Κάτι δεν κατάλαβες; Επίλεξε το κομμάτι και πάτα «Ρώτα την Αφροδίτη». Σου το εξηγεί αμέσως.

Β.2 Ανισοσύλλαβα θηλυκά σε -α και -ου 🦊

Κάποια θηλυκά ουσιαστικά, όπως η γιαγιά και η αλεπού, σχηματίζουν τον πληθυντικό τους με τις καταλήξεις -άδες και -ούδες. Λέγονται ανισοσύλλαβα, επειδή ο πληθυντικός τους έχει περισσότερες συλλαβές: για-γιά → για-γιά-δες, α-λε-πού → α-λε-πού-δες.

Θηλυκά σε -α: η γιαγιά

ΠτώσηΕνικός αριθμόςΠληθυντικός αριθμός
Ονομαστικήη γιαγιάοι γιαγιάδες
Γενικήτης γιαγιάςτων γιαγιάδων
Αιτιατικήτη γιαγιάτις γιαγιάδες
Κλητικήγιαγιάγιαγιάδες

Στη γενική του ενικού προσθέτουμε -ς: της γιαγιάς. Στον πληθυντικό εμφανίζεται το κομμάτι -άδ-: οι γιαγιάδες, των γιαγιάδων, τις γιαγιάδες. Με τον ίδιο τρόπο κλίνονται οι λέξεις κυρά, μαμά, νταντά, νονά: η νονά – οι νονάδες – των νονάδων.

Πώς ξεχωρίζει ο πληθυντικός;

Η λέξη γιαγιά αποκτά μία επιπλέον συλλαβή στον πληθυντικό: για-γιά-δες. Αυτό βοηθά να θυμόμαστε ολόκληρη την κατάληξη -άδες.

Θηλυκά σε -ου: η αλεπού

ΠτώσηΕνικός αριθμόςΠληθυντικός αριθμός
Ονομαστικήη αλεπούοι αλεπούδες
Γενικήτης αλεπούςτων αλεπούδων
Αιτιατικήτην αλεπούτις αλεπούδες
Κλητικήαλεπούαλεπούδες

Και εδώ η γενική του ενικού παίρνει -ς: της αλεπούς. Στον πληθυντικό προσθέτουμε -δες μετά το -ού: οι αλεπούδες, των αλεπούδων. Όμοια κλίνονται οι λέξεις μαϊμού και φουφού: η μαϊμού – οι μαϊμούδες – των μαϊμούδων.

Στην ονομαστική, την αιτιατική και την κλητική του ενικού το ουσιαστικό έχει την ίδια μορφή (γιαγιά, αλεπού). Το ίδιο συμβαίνει και στον πληθυντικό (γιαγιάδες, αλεπούδες). Αυτό που αλλάζει ανάλογα με την πτώση είναι και το άρθρο: η γιαγιά – τη γιαγιά, οι αλεπούδες – τις αλεπούδες. Η κλητική, που χρησιμοποιούμε όταν προσφωνούμε κάποιον, δεν παίρνει άρθρο: «Γιαγιά, έλα!».