- Βασική Θεωρία
Α.1 Ισοσύλλαβα αρσενικά σε -ης, -ας, -ος 🧩
Όταν ένα ουσιαστικό αλλάζει αριθμό ή πτώση, αλλάζει συχνά και η κατάληξή του. Για να βρούμε αν είναι ισοσύλλαβο, μετράμε τις συλλαβές στην ονομαστική ενικού και πληθυντικού: α-θλη-τής (τρεις) → α-θλη-τές (τρεις). Τα αρσενικά που θα γνωρίσουμε εδώ τελειώνουν σε -ης, -ας ή -ος.
Στους πίνακες η ονομαστική απαντά στο «ποιος;», η γενική στο «τίνος;», η αιτιατική στο «ποιον;». Την κλητική τη χρησιμοποιούμε όταν προσφωνούμε κάποιον: «Φίλε, έλα!». Το ενικό δείχνει έναν, ο πληθυντικός περισσότερους.
Αρσενικά σε -ης
Ο αθλητής και ο εργάτης έχουν τις ίδιες καταλήξεις. Στη γενική, την αιτιατική και την κλητική ενικού φεύγει το τελικό -ς της ονομαστικής. Στον πληθυντικό, οι τρεις τύποι ονομαστικής, αιτιατικής και κλητικής είναι ίδιοι.
| Πτώση | Ενικός: αθλητής | Πληθυντικός: αθλητές | Ενικός: εργάτης | Πληθυντικός: εργάτες |
|---|---|---|---|---|
| Ονομαστική | ο αθλητής | οι αθλητές | ο εργάτης | οι εργάτες |
| Γενική | του αθλητή | των αθλητών | του εργάτη | των εργατών |
| Αιτιατική | τον αθλητή | τους αθλητές | τον εργάτη | τους εργάτες |
| Κλητική | αθλητή | αθλητές | εργάτη | εργάτες |
Όμοια κλίνονται, για παράδειγμα, ο μαθητής, ο λογιστής, ο αγοραστής, ο ναύτης, ο πολίτης και ο επιβάτης.
Στα ισοσύλλαβα αρσενικά σε -ης, η γενική πληθυντικού τονίζεται πάντοτε στην τελευταία συλλαβή: των μαθητών, των ναυτών. Μην κρατάς τον τόνο εκεί όπου βρίσκεται στην ονομαστική.
Ορισμένα ουσιαστικά σε -ης έχουν και δεύτερο πληθυντικό με -άδες: οι διευθυντές / οι διευθυντάδες, οι βουλευτές / οι βουλευτάδες. Η αντίστοιχη γενική είναι των διευθυντάδων, των βουλευτάδων. Οι τύποι σε -άδες είναι λαϊκότεροι και ταιριάζουν σε οικείο, ανεπίσημο λόγο· διαλέγουμε τον τύπο ανάλογα με την περίσταση.
Αρσενικά σε -ας
Η κατάληξη -ας εμφανίζεται σε λέξεις με διαφορετική θέση τόνου, όπως άντρας, αγώνας και πίνακας. Κοίτα ιδίως τη γενική πληθυντικού: ο τόνος της δεν μένει πάντα στην ίδια θέση.
| Πτώση | Ενικός: άντρας | Πληθυντικός: άντρες | Ενικός: αγώνας | Πληθυντικός: αγώνες | Ενικός: πίνακας | Πληθυντικός: πίνακες |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Ονομαστική | ο άντρας | οι άντρες | ο αγώνας | οι αγώνες | ο πίνακας | οι πίνακες |
| Γενική | του άντρα | των αντρών | του αγώνα | των αγώνων | του πίνακα | των πινάκων |
| Αιτιατική | τον άντρα | τους άντρες | τον αγώνα | τους αγώνες | τον πίνακα | τους πίνακες |
| Κλητική | άντρα | άντρες | αγώνα | αγώνες | πίνακα | πίνακες |
Με ανάλογο τρόπο κλίνονται ο πατέρας, ο χειμώνας, ο αιώνας, ο γείτονας, ο φύλακας, ο Έλληνας, ο ταμίας και ο επιχειρηματίας.
Στα περισσότερα παροξύτονα και προπαροξύτονα αρσενικά σε -ας, η γενική πληθυντικού τονίζεται στην παραλήγουσα (προτελευταία συλλαβή): του χειμώνα → των χειμώνων, του κανόνα → των κανόνων, του Έλληνα → των Ελλήνων.
