1. Βασική Θεωρία
Προσθέσαμε νέο παιχνίδι γι' αυτό το μάθημα!
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ
Κάτι δεν κατάλαβες; Επίλεξε το κομμάτι και πάτα «Ρώτα τον Νεύρωνα». Σου το εξηγεί αμέσως.

Σχετική Ταχύτητα σε Αδρανειακά Συστήματα 🚂

Η ταχύτητα ενός κινούμενου σώματος δεν γίνεται αντιληπτή με τον ίδιο τρόπο από όλους τους παρατηρητές. Ένας επιβάτης που περπατά μέσα σε ένα τρένο έχει μια ταχύτητα ως προς το βαγόνι, μια διαφορετική ως προς τις ράγες και μια ακόμη διαφορετική ως προς έναν παρατηρητή που τρέχει στην αποβάθρα. Η ταχύτητα, δηλαδή, είναι μέγεθος σχετικό: εξαρτάται από το σύστημα αναφοράς ως προς το οποίο τη μετράμε.

Στην ενότητα αυτή μελετάμε πώς συνδέονται οι μετρήσεις ταχύτητας δύο διαφορετικών παρατηρητών, όταν αυτοί κινούνται με σταθερή ταχύτητα ο ένας ως προς τον άλλον.

Αδρανειακό σύστημα αναφοράς 🧭

Αδρανειακό ονομάζεται κάθε σύστημα αναφοράς στο οποίο ισχύει ο νόμος της αδράνειας (1ος νόμος του Νεύτωνα): ένα σώμα στο οποίο δεν ασκείται συνισταμένη δύναμη ή ηρεμεί ή κινείται ευθύγραμμα ομαλά.

Κάθε σύστημα που κινείται με σταθερή ταχύτητα (ευθύγραμμα ομαλά, χωρίς επιτάχυνση) ως προς ένα αδρανειακό σύστημα είναι και αυτό αδρανειακό.

Μετασχηματισμοί Γαλιλαίου 📐

Θεωρούμε δύο αδρανειακά συστήματα αναφοράς, το Σ\Sigma (που το θεωρούμε «ακίνητο») και το Σ′\Sigma', τα οποία κινούνται το ένα ως προς το άλλο με σταθερή ταχύτητα u⃗\vec{u}. Για απλότητα παίρνουμε τη φορά της u⃗\vec{u} κατά μήκος του κοινού άξονα x≡x′x \equiv x', και υποθέτουμε ότι τη χρονική στιγμή t=0t=0 οι αρχές OO και O′O' των δύο συστημάτων συμπίπτουν.

Ένα σημείο PP του χώρου περιγράφεται:

  • στο Σ\Sigma με συντεταγμένες (x,y)(x, y),
  • στο Σ′\Sigma' με συντεταγμένες (x′,y′)(x', y').

Επειδή η αρχή O′O' έχει μετατοπιστεί κατά u tu\,t ως προς την OO, οι συντεταγμένες του ίδιου σημείου PP στα δύο συστήματα συνδέονται με τις σχέσεις:

Οι σχέσεις αυτές ονομάζονται μετασχηματισμοί Γαλιλαίου (ή μετασχηματισμοί του Γαλιλαίου) και εκφράζουν πώς «μεταφράζονται» οι μετρήσεις θέσης από το ένα αδρανειακό σύστημα στο άλλο.

Ο απόλυτος χρόνος της κλασικής μηχανικής ⏱️

Στους μετασχηματισμούς Γαλιλαίου ισχύει t=t′t = t': ο χρόνος θεωρείται απόλυτος, ίδιος για όλους τους παρατηρητές. Όλα τα ρολόγια «χτυπούν» με τον ίδιο ρυθμό, ανεξάρτητα από την κίνησή τους.

Αυτή ακριβώς η παραδοχή είναι που εγκαταλείπεται στην Ειδική Θεωρία της Σχετικότητας του Einstein, όταν οι ταχύτητες γίνονται συγκρίσιμες με την ταχύτητα του φωτός. Στις «καθημερινές» ταχύτητες όμως οι μετασχηματισμοί Γαλιλαίου ισχύουν με εξαιρετική ακρίβεια.

Σχέση των Ταχυτήτων ➕

Παραγωγίζοντας ως προς τον χρόνο τις σχέσεις των θέσεων (με uu σταθερή), βρίσκουμε πώς συνδέονται οι ταχύτητες ενός σώματος όπως τις μετρούν οι δύο παρατηρητές.

Από x=x′+u tx = x' + u\,t προκύπτει για τις συνιστώσες κατά τους άξονες:

και συνολικά, σε διανυσματική μορφή, η θεμελιώδης σχέση:

Νόμος σύνθεσης ταχυτήτων του Γαλιλαίου ➕

Η ταχύτητα υ⃗\vec{\upsilon} ενός σώματος ως προς το «ακίνητο» σύστημα Σ\Sigma ισούται με το διανυσματικό άθροισμα της ταχύτητας υ⃗ ′\vec{\upsilon}\,' του σώματος ως προς το κινούμενο σύστημα Σ′\Sigma' και της ταχύτητας u⃗\vec{u} του Σ′\Sigma' ως προς το Σ\Sigma.

