1. Βασική Θεωρία
Προσθέσαμε νέο παιχνίδι γι' αυτό το μάθημα!
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ
Κάτι δεν κατάλαβες; Επίλεξε το κομμάτι και πάτα «Ρώτα τον Νεύρωνα». Σου το εξηγεί αμέσως.

Κεντρική Ελαστική Κρούση Δύο Σφαιρών 🎯

Στην ενότητα αυτή μελετάμε μια από τις πιο σημαντικές περιπτώσεις κρούσης: την κεντρική (μετωπική) ελαστική κρούση δύο σφαιρών. Θα συνδυάσουμε τις δύο μεγάλες αρχές διατήρησης — της ορμής και της κινητικής ενέργειας — για να καταλήξουμε σε γενικούς τύπους που δίνουν τις ταχύτητες των σφαιρών μετά την κρούση.

Το φυσικό πρόβλημα 🧩

Θεωρούμε δύο σφαίρες με μάζες m1m_1 και m2m_2 που κινούνται στην ίδια ευθεία, η οποία ενώνει τα κέντρα τους. Πριν την κρούση έχουν ταχύτητες υ1⃗\vec{\upsilon_1} και υ2⃗\vec{\upsilon_2} αντίστοιχα, ενώ μετά την κρούση αποκτούν ταχύτητες υ1′⃗\vec{\upsilon_1'} και υ2′⃗\vec{\upsilon_2'}.

Τι σημαίνει «κεντρική» και τι «ελαστική» 📌

Κεντρική (ή μετωπική) ονομάζεται η κρούση στην οποία οι ταχύτητες των σφαιρών είναι κατά μήκος της ευθείας που ενώνει τα κέντρα τους. Έτσι το πρόβλημα γίνεται μονοδιάστατο και αρκεί ένας άξονας αναφοράς.

Ελαστική ονομάζεται η κρούση κατά την οποία διατηρείται η συνολική κινητική ενέργεια του συστήματος.

Επειδή το πρόβλημα είναι μονοδιάστατο, εργαζόμαστε με τις αλγεβρικές τιμές των ταχυτήτων (προσημασμένες ως προς θετική φορά αναφοράς), οπότε στις σχέσεις που ακολουθούν αντικαθιστούμε τα διανύσματα με τα μέτρα τους και το κατάλληλο πρόσημο.

Οι δύο αρχές διατήρησης ⚖️

Κατά την κρούση οι δυνάμεις μεταξύ των σφαιρών είναι εσωτερικές δυνάμεις του συστήματος, οπότε η ολική ορμή διατηρείται.

Διατήρηση της ορμής

Επειδή η κρούση είναι ελαστική, διατηρείται και η συνολική κινητική ενέργεια.

Διατήρηση της κινητικής ενέργειας

Οι δύο αυτές εξισώσεις, με αγνώστους τις τελικές ταχύτητες υ1′\upsilon_1' και υ2′\upsilon_2', αποτελούν ένα σύστημα δύο εξισώσεων με δύο αγνώστους που μας επιτρέπει να λύσουμε πλήρως το πρόβλημα.

Απόδειξη των γενικών τύπων 🧮

Ομαδοποιούμε τους όρους κάθε εξίσωσης ανά μάζα. Από τη διατήρηση της ορμής:

Από τη διατήρηση της κινητικής ενέργειας (πολλαπλασιάζοντας επί 2 και ομαδοποιώντας):

Αναλύοντας τις διαφορές τετραγώνων:

Διαιρώντας κατά μέλη τη σχέση (2)(2) με τη σχέση (1)(1) — εφόσον οι αλληλεπιδρώσες σφαίρες πραγματικά αλλάζουν ταχύτητα, οπότε δεν διαιρούμε με το μηδέν — παίρνουμε μια ιδιαίτερα κομψή σχέση:

Θεμελιώδης σχέση των σχετικών ταχυτήτων 💡

Ισοδύναμα: υ1−υ2=υ2′−υ1′\upsilon_1 - \upsilon_2 = \upsilon_2' - \upsilon_1'. Δηλαδή η σχετική ταχύτητα προσέγγισης πριν την κρούση ισούται με τη σχετική ταχύτητα απομάκρυνσης μετά την κρούση.

Λύνοντας πλέον το απλό γραμμικό σύστημα της σχέσης (1)(1) μαζί με τη θεμελιώδη σχέση, καταλήγουμε στους γενικούς τύπους των τελικών ταχυτήτων.

Γενικοί τύποι τελικών ταχυτήτων ⭐

Παρατήρηση: η ροή της απόδειξης 🔎

Παρατηρήστε ότι η δυσκολία του αρχικού συστήματος (μια εξίσωση είναι τετραγωνική λόγω της ενέργειας) ξεπεράστηκε χάρη στο τέχνασμα της διαίρεσης κατά μέλη. Αυτό μετέτρεψε το πρόβλημα σε σύστημα δύο γραμμικών εξισώσεων, που λύνεται εύκολα. Η θεμελιώδης σχέση υ1+υ1′=υ2+υ2′\upsilon_1 + \upsilon_1' = \upsilon_2 + \upsilon_2' είναι συχνά πιο βολική στις ασκήσεις από την ίδια τη διατήρηση της ενέργειας.

Ειδικές περιπτώσεις 🧪

1. Σφαίρες ίσων μαζών (m1=m2)(m_1 = m_2)

Θέτοντας m1=m2m_1 = m_2 στους γενικούς τύπους, ο όρος m1−m2m_1 - m_2 μηδενίζεται και ο όρος 2m2m1+m2\dfrac{2m_2}{m_1+m_2} γίνεται 1:

Ανταλλαγή ταχυτήτων 🔄

Δύο σφαίρες ίσων μαζών σε κεντρική ελαστική κρούση ανταλλάσσουν τις ταχύτητές τους. Αν, ειδικότερα, η δεύτερη ήταν ακίνητη (υ2=0\upsilon_2 = 0), τότε μετά την κρούση η πρώτη σταματά (υ1′=0\upsilon_1' = 0) και η δεύτερη φεύγει με την ταχύτητα που είχε η πρώτη (υ2′=υ1\upsilon_2' = \upsilon_1). Κλασικό παράδειγμα: οι μπάλες του μπιλιάρδου. 🎱

2. Ακίνητη η δεύτερη σφαίρα (υ2=0)(\upsilon_2 = 0)

Θέτοντας υ2=0\upsilon_2 = 0 στους γενικούς τύπους, αυτοί απλοποιούνται:

Από τη μορφή των τύπων προκύπτουν αμέσως ενδιαφέροντα συμπεράσματα:

  • Αν m1>m2m_1 > m_2: η υ1′\upsilon_1' είναι θετική, η πρώτη σφαίρα συνεχίζει προς τα εμπρός (πιο αργά).
  • Αν m1<m2m_1 < m_2: η υ1′\upsilon_1' είναι αρνητική, η πρώτη σφαίρα αναπηδά προς τα πίσω.
  • Η υ2′\upsilon_2' είναι πάντα θετική: η δεύτερη σφαίρα κινείται πάντα προς τη φορά της αρχικής κίνησης.

3. Οριακές περιπτώσεις με ακίνητο στόχο (υ2=0)(\upsilon_2 = 0) 🪨

Όταν οι μάζες διαφέρουν πάρα πολύ, οι παραπάνω σχέσεις παίρνουν εποπτική μορφή.

Περίπτωσηυ1′\upsilon_1'υ2′\upsilon_2'Φυσική ερμηνεία
m1≫m2m_1 \gg m_2 (βαριά χτυπά ελαφριά)υ1′≈υ1\upsilon_1' \approx \upsilon_1υ2′≈2υ1\upsilon_2' \approx 2\upsilon_1Η βαριά σφαίρα συνεχίζει σχεδόν ανεπηρέαστη, η ελαφριά εκτοξεύεται με διπλάσια ταχύτητα
m1≪m2m_1 \ll m_2 (ελαφριά χτυπά βαριά)υ1′≈−υ1\upsilon_1' \approx -\upsilon_1υ2′≈0\upsilon_2' \approx 0Η ελαφριά σφαίρα ανακλάται με ίδια ταχύτητα, η βαριά μένει πρακτικά ακίνητη
Διαισθητικά παραδείγματα 🧠

Η περίπτωση m1≪m2m_1 \ll m_2 θυμίζει μια μπάλα του τένις που χτυπά έναν τοίχο: επιστρέφει με σχεδόν ίδιο μέτρο ταχύτητας και αντίθετη φορά, ενώ ο τοίχος μένει ακίνητος. Η περίπτωση m1≫m2m_1 \gg m_2 θυμίζει μια βαριά σφαίρα που σαρώνει ένα μικρό αντικείμενο, εκτοξεύοντάς το μπροστά της.

Σύνοψη 📝

Τα βασικά με μια ματιά
  • Δύο αρχές: διατήρηση ορμής και διατήρηση κινητικής ενέργειας.
  • Θεμελιώδης σχέση: υ1+υ1′=υ2+υ2′\upsilon_1 + \upsilon_1' = \upsilon_2 + \upsilon_2' (σχετική ταχύτητα προσέγγισης = σχετική ταχύτητα απομάκρυνσης).
  • Γενικοί τύποι:
  • Ίσες μάζες → ανταλλαγή ταχυτήτων.
  • υ2=0\upsilon_2 = 0 και m1≫m2m_1 \gg m_2 → υ2′≈2υ1\upsilon_2' \approx 2\upsilon_1· m1≪m2m_1 \ll m_2 → υ1′≈−υ1\upsilon_1' \approx -\upsilon_1.