Κάτι δεν κατάλαβες; Επίλεξε το κομμάτι και πάτα «Ρώτα την Αφροδίτη». Σου το εξηγεί αμέσως.

Υποθετικές προτάσεις 🔀

Τι δείχνει μια υποθετική πρόταση

Όταν λέμε «Αν τελειώσω το διάβασμα, θα βγω στην αυλή», δεν λέμε ότι έχουμε ήδη τελειώσει. Βάζουμε έναν όρο: το να τελειώσω το διάβασμα. Αν αυτό συμβεί, μπορεί να ακολουθήσει το να βγω στην αυλή.

Η υποθετική πρόταση είναι εξαρτημένη πρόταση και παρουσιάζει κάτι ως προϋπόθεση για όσα λέει η κύρια πρόταση. Στο παράδειγμα, υποθετική πρόταση είναι το «Αν τελειώσω το διάβασμα».

Υπόθεση και απόδοση

Η υποθετική πρόταση ονομάζεται υπόθεση. Η κύρια πρόταση που συνδέεται μαζί της ονομάζεται απόδοση, γιατί μας λέει τι θα γίνει αν ισχύσει η υπόθεση. Οι δύο προτάσεις μαζί σχηματίζουν τον υποθετικό λόγο.

Υπόθεση: ο όροςΑπόδοση: αυτό που συνδέεται με τον όρο
Αν ποτίσουμε το φυτό,θα μεγαλώσει.
Άμα βρεις χρόνο,τηλεφώνησέ μου.

Στο πρώτο παράδειγμα, το πότισμα είναι η υπόθεση και το μεγάλωμα του φυτού είναι η απόδοση. Στο δεύτερο, η υπόθεση είναι το να βρεις χρόνο· η απόδοση εκφράζει μια παράκληση που ισχύει τότε.

Πώς εισάγεται και πώς τη βρίσκουμε

Μια υποθετική πρόταση εισάγεται συνήθως με τον υποθετικό σύνδεσμο αν ή άμα. Μπορεί επίσης να παρουσιαστούν δύο δυνατότητες με το ζευγάρι είτε… είτε: «Είτε διαλέξεις ζωγραφική είτε διαλέξεις μουσική, θα χρειαστείς εξάσκηση.» Εδώ αναφέρονται δύο εναλλακτικές περιπτώσεις και η απόδοση ισχύει και στις δύο.

Για να αναγνωρίσεις τον υποθετικό λόγο, βρες πρώτα τον όρο ρωτώντας «με ποια προϋπόθεση;». Έπειτα βρες την κύρια πρόταση που λέει τι θα συμβεί ή τι ζητάμε σε αυτή την περίπτωση. Η υπόθεση μπορεί να έρθει και μετά την απόδοση: «Θα παίξουμε έξω, αν σταματήσει η βροχή.» Η σειρά αλλάζει, αλλά ο ρόλος των δύο προτάσεων μένει ο ίδιος.

Ο ίδιος όρος μπορεί να μπει σε δύο θέσεις

«Αν ανοίξει η βιβλιοθήκη, θα δανειστώ ένα βιβλίο» και «Θα δανειστώ ένα βιβλίο, αν ανοίξει η βιβλιοθήκη» έχουν την ίδια υπόθεση και την ίδια απόδοση.