1. Βασική Θεωρία
Προσθέσαμε νέο παιχνίδι γι' αυτό το μάθημα!
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ
Κάτι δεν κατάλαβες; Επίλεξε το κομμάτι και πάτα «Ρώτα τον Ευκλείδη». Σου το εξηγεί αμέσως.

Γενική Μορφή Εξίσωσης Ευθείας 📐

Η εξίσωση Ax+By+Γ=0Ax + By + \Gamma = 0, όπου τουλάχιστον ένας από τους AA ή BB είναι διαφορετικός από το μηδέν (A≠0A \neq 0 ή B≠0B \neq 0), ονομάζεται γενική εξίσωση μιας ευθείας στο καρτεσιανό επίπεδο. 🗺️

Ας δούμε πώς συνδέεται με τη μορφή που ήδη ξέρουμε:

  • Αν η ευθεία εε τέμνει τον άξονα y′yy'y στο σημείο Σ(0,β)\Sigma(0, \beta) και έχει συντελεστή διεύθυνσης λ\lambda, τότε η εξίσωσή της είναι y=λx+βy = \lambda x + \beta, η οποία γράφεται ισοδύναμα λx+(−1)y+β=0\lambda x + (-1)y + \beta = 0. Αυτή είναι της μορφής Ax+By+Γ=0Ax + By + \Gamma = 0. 👍
  • Αν η ευθεία εε είναι κατακόρυφη και διέρχεται από το σημείο P(x0,y0)P(x_0, y_0), τότε θα έχει εξίσωση x=x0x = x_0, η οποία γράφεται ισοδύναμα x+0⋅y+(−x0)=0x + 0 \cdot y + (-x_0) = 0. Και αυτή είναι της μορφής Ax+By+Γ=0Ax + By + \Gamma = 0. ✅

Αντίστροφα, ας δούμε τι παριστάνει η εξίσωση Ax+By+Γ=0Ax + By + \Gamma = 0 με A≠0A \neq 0 ή B≠0B \neq 0:

  • Αν B≠0B \neq 0, τότε η εξίσωση γράφεται:

    By=−Ax−Γ⇔y=−ABx−ΓBBy = -Ax - \Gamma \Leftrightarrow y = -\frac{A}{B}x - \frac{\Gamma}{B}

    Αυτή είναι εξίσωση ευθείας με συντελεστή διεύθυνσης λ=−AB\lambda = -\frac{A}{B} και τέμνει τον άξονα y′yy'y στο σημείο (0,−ΓB)(0, -\frac{\Gamma}{B}). 📉

  • Αν B=0B = 0, τότε, επειδή A≠0A \neq 0 ή B≠0B \neq 0, θα είναι A≠0A \neq 0. Η εξίσωση γράφεται:

    Ax=−Γ⇔x=−ΓAAx = -\Gamma \Leftrightarrow x = -\frac{\Gamma}{A}

    Αυτή είναι εξίσωση ευθείας κάθετης στον άξονα x′xx'x στο σημείο P(−ΓA,0)P(-\frac{\Gamma}{A}, 0). 🚦

Σε όλες τις περιπτώσεις, η εξίσωση Ax+By+Γ=0Ax + By + \Gamma = 0 παριστάνει ευθεία.

ΘΕΩΡΗΜΑ 📜

Κάθε ευθεία του επιπέδου έχει εξίσωση της μορφής Ax+By+Γ=0Ax + By + \Gamma = 0, με A≠0A \neq 0 ή B≠0B \neq 0 (1)
και αντιστρόφως, κάθε εξίσωση της μορφής (1) παριστάνει ευθεία γραμμή.

Παράδειγμα:

Η εξίσωση 2x+y−6=02x + y - 6 = 0 παριστάνει ευθεία. Γράφεται στη μορφή y=−2x+6y = -2x + 6, οπότε έχει συντελεστή διεύθυνσης λ=−2\lambda = -2 και τέμνει τον άξονα y′yy'y στο σημείο (0,6)(0, 6). ✨

Διάνυσμα Παράλληλο ή Κάθετο σε Ευθεία 🧭

Έστω OxyOxy ένα σύστημα συντεταγμένων στο επίπεδο και εε μια ευθεία με εξίσωση Ax+By+Γ=0Ax + By + \Gamma = 0.