Ειδικές περιπτώσεις πρόσθεσης και αφαίρεσης

Ανάλογα με τη σχετική διεύθυνση των υ⃗ ′\vec{\upsilon}\,' και u⃗\vec{u}, το μέτρο της υ⃗\vec{\upsilon} προκύπτει διαφορετικά. Έστω φ\varphi η γωνία μεταξύ των υ⃗ ′\vec{\upsilon}\,' και u⃗\vec{u}.

ΠερίπτωσηΣυνθήκηΜέτρο της υ⃗\vec{\upsilon}
Ίδια φοράφ=0∘\varphi = 0^\circυ=υ′+u\upsilon = \upsilon' + u
Αντίθετη φοράφ=180∘\varphi = 180^\circυ=∣υ′−u∣\upsilon = \lvert\upsilon' - u\rvert
Κάθετεςφ=90∘\varphi = 90^\circυ=υ′2+u2\upsilon = \sqrt{\upsilon'^2 + u^2}
Τυχαία γωνία0∘≤φ≤180∘0^\circ \le \varphi \le 180^\circυ=υ′2+u2+2 υ′ucos⁡φ\upsilon = \sqrt{\upsilon'^2 + u^2 + 2\,\upsilon' u \cos\varphi}

Ο γενικός τύπος (νόμος συνημιτόνων για τη σύνθεση διανυσμάτων) είναι:

και περιέχει ως ειδικές περιπτώσεις όλες τις παραπάνω γραμμές του πίνακα.

Αναλλοίωτα Μεγέθη και Αρχή της Σχετικότητας του Γαλιλαίου 🌍

Παρότι η ταχύτητα ενός σώματος διαφέρει από σύστημα σε σύστημα, υπάρχουν μεγέθη που παραμένουν τα ίδια σε όλα τα αδρανειακά συστήματα. Παραγωγίζοντας ξανά ως προς τον χρόνο τη σχέση υ⃗=υ⃗ ′+u⃗\vec{\upsilon} = \vec{\upsilon}\,' + \vec{u}, και επειδή u⃗\vec{u} σταθερό (du⃗dt=0⃗\dfrac{d\vec{u}}{dt} = \vec 0):

Η επιτάχυνση ενός σώματος είναι ίδια σε όλα τα αδρανειακά συστήματα. Συνεπώς, αφού η μάζα είναι αναλλοίωτη, και η συνισταμένη δύναμη:

Αρχή της σχετικότητας του Γαλιλαίου 🌍

Οι νόμοι της Φυσικής (Μηχανικής) ισχύουν με την ίδια μορφή σε όλα τα αδρανειακά συστήματα αναφοράς.

Κανένα μηχανικό πείραμα που γίνεται μέσα σε ένα κλειστό αδρανειακό σύστημα δεν μπορεί να αποκαλύψει αν αυτό «ηρεμεί» ή «κινείται» ομαλά. Δεν υπάρχει «προνομιακό» ακίνητο σύστημα.

Επειδή F⃗=F⃗ ′\vec{F} = \vec{F}\,', οι θεμελιώδεις αρχές διατήρησης ισχύουν σε κάθε αδρανειακό σύστημα:

Διατηρούμενα μεγέθη ✅
  • Η διατήρηση της ορμής ισχύει σε όλα τα αδρανειακά συστήματα.
  • Η διατήρηση της ενέργειας ισχύει σε όλα τα αδρανειακά συστήματα.

Έτσι, η ανάλυση μιας κρούσης δίνει συνεπή φυσικά συμπεράσματα ανεξάρτητα από το αδρανειακό σύστημα στο οποίο εργαζόμαστε.

Σχετική Ταχύτητα Δύο Σωμάτων 🎯

Πολύ συχνά μας ενδιαφέρει η ταχύτητα ενός σώματος Α ως προς ένα άλλο σώμα Β, δηλαδή η ταχύτητα του Α όπως θα τη μετρούσε ένας παρατηρητής «κολλημένος» στο Β.

Έστω υ⃗A\vec{\upsilon}_A και υ⃗B\vec{\upsilon}_B οι ταχύτητες των σωμάτων Α και Β ως προς το ίδιο (ακίνητο) σύστημα αναφοράς Σ\Sigma. Αν θεωρήσουμε το Β ως κινούμενο σύστημα Σ′\Sigma' (οπότε u⃗=υ⃗B\vec{u} = \vec{\upsilon}_B), τότε από τη σχέση υ⃗A=υ⃗AB+u⃗\vec{\upsilon}_A = \vec{\upsilon}_{AB} + \vec{u} προκύπτει:

Ορισμός σχετικής ταχύτητας 🎯

Η σχετική ταχύτητα του Α ως προς το Β ισούται με τη διανυσματική διαφορά της ταχύτητας του Α και της ταχύτητας του Β (ως προς κοινό σύστημα αναφοράς).

Ιδιότητα: αντίθετες σχετικές ταχύτητες 🔁

Η ταχύτητα του Α ως προς το Β και η ταχύτητα του Β ως προς το Α έχουν ίσα μέτρα και αντίθετη φορά.

