1. Βασική Θεωρία
Προσθέσαμε νέο παιχνίδι γι' αυτό το μάθημα!
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ
Κάτι δεν κατάλαβες; Επίλεξε το κομμάτι και πάτα «Ρώτα τον Νεύρωνα». Σου το εξηγεί αμέσως.

Έργο κατά τη Στροφική Κίνηση ⚙️

Όταν ένα στερεό σώμα στρέφεται γύρω από έναν άξονα, οι δυνάμεις που του ασκούνται μπορεί να παράγουν έργο και να μεταβάλλουν την κινητική του ενέργεια περιστροφής. Στην ενότητα αυτή θα δούμε πώς ορίζεται το έργο και η ισχύς στη στροφική κίνηση, καθώς και πώς γενικεύεται το θεώρημα έργου–ενέργειας. Θα διαπιστώσουμε ότι ο ρόλος που έχει η δύναμη στη μεταφορική κίνηση τον αναλαμβάνει η ροπή στη στροφική.

Στοιχειώδες έργο ροπής 📐

Θεωρούμε ένα σώμα που μπορεί να στρέφεται γύρω από σταθερό άξονα. Σε σημείο της περιφέρειάς του, σε απόσταση RR από τον άξονα, ασκείται δύναμη F⃗\vec{F} εφαπτομενική στην τροχιά του σημείου (δηλαδή κάθετη στην ακτίνα). Η ροπή της δύναμης ως προς τον άξονα είναι:

Όταν το σώμα στραφεί κατά απειροστή γωνία dθd\theta, το σημείο εφαρμογής της δύναμης διανύει στοιχειώδες τόξο μήκους:

Επειδή η δύναμη είναι ομόρροπη της στοιχειώδους μετατόπισης, το στοιχειώδες έργο που παράγει είναι:

Αναγνωρίζοντας ότι F⋅R=τF \cdot R = \tau, προκύπτει η θεμελιώδης σχέση για το στοιχειώδες έργο της ροπής:

Στοιχειώδες έργο ροπής

Το στοιχειώδες έργο μιας ροπής τ\tau κατά τη στροφή του σώματος κατά απειροστή γωνία dθd\theta είναι:

Η γωνία dθd\theta εκφράζεται σε ακτίνια (rad).

Συνολικό έργο ροπής 🔄

Για να βρούμε το συνολικό έργο όταν το σώμα στρέφεται κατά πεπερασμένη γωνία θ\theta, ολοκληρώνουμε τη σχέση του στοιχειώδους έργου:

Όταν η ροπή τ\tau είναι σταθερή, βγαίνει εκτός του ολοκληρώματος και το συνολικό έργο παίρνει την απλή μορφή:

Έργο σταθερής ροπής

Το έργο μιας σταθερής ροπής τ\tau που στρέφει το σώμα κατά γωνία θ\theta είναι:

Μονάδα μέτρησης στο SI: το Joule (J).

Ισχύς στη στροφική κίνηση ⚡

Η ισχύς εκφράζει τον ρυθμό με τον οποίο παράγεται (ή καταναλώνεται) έργο. Από τον ορισμό της στιγμιαίας ισχύος:

Αντικαθιστώντας dW=τ dθdW = \tau \, d\theta:

Αλλά dθdt=ω\dfrac{d\theta}{dt} = \omega είναι η γωνιακή ταχύτητα του σώματος. Επομένως:

Ισχύς ροπής

Η στιγμιαία ισχύς μιας ροπής τ\tau όταν το σώμα στρέφεται με γωνιακή ταχύτητα ω\omega είναι:

Μονάδα μέτρησης στο SI: το Watt (W).

Αναλογία με τη μεταφορική κίνηση 🔁

Παρατηρήστε την πλήρη αντιστοιχία με τη μεταφορική κίνηση: όπως εκεί ισχύει P=F⋅υP = F \cdot \upsilon, στη στροφική κίνηση η δύναμη αντικαθίσταται από τη ροπή και η ταχύτητα από τη γωνιακή ταχύτητα, δίνοντας P=τ⋅ωP = \tau \cdot \omega.

Θεώρημα έργου – ενέργειας στη στροφική κίνηση 🎯

Όπως στη μεταφορική κίνηση το έργο της συνισταμένης δύναμης ισούται με τη μεταβολή της κινητικής ενέργειας, έτσι και στη στροφική κίνηση ισχύει αντίστοιχο θεώρημα. Ας το αποδείξουμε.