  • Αν B≠0B \neq 0, η ευθεία έχει συντελεστή διεύθυνσης λ=−AB\lambda = -\frac{A}{B}. Επομένως, είναι παράλληλη προς το διάνυσμα δ⃗=(B,−A)\vec{\delta} = (B, -A) (αφού η κλίση του διανύσματος είναι −AB=λ\frac{-A}{B} = \lambda).
  • Αν B=0B = 0, τότε A≠0A \neq 0 και η ευθεία έχει εξίσωση x=−ΓAx = -\frac{\Gamma}{A}. Είναι δηλαδή κατακόρυφη, παράλληλη στον άξονα y′yy'y. Το διάνυσμα δ⃗=(B,−A)=(0,−A)\vec{\delta} = (B, -A) = (0, -A) είναι επίσης παράλληλο στον άξονα y′yy'y.

Σε κάθε περίπτωση λοιπόν:

Η ευθεία με εξίσωση Ax+By+Γ=0Ax + By + \Gamma = 0 είναι παράλληλη στο διάνυσμα δ⃗=(B,−A)\vec{\delta} = (B, -A). ↔️

Όμως, το διάνυσμα δ⃗=(B,−A)\vec{\delta} = (B, -A) είναι κάθετο στο διάνυσμα n⃗=(A,B)\vec{n} = (A, B), αφού:

δ⃗⋅n⃗=(B,−A)⋅(A,B)=B⋅A+(−A)⋅B=AB−AB=0\vec{\delta} \cdot \vec{n} = (B, -A) \cdot (A, B) = B \cdot A + (-A) \cdot B = AB - AB = 0

Επομένως:
Η ευθεία με εξίσωση Ax+By+Γ=0Ax + By + \Gamma = 0 είναι κάθετη στο διάνυσμα n⃗=(A,B)\vec{n} = (A, B). ⬆️⬇️

Παράδειγμα: Η ευθεία 2x−y+4=02x - y + 4 = 0 είναι παράλληλη στο διάνυσμα δ⃗=(−1,−2)\vec{\delta} = (-1, -2) και κάθετη στο διάνυσμα n⃗=(2,−1)\vec{n} = (2, -1). 🤓

ΕΦΑΡΜΟΓΗ 1

Δίνεται η εξίσωση:

(x−2y+5)+λ(3x+2y+7)=0(x - 2y + 5) + \lambda(3x + 2y + 7) = 0 (1), όπου λ∈R\lambda \in \mathbb{R}

(i) Να αποδειχτεί ότι:

Για κάθε τιμή της παραμέτρου λ\lambda η εξίσωση (1) παριστάνει ευθεία γραμμή.

Όλες οι ευθείες που ορίζονται από την εξίσωση (1) (Οικογένεια ευθειών) διέρχονται από το ίδιο σημείο.

(ii) Ποια από τις παραπάνω ευθείες είναι κάθετη στην ευθεία ζ:y=2x\zeta: y = 2x;

ΑΠΟΔΕΙΞΗ

(i) Η εξίσωση (1) γράφεται ισοδύναμα:

x−2y+5+3λx+2λy+7λ=0x - 2y + 5 + 3\lambda x + 2\lambda y + 7\lambda = 0

(1+3λ)x+(−2+2λ)y+(5+7λ)=0(1+3\lambda)x + (-2+2\lambda)y + (5+7\lambda) = 0 (2)

Αυτή είναι της μορφής Ax+By+Γ=0Ax + By + \Gamma = 0. Για να παριστάνει ευθεία, πρέπει οι συντελεστές των xx και yy να μην μηδενίζονται ταυτόχρονα.

Αν 1+3λ=0⇒λ=−131+3\lambda = 0 \Rightarrow \lambda = -\frac{1}{3}

Αν −2+2λ=0⇒λ=1-2+2\lambda = 0 \Rightarrow \lambda = 1

Δεν υπάρχει τιμή του λ\lambda για την οποία μηδενίζονται και οι δύο συντελεστές ταυτόχρονα. Άρα, η (2) παριστάνει ευθεία για κάθε λ∈R\lambda \in \mathbb{R}. 🥳

Για να δείξουμε ότι όλες οι ευθείες της οικογένειας (1) διέρχονται από το ίδιο σημείο, αρκεί να βρούμε ένα σημείο K(x0,y0)K(x_0, y_0) του οποίου οι συντεταγμένες επαληθεύουν την (1) για όλες τις τιμές του λ\lambda. Αυτό συμβαίνει αν οι συντεταγμένες του μηδενίζουν τις παραστάσεις x−2y+5x - 2y + 5 και 3x+2y+73x + 2y + 7. Λύνουμε το σύστημα:

{x−2y+5=03x+2y+7=0\begin{cases} x - 2y + 5 = 0 \\ 3x + 2y + 7 = 0 \end{cases}

Προσθέτοντας κατά μέλη: 4x+12=0⇒4x=−12⇒x=−34x + 12 = 0 \Rightarrow 4x = -12 \Rightarrow x = -3.

