Οι υποθετικοί λόγοι του κειμένου

Το κείμενο 7 «ΜΚΟ στο Διαδίκτυο» περιέχει τέσσερις υποθετικούς λόγους, όλοι εισαγμένοι με τον σύνδεσμο αν:

Τι είδος υποθετικού λόγου είναι

Και στους τέσσερις, η υπόθεση χρησιμοποιεί υποτακτική αορίστου («μείνουμε») ή οριστική ενεστώτα («αναζητά», «θέλετε», «βρίσκετε»), ενώ η απόδοση χρησιμοποιεί οριστική μέλλοντα («θα βρούμε», «θα βρει», «θα αποζημιώσει», «θα βρείτε»). Αυτός ο συνδυασμός δηλώνει πραγματικό υποθετικό λόγο σε κάθε περίπτωση: ο συγγραφέας απευθύνεται στον αναγνώστη περιγράφοντας πράγματα που μπορεί κάλλιστα να κάνει (να μείνει σε μια σελίδα, να αναζητήσει πληροφορίες, να εγγραφεί), και σε κάθε περίπτωση το αποτέλεσμα είναι βέβαιο.

Το επιχείρημα του φίλου

Ο φίλος ισχυρίζεται ότι οι ΜΚΟ δεν προσφέρουν τίποτα ουσιαστικό. Μπορούμε να του απαντήσουμε δείχνοντάς του ότι το ίδιο το κείμενο 7 αποδεικνύει το αντίθετο, μέσα από τη δουλειά που περιγράφει.

Η απάντηση, με υποθετικούς λόγους από το κείμενο

Το κείμενο περιγράφει τη διαδικτυακή παρουσία των Γιατρών Χωρίς Σύνορα, της ActionAid, της Oxfam, της Διεθνούς Αμνηστίας και του Human Rights Watch, και δείχνει πόσο εύκολα κάποιος μπορεί να ενημερωθεί και να εμπλακεί μέσω αυτών. Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε ακριβώς τη λογική των υποθετικών λόγων του κειμένου για να απαντήσουμε:

«Δεν έχεις δίκιο. Το ίδιο το κείμενο δείχνει τι προσφέρουν οι ΜΚΟ: αν μείνουμε στη Γηραιά Αλβιώνα, δηλαδή αν ψάξουμε λίγο, θα βρούμε οργανώσεις σαν την Oxfam που αγωνίζονται για την εξάλειψη της φτώχειας. Αν κάποιος αναζητά πληροφορίες για τα ανθρώπινα δικαιώματα, θα βρει αμέσως δεκάδες ιστοσελίδες οργανώσεων που δουλεύουν γι' αυτό, όπως η Διεθνής Αμνηστία και το Human Rights Watch. Άρα, αν οι ΜΚΟ δεν έκαναν τίποτα, δεν θα υπήρχε λόγος να υπάρχουν τόσες πολλές, με τόσο μεγάλη δικτυακή παρουσία.»

Γιατί αυτή η απάντηση πείθει

Η απάντηση χρησιμοποιεί δύο ειδών επιχειρήματα:

1. Πραγματικούς υποθετικούς λόγους παρμένους αυτούσιους από το κείμενο («αν μείνουμε..., θα βρούμε», «αν... αναζητά..., θα βρει»), για να δείξει ότι η πρόσβαση σε βοήθεια από τις ΜΚΟ είναι άμεση και σίγουρη, όχι θεωρητική.
2. Έναν αντίθετο του πραγματικού υποθετικό λόγο («αν δεν έκαναν τίποτα, δεν θα υπήρχε λόγος να υπάρχουν») για να δείξει, μέσω αντίστροφης λογικής, ότι η ίδια η ύπαρξη και εξάπλωση των ΜΚΟ αποδεικνύει τη χρησιμότητά τους.