Ξεκινάμε από το στοιχειώδες έργο της συνολικής (συνισταμένης) ροπής και χρησιμοποιούμε τον θεμελιώδη νόμο της στροφικής κίνησης τ=Iα\tau = I \alpha, όπου α=dωdt\alpha = \dfrac{d\omega}{dt} είναι η γωνιακή επιτάχυνση:

Επειδή dθdt=ω\dfrac{d\theta}{dt} = \omega, δηλαδή dθ=ω dtd\theta = \omega \, dt, έχουμε:

Ολοκληρώνοντας από την αρχική γωνιακή ταχύτητα ω0\omega_0 μέχρι την τελική ω\omega:

Θεώρημα έργου – ενέργειας (στροφική κίνηση)

Το αλγεβρικό άθροισμα των έργων των ροπών που ασκούνται σε ένα σώμα ισούται με τη μεταβολή της κινητικής του ενέργειας περιστροφής:

όπου II η ροπή αδράνειας ως προς τον άξονα περιστροφής.

Η κινητική ενέργεια περιστροφής ενός σώματος που στρέφεται με γωνιακή ταχύτητα ω\omega είναι:

Αντιστοιχία μεταφορικής και στροφικής κίνησης 📊

Τα μεγέθη της στροφικής κίνησης αντιστοιχούν ένα προς ένα με τα μεγέθη της μεταφορικής. Ο παρακάτω πίνακας συνοψίζει την αντιστοιχία.

Μεταφορική κίνησηΣτροφική κίνηση
Δύναμη FFΡοπή τ\tau
Μάζα mmΡοπή αδράνειας II
Ταχύτητα υ\upsilonΓωνιακή ταχύτητα ω\omega
Έργο W=F⋅xW = F \cdot xΈργο W=τ⋅θW = \tau \cdot \theta
Ισχύς P=F⋅υP = F \cdot \upsilonΙσχύς P=τ⋅ωP = \tau \cdot \omega
Κινητική ενέργεια K=12mυ2K = \tfrac{1}{2} m \upsilon^2Κινητική ενέργεια K=12Iω2K = \tfrac{1}{2} I \omega^2
Χρήσιμη παρατήρηση 💡

Στη σύνθετη κίνηση (μεταφορική + στροφική), η συνολική κινητική ενέργεια του σώματος είναι το άθροισμα της μεταφορικής κινητικής ενέργειας του κέντρου μάζας και της κινητικής ενέργειας περιστροφής γύρω από αυτό:

Εφαρμογές 🧮

Παράδειγμα: στρεφόμενη ράβδος

Ομογενής ράβδος μήκους L=0,3 mL = 0{,}3 \ \mathrm{m} μπορεί να στρέφεται γύρω από οριζόντιο άξονα στο ένα άκρο της. Αφήνεται από οριζόντια θέση και στρέφεται προς τα κάτω. Όταν φτάσει στην κατακόρυφη θέση, το κέντρο μάζας της (στο μέσο της ράβδου) έχει κατέβει κατά L2\dfrac{L}{2}. Από τη διατήρηση της μηχανικής ενέργειας, το έργο του βάρους μετατρέπεται σε κινητική ενέργεια περιστροφής:

Με ροπή αδράνειας ράβδου ως προς το άκρο I=13ML2I = \dfrac{1}{3} M L^2 η μάζα απλοποιείται και προκύπτει ω=3gL\omega = \sqrt{\dfrac{3g}{L}}, δηλαδή ω=10 rad/s\omega = 10 \ \mathrm{rad/s} για g=10 m/s2g = 10 \ \mathrm{m/s^2}.

Παράδειγμα: κύλινδρος που κυλίεται

Κύλινδρος κυλίεται χωρίς ολίσθηση σε κεκλιμένο επίπεδο, κατεβαίνοντας κατακόρυφο ύψος hh. Η στατική τριβή που εξασφαλίζει την κύλιση δεν παράγει έργο (το σημείο επαφής είναι στιγμιαία ακίνητο), οπότε διατηρείται η μηχανική ενέργεια. Με διατήρηση ενέργειας προκύπτει η ταχύτητα του κέντρου μάζας:

Σύνοψη τύπων 📋

ΜέγεθοςΤύπος
Στοιχειώδες έργο ροπήςdW=τ dθdW = \tau \, d\theta
Έργο σταθερής ροπήςW=τ⋅θW = \tau \cdot \theta
Έργο μεταβλητής ροπήςW=∫τ dθW = \int \tau \, d\theta
Ισχύς ροπήςP=τ⋅ωP = \tau \cdot \omega
Κινητική ενέργεια περιστροφήςKπερ=12Iω2K_{\pi\varepsilon\rho} = \tfrac{1}{2} I \omega^2
Θεώρημα έργου – ενέργειας∑W=12Iω2−12Iω02\sum W = \tfrac{1}{2} I \omega^2 - \tfrac{1}{2} I \omega_0^2