Αντικαθιστώντας στην πρώτη: −3−2y+5=0⇒2−2y=0⇒2y=2⇒y=1-3 - 2y + 5 = 0 \Rightarrow 2 - 2y = 0 \Rightarrow 2y = 2 \Rightarrow y = 1.

Άρα, όλες οι ευθείες της οικογένειας (1) διέρχονται από το σημείο K(−3,1)K(-3, 1). 📍

(ii) Έστω ε\varepsilon η ευθεία της οικογένειας (1) που είναι κάθετη στην ευθεία ζ\zeta. Η ευθεία ζ:y=2x\zeta: y = 2x έχει συντελεστή διεύθυνσης λζ=2\lambda_\zeta = 2.

Η ευθεία ε\varepsilon (από την εξίσωση (2)) έχει συντελεστή διεύθυνσης λε=−AB=−1+3λ−2+2λ=1+3λ2−2λ\lambda_\varepsilon = -\frac{A}{B} = -\frac{1+3\lambda}{-2+2\lambda} = \frac{1+3\lambda}{2-2\lambda} (εφόσον 2−2λ≠02-2\lambda \neq 0, δηλαδή λ≠1\lambda \neq 1).

Για να είναι ε⊥ζ\varepsilon \perp \zeta, πρέπει λε⋅λζ=−1\lambda_\varepsilon \cdot \lambda_\zeta = -1.

1+3λ2−2λ⋅2=−1\frac{1+3\lambda}{2-2\lambda} \cdot 2 = -1

2(1+3λ)=−(2−2λ)2(1+3\lambda) = -(2-2\lambda)

2+6λ=−2+2λ2 + 6\lambda = -2 + 2\lambda

6λ−2λ=−2−26\lambda - 2\lambda = -2 - 2

4λ=−44\lambda = -4

λ=−1\lambda = -1

Για λ=−1\lambda = -1, η εξίσωση (2) γίνεται:

(1+3(−1))x+(−2+2(−1))y+(5+7(−1))=0(1+3(-1))x + (-2+2(-1))y + (5+7(-1)) = 0

(1−3)x+(−2−2)y+(5−7)=0(1-3)x + (-2-2)y + (5-7) = 0

−2x−4y−2=0-2x - 4y - 2 = 0

Διαιρώντας με −2-2:

x+2y+1=0x + 2y + 1 = 0

Αυτή είναι η ζητούμενη ευθεία. ✔️

Σημείο Τομής Οικογένειας Ευθειών

Όταν μια εξίσωση περιέχει μια παράμετρο (όπως το λ\lambda) και παριστάνει ευθεία για κάθε τιμή της παραμέτρου, συχνά όλες αυτές οι ευθείες περνούν από ένα σταθερό σημείο. Αυτό το σημείο βρίσκεται λύνοντας το σύστημα που προκύπτει θέτοντας τις παραστάσεις που πολλαπλασιάζουν την παράμετρο (και τον σταθερό όρο) ίσες με μηδέν.

ΕΦΑΡΜΟΓΗ 2

Δίνεται τρίγωνο ABΓAB\Gamma με κορυφές A(2,3)A(2,3), B(4,1)B(4,1) και Γ(5λ−1,λ)\Gamma(5\lambda-1, \lambda), όπου λ∈R\lambda \in \mathbb{R} με λ≠1\lambda \neq 1. Να αποδείξετε ότι το κέντρο βάρους του τριγώνου κινείται σε μια ευθεία, καθώς το λ\lambda μεταβάλλεται στο R\mathbb{R}.

ΛΥΣΗ

Αν G(x,y)G(x, y) είναι το κέντρο βάρους του τριγώνου ABΓAB\Gamma, τότε οι συντεταγμένες του δίνονται από τους τύπους:

x=xA+xB+xΓ3x = \frac{x_A + x_B + x_\Gamma}{3} και y=yA+yB+yΓ3y = \frac{y_A + y_B + y_\Gamma}{3}

Αντικαθιστώντας τις συντεταγμένες των κορυφών:

x=2+4+(5λ−1)3=6+5λ−13=5λ+53x = \frac{2 + 4 + (5\lambda-1)}{3} = \frac{6 + 5\lambda - 1}{3} = \frac{5\lambda + 5}{3}

y=3+1+λ3=λ+43y = \frac{3 + 1 + \lambda}{3} = \frac{\lambda + 4}{3}

Έχουμε λοιπόν το σύστημα:

{x=5λ+53y=λ+43⇔{3x=5λ+53y=λ+4\begin{cases} x = \frac{5\lambda + 5}{3} \\ y = \frac{\lambda + 4}{3} \end{cases} \Leftrightarrow \begin{cases} 3x = 5\lambda + 5 \\ 3y = \lambda + 4 \end{cases}

Θέλουμε να απαλείψουμε το λ\lambda για να βρούμε τη σχέση μεταξύ xx και yy. Από τη δεύτερη εξίσωση έχουμε λ=3y−4\lambda = 3y - 4.

Αντικαθιστούμε στην πρώτη εξίσωση:

3x=5(3y−4)+53x = 5(3y - 4) + 5

3x=15y−20+53x = 15y - 20 + 5

3x=15y−153x = 15y - 15

3x−15y+15=03x - 15y + 15 = 0

Διαιρώντας με 3:

x−5y+5=0x - 5y + 5 = 0

Αυτή είναι η εξίσωση μιας ευθείας. Άρα, το κέντρο βάρους GG του τριγώνου ABΓAB\Gamma κινείται στην ευθεία x−5y+5=0x - 5y + 5 = 0 καθώς το λ\lambda μεταβάλλεται. 🚶‍♂️🚶‍♀️

ΕΦΑΡΜΟΓΗ 3

Να βρεθεί η οξεία γωνία των ευθειών ε1:y=x+1\varepsilon_1: y = x + 1 και ε2:y=−2x+3\varepsilon_2: y = -2x + 3.

ΛΥΣΗ

Οι ευθείες ε1\varepsilon_1 και ε2\varepsilon_2 έχουν συντελεστές διεύθυνσης λ1=1\lambda_1 = 1 και λ2=−2\lambda_2 = -2, αντίστοιχα.

Ένα διάνυσμα παράλληλο στην ε1\varepsilon_1 είναι το δ⃗1=(1,λ1)=(1,1)\vec{\delta}_1 = (1, \lambda_1) = (1, 1).

Ένα διάνυσμα παράλληλο στην ε2\varepsilon_2 είναι το δ⃗2=(1,λ2)=(1,−2)\vec{\delta}_2 = (1, \lambda_2) = (1, -2).

Η γωνία θ\theta των ευθειών ε1\varepsilon_1 και ε2\varepsilon_2 είναι ίση με την οξεία γωνία των διανυσμάτων δ⃗1\vec{\delta}_1 και δ⃗2\vec{\delta}_2. Αν φ\varphi είναι η γωνία των δ⃗1\vec{\delta}_1 και δ⃗2\vec{\delta}_2, τότε θ=φ\theta = \varphi αν 0∘≤φ≤90∘0^\circ \le \varphi \le 90^\circ, και θ=180∘−φ\theta = 180^\circ - \varphi αν 90∘<φ≤180∘90^\circ < \varphi \le 180^\circ.

Ο τύπος που δίνει το συνημίτονο της γωνίας φ\varphi των διανυσμάτων δ⃗1\vec{\delta}_1 και δ⃗2\vec{\delta}_2 είναι:

συνφ=δ⃗1⋅δ⃗2∣δ⃗1∣∣δ⃗2∣\text{συν}\varphi = \frac{\vec{\delta}_1 \cdot \vec{\delta}_2}{|\vec{\delta}_1| |\vec{\delta}_2|}

Υπολογίζουμε:

δ⃗1⋅δ⃗2=(1)(1)+(1)(−2)=1−2=−1\vec{\delta}_1 \cdot \vec{\delta}_2 = (1)(1) + (1)(-2) = 1 - 2 = -1

∣δ⃗1∣=12+12=1+1=2|\vec{\delta}_1| = \sqrt{1^2 + 1^2} = \sqrt{1+1} = \sqrt{2}

∣δ⃗2∣=12+(−2)2=1+4=5|\vec{\delta}_2| = \sqrt{1^2 + (-2)^2} = \sqrt{1+4} = \sqrt{5}

Άρα:
συνφ=−12⋅5=−110=−1010\text{συν}\varphi = \frac{-1}{\sqrt{2} \cdot \sqrt{5}} = \frac{-1}{\sqrt{10}} = -\frac{\sqrt{10}}{10}

Επειδή συνφ<0\text{συν}\varphi < 0, η γωνία φ\varphi είναι αμβλεία. Η οξεία γωνία θ\theta των ευθειών θα έχει συνημίτονο:

συνθ=∣συνφ∣=∣−1010∣=1010\text{συν}\theta = |\text{συν}\varphi| = |-\frac{\sqrt{10}}{10}| = \frac{\sqrt{10}}{10}

Χρησιμοποιώντας υπολογιστή τσέπης, βρίσκουμε ότι η γωνία θ\theta για την οποία συνθ=1010≈0.3162\text{συν}\theta = \frac{\sqrt{10}}{10} \approx 0.3162 είναι περίπου 71.56∘71.56^\circ, ή όπως αναφέρεται στο κείμενο, θ≈72∘\theta \approx 72^\circ. 📐⏱️