Τα δισύλλαβα παροξύτονα σε -ας και όσα τελειώνουν σε -ίας τονίζονται στη λήγουσα στη γενική πληθυντικού: ο μήνας → των μηνών, ο τραυματίας → των τραυματιών. Στην ίδια ομάδα των δισύλλαβων ανήκει και ο άντρας → των αντρών.
Αρσενικά σε -ος με τόνο στην τελευταία ή την προτελευταία συλλαβή
Ο ουρανός είναι οξύτονο και ο φίλος παροξύτονο. Στις πτώσεις τους κρατούν τον τόνο στην ίδια συλλαβή, μετρώντας από το τέλος της λέξης.
| Πτώση | Ενικός: ουρανός | Πληθυντικός: ουρανοί | Ενικός: φίλος | Πληθυντικός: φίλοι |
|---|---|---|---|---|
| Ονομαστική | ο ουρανός | οι ουρανοί | ο φίλος | οι φίλοι |
| Γενική | του ουρανού | των ουρανών | του φίλου | των φίλων |
| Αιτιατική | τον ουρανό | τους ουρανούς | τον φίλο | τους φίλους |
| Κλητική | ουρανέ | ουρανοί | φίλε | φίλοι |
Όπως ο ουρανός κλίνονται ο καιρός και ο λογαριασμός. Όπως ο φίλος κλίνονται ο δρόμος, ο τόπος, ο κήπος και ο χώρος. Πρόσεξε την κλητική ενικού: ουρανέ!, φίλε!
Προπαροξύτονα αρσενικά σε -ος
Στα προπαροξύτονα σε -ος υπάρχουν δύο βασικά μοτίβα. Ο κίνδυνος κατεβάζει τον τόνο στην παραλήγουσα στη γενική ενικού, στη γενική πληθυντικού και στην αιτιατική πληθυντικού. Ο αντίλαλος τον κρατά στην προπαραλήγουσα και σε αυτές τις πτώσεις.
| Πτώση | Ενικός: κίνδυνος | Πληθυντικός: κίνδυνοι | Ενικός: αντίλαλος | Πληθυντικός: αντίλαλοι |
|---|---|---|---|---|
| Ονομαστική | ο κίνδυνος | οι κίνδυνοι | ο αντίλαλος | οι αντίλαλοι |
| Γενική | του κινδύνου | των κινδύνων | του αντίλαλου | των αντίλαλων |
| Αιτιατική | τον κίνδυνο | τους κινδύνους | τον αντίλαλο | τους αντίλαλους |
| Κλητική | κίνδυνε | κίνδυνοι | αντίλαλε | αντίλαλοι |
Στην πρώτη ομάδα συναντούμε, μεταξύ άλλων, τον άνθρωπο, τον έμπορο, τον όροφο και τον πόλεμο. Στη δεύτερη ανήκουν, για παράδειγμα, ο ανήφορος, ο καλόγερος, ο ανεμόμυλος και ο χωματόδρομος. Σύγκρινε του ανθρώπου – των ανθρώπων – τους ανθρώπους με του ανήφορου – των ανήφορων – τους ανήφορους.
Σε ορισμένες λέξεις χρησιμοποιούνται και οι δύο τονισμοί: του δημάρχου / του δήμαρχου, του πονοκεφάλου / του πονοκέφαλου. Ο τύπος με μετακίνηση του τόνου ακούγεται συνήθως πιο επίσημος· ο τύπος χωρίς μετακίνηση πιο καθημερινός.
Η ιδιαίτερη περίπτωση των αρσενικών σε -έας
Μερικά ισοσύλλαβα αρσενικά τελειώνουν σε -έας. Στον πληθυντικό σχηματίζουν ονομαστική και αιτιατική σε -είς, αλλά γενική σε -έων: ο δεκανέας → οι δεκανείς, τους δεκανείς, των δεκανέων· ο εισαγγελέας → οι εισαγγελείς, τους εισαγγελείς, των εισαγγελέων. Παρόμοιοι τύποι εμφανίζονται στις λέξεις κουρέας, γραμματέας, συγγραφέας και αρχιερέας.
Οι καταλήξεις -είς και -έων διατηρούν τύπους που η νέα ελληνική κληρονόμησε από την αρχαία ελληνική.