1. Βασική Θεωρία
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ
Κάτι δεν κατάλαβες; Επίλεξε το κομμάτι και πάτα «Ρώτα τον Ευκλείδη». Σου το εξηγεί αμέσως.

Ασφαλές περπάτημα 🚶

Οι πεζοί είναι ευάλωτοι χρήστες του οδικού δικτύου. Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζονται τα παιδιά, οι ηλικιωμένοι και τα άτομα με κινητικές δυσκολίες. Ο κίνδυνος αυξάνεται όταν ένας πεζός περπατά στο οδόστρωμα χωρίς λόγο, περνά με κόκκινο φανάρι, διασταυρώνει από σημείο χωρίς καλή ορατότητα ή δεν ελέγχει την κυκλοφορία.

Κινούμαι με ασφάλεια ως πεζός

Όπου υπάρχει πεζοδρόμιο ή πεζόδρομος, το χρησιμοποιώ. Στο πεζοδρόμιο περπατώ προς την εσωτερική πλευρά, μακριά από την άκρη του δρόμου. Αν υπάρχει πεζοδρόμιο μόνο στη μία πλευρά, πηγαίνω σε εκείνη την πλευρά ανεξάρτητα από την κατεύθυνσή μου.

Αν συναντήσω εμπόδιο, όπως δέντρο, πινακίδα ή σταθμευμένο όχημα, το παρακάμπτω από την εσωτερική πλευρά του πεζοδρομίου. Αν είναι απολύτως αναγκαίο να κατέβω στο οδόστρωμα, σταματώ πρώτα και ελέγχω προσεκτικά και προς τις δύο κατευθύνσεις.

Στην Κύπρο τα οχήματα κινούνται στην αριστερή πλευρά του δρόμου. Όταν δεν υπάρχει πεζοδρόμιο, περπατώ στη δεξιά πλευρά, όσο πιο κοντά γίνεται στην άκρη, ώστε να βλέπω τα οχήματα που έρχονται προς το μέρος μου. Αν είμαστε ομάδα, βαδίζουμε ο ένας πίσω από τον άλλο. Αν έχω σκύλο, τον κρατώ με λουρί στην εσωτερική πλευρά του πεζοδρομίου, μακριά από την κυκλοφορία.

Φροντίζω επίσης να είμαι ορατός ή ορατή. Σε σκοτάδι ή χαμηλή ορατότητα προτιμώ ανοιχτόχρωμα ρούχα και αντανακλαστικά στοιχεία.

Επιλέγω το σωστό σημείο για να περάσω

Για να περάσω απέναντι προτιμώ πάντοτε καθορισμένη διάβαση πεζών. Ακόμη και στη διάβαση, όμως, δεν θεωρώ ότι τα οχήματα θα σταματήσουν αυτόματα: σταματώ, παρατηρώ την κυκλοφορία και περνώ μόνο όταν έχω βεβαιωθεί ότι είναι ασφαλές.

Τα μικρά παιδιά διασταυρώνουν τον δρόμο μαζί με υπεύθυνο ενήλικο. Ένα μεγαλύτερο παιδί μπορεί να περάσει μόνο του όταν έχει εξασκηθεί αρκετά και μπορεί να εφαρμόζει σταθερά όλα τα βήματα χωρίς βιασύνη ή διάσπαση προσοχής.

Φωτοελεγχόμενη διάβαση τύπου «ΠΕΛΙΚΑΝ» 🚦

Σε μια φωτοελεγχόμενη διάβαση, οι πεζοί ακολουθούν το δικό τους φωτεινό σήμα:

  • Το κόκκινο ανθρωπάκι, ο «Σταμάτης», σημαίνει ότι σταματώ και περιμένω.
  • Το σταθερό πράσινο ανθρωπάκι, ο «Γρηγόρης», σημαίνει ότι μπορώ να ξεκινήσω, αφού πρώτα ελέγξω ότι τα οχήματα έχουν πράγματι σταματήσει.
  • Αν το πράσινο ανθρωπάκι αναβοσβήνει, δεν αρχίζω να διασταυρώνω. Αν βρίσκομαι ήδη στο οδόστρωμα, συνεχίζω με γοργό και σταθερό βήμα μέχρι να φτάσω απέναντι, χωρίς να τρέξω και χωρίς να γυρίσω πίσω.

Όταν δεν υπάρχει διάβαση: έξι βήματα

Αν δεν υπάρχει διάβαση κοντά, ακολουθώ μια σταθερή σειρά ενεργειών:

  1. Σκέφτομαι. Επιλέγω ευθύ σημείο με καλή ορατότητα, μακριά από στροφές, διασταυρώσεις, κορυφές ανηφόρας, σταθμευμένα οχήματα και άλλα εμπόδια.
  2. Σταματώ. Μένω σε ασφαλή θέση πάνω στο πεζοδρόμιο και πίσω από την άκρη του οδοστρώματος.
  3. Κοιτάζω. Επειδή στην Κύπρο η κυκλοφορία κινείται αριστερά, ελέγχω πρώτα δεξιά, έπειτα αριστερά και ξανά δεξιά. Συνεχίζω να παρατηρώ και τις δύο κατευθύνσεις όσο περνώ.
  4. Ακούω. Προσέχω ήχους από κινητήρες, φρένα ή σειρήνες· μερικές φορές ακούω ένα όχημα πριν το δω.
  5. Περιμένω. Αφήνω τα οχήματα να περάσουν και ξεκινώ μόνο όταν υπάρχει αρκετός χρόνος να φτάσω απέναντι με ασφάλεια.
  6. Περνώ. Διασχίζω τον δρόμο κάθετα, με γοργό και σταθερό βήμα. Δεν τρέχω, δεν σταματώ στη μέση και δεν περνώ διαγώνια.

Δεν χρησιμοποιώ κινητό και δεν φορώ ακουστικά που περιορίζουν την ακοή μου την ώρα της διασταύρωσης. Η προσοχή μου μένει στον δρόμο ώσπου να φτάσω ολόκληρος ή ολόκληρη στο απέναντι πεζοδρόμιο.

Ένα όχημα δεν σταματά αμέσως

Ο οδηγός χρειάζεται χρόνο για να αντιληφθεί τον κίνδυνο και το όχημα χρειάζεται επιπλέον απόσταση για να ακινητοποιηθεί. Όσο μεγαλύτερη είναι η ταχύτητα και όσο πιο ολισθηρός είναι ο δρόμος, τόσο μεγαλύτερη γίνεται συνήθως η συνολική απόσταση ακινητοποίησης. Γι’ αυτό δεν περνώ ποτέ υπολογίζοντας ότι ένα όχημα «θα προλάβει να σταματήσει».