Υπολογισμός του μέτρου της σχετικής ταχύτητας

Επειδή η υ⃗AB=υ⃗A−υ⃗B\vec{\upsilon}_{AB} = \vec{\upsilon}_A - \vec{\upsilon}_B είναι διανυσματική αφαίρεση, το μέτρο της εξαρτάται από τη γωνία θ\theta μεταξύ των υ⃗A\vec{\upsilon}_A και υ⃗B\vec{\upsilon}_B:

Χαρακτηριστικές περιπτώσεις:

Σχετική κίνησηΣυνθήκηΜέτρο υAB\upsilon_{AB}
Ίδια κατεύθυνση και φοράθ=0∘\theta = 0^\circ∣υA−υB∣\lvert \upsilon_A - \upsilon_B \rvert
Αντίθετη φορά (κατά μέτωπο)θ=180∘\theta = 180^\circυA+υB\upsilon_A + \upsilon_B
Κάθετες κινήσειςθ=90∘\theta = 90^\circυA2+υB2\sqrt{\upsilon_A^2 + \upsilon_B^2}

Χαρακτηριστικές Εφαρμογές 🚗

Σώμα μέσα σε κινούμενο όχημα (συγγραμμικές ταχύτητες)

Έστω σώμα που κινείται με ταχύτητα υ⃗ ′\vec{\upsilon}\,' μέσα σε όχημα (σύστημα Σ′\Sigma') που κινείται με u⃗\vec{u} ως προς το έδαφος.

  • Αν η υ⃗ ′\vec{\upsilon}\,' έχει ίδια φορά με τη u⃗\vec{u}: υ=υ′+u\upsilon = \upsilon' + u. Π.χ. επιβάτης που περπατά προς την κατεύθυνση κίνησης του τρένου φαίνεται από την αποβάθρα γρηγορότερος.
  • Αν η υ⃗ ′\vec{\upsilon}\,' έχει αντίθετη φορά από τη u⃗\vec{u}: υ=∣υ′−u∣\upsilon = \lvert\upsilon' - u\rvert. Π.χ. επιβάτης που περπατά προς την ουρά του τρένου φαίνεται από την αποβάθρα πιο αργός: αν υ′<u\upsilon' < u εξακολουθεί να κινείται προς τα εμπρός, απλώς με μικρότερη ταχύτητα, ενώ αν υ′>u\upsilon' > u φαίνεται να κινείται προς τα πίσω.

Βάρκα σε ποτάμι (μη συγγραμμικές ταχύτητες) 🚣

Κλασική εφαρμογή διανυσματικής σύνθεσης: μια βάρκα έχει ταχύτητα υ⃗ ′\vec{\upsilon}\,' ως προς το νερό, ενώ το νερό (ρεύμα) έχει ταχύτητα u⃗\vec{u} ως προς τη στεριά. Η ταχύτητα της βάρκας ως προς τη στεριά είναι:

Αν ο πλοίαρχος στρέφει τη βάρκα κάθετα προς το ρεύμα (υ⃗ ′⊥u⃗\vec{\upsilon}\,' \perp \vec{u}), η πραγματική κατεύθυνση κίνησης ως προς τη στεριά είναι λοξή και το μέτρο:

ενώ η βάρκα παρασύρεται από το ρεύμα προς τα κατάντη.

Δύο οχήματα στον δρόμο 🚗🚗

  • Δύο αυτοκίνητα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση με ταχύτητες υA\upsilon_A και υB\upsilon_B: η σχετική ταχύτητα πλησιάσματος/απομάκρυνσης έχει μέτρο ∣υA−υB∣\lvert\upsilon_A - \upsilon_B\rvert. Γι' αυτό το προσπέρασμα φαίνεται «αργό».
  • Δύο αυτοκίνητα που κινούνται αντίθετα (κατά μέτωπο): η σχετική ταχύτητα έχει μέτρο υA+υB\upsilon_A + \upsilon_B. Γι' αυτό μια μετωπική προσέγγιση είναι πολύ πιο «βίαιη».
Στρατηγική επίλυσης προβλημάτων σχετικής κίνησης 📝
  1. Όρισε ένα κοινό σύστημα αναφοράς (συνήθως το έδαφος) και θετική κατεύθυνση.
  2. Γράψε τις ταχύτητες ως διανύσματα (μέτρο και κατεύθυνση/πρόσημο).
  3. Για ταχύτητα ως προς κινούμενο σύστημα χρησιμοποίησε υ⃗=υ⃗ ′+u⃗\vec{\upsilon} = \vec{\upsilon}\,' + \vec{u}.
  4. Για σχετική ταχύτητα δύο σωμάτων χρησιμοποίησε υ⃗AB=υ⃗A−υ⃗B\vec{\upsilon}_{AB} = \vec{\upsilon}_A - \vec{\upsilon}_B.
  5. Ανάλυσε σε συνιστώσες x,yx, y ή χρησιμοποίησε τον νόμο συνημιτόνων για το μέτρο.