Φορείς παροχής βοήθειας στην εφηβεία 🤝
Η εφηβεία φέρνει πολλές αλλαγές στο σώμα, στα συναισθήματα και στις σχέσεις. Μερικές φορές ένα άτομο μπορεί να νιώθει άγχος, σύγχυση, φόβο ή πίεση και να χρειάζεται στήριξη. Η ανάγκη για βοήθεια δεν είναι ένδειξη αδυναμίας. Είναι φυσικό μέρος της ζωής και η αναζήτησή της αποτελεί υπεύθυνη επιλογή.
Ένας φορέας παροχής βοήθειας μπορεί να καθοδηγήσει έναν ή μία έφηβο σε ένα συγκεκριμένο ζήτημα. Δεν χρειάζεται, όμως, να γνωρίζει κανείς από την αρχή ποια υπηρεσία είναι η καταλληλότερη. Το πρώτο βήμα μπορεί απλώς να είναι μια συζήτηση με ένα πρόσωπο εμπιστοσύνης.
Το πρώτο δίκτυο στήριξης
Οι γονείς ή οι κηδεμόνες μπορούν συχνά να ακούσουν έναν προβληματισμό, να βοηθήσουν στην κατανόησή του και να αναζητήσουν μαζί με το παιδί την κατάλληλη λύση. Για μια τέτοια συζήτηση βοηθά να επιλεγεί μια ήρεμη στιγμή και να ειπωθεί καθαρά τι συμβαίνει και τι είδους βοήθεια χρειάζεται.
Αν κάποιος ή κάποια δεν αισθάνεται έτοιμος/η να μιλήσει στους γονείς ή στους κηδεμόνες, μπορεί να απευθυνθεί σε έναν άλλο έμπιστο ενήλικα, όπως:
- έναν μεγαλύτερο συγγενή,
- έναν εκπαιδευτικό ή σύμβουλο στο σχολείο,
- έναν γιατρό ή ψυχολόγο,
- έναν ιερέα ή άλλο πρόσωπο που εμπιστεύεται.
Ο έμπιστος ενήλικας μπορεί να ακούσει χωρίς να υποτιμήσει το πρόβλημα, να δώσει έγκυρες πληροφορίες και να βοηθήσει στην επικοινωνία με μια ειδική υπηρεσία. Αν το πρώτο πρόσωπο δεν ανταποκριθεί βοηθητικά, η αναζήτηση στήριξης μπορεί να συνεχιστεί σε κάποιο άλλο πρόσωπο ή φορέα.
Η σιωπή δεν λύνει ένα ζήτημα που προκαλεί φόβο, πίεση ή στενοχώρια. Ένας έμπιστος ενήλικας ή μια αρμόδια υπηρεσία μπορεί να βοηθήσει στο επόμενο ασφαλές βήμα.
Εξειδικευμένοι φορείς και γραμμές βοήθειας
Διαφορετικοί φορείς ασχολούνται με διαφορετικές ανάγκες. Η επιλογή γίνεται με βάση το θέμα που απασχολεί τον ή την έφηβο.
| Αριθμός | Φορέας ή υπηρεσία | Θέματα στα οποία μπορεί να προσφέρει στήριξη |
|---|---|---|
| 1420 | Υπουργείο Υγείας | Πληροφόρηση και καθοδήγηση για θέματα υγείας |
| 1410 | Οργανισμός Νεολαίας Κύπρου | Συμβουλευτική και στήριξη για ζητήματα που απασχολούν νέους ανθρώπους |
| 1440 | Σύνδεσμος για την Πρόληψη και Αντιμετώπιση της Βίας στην Οικογένεια (ΣΠΑΒΟ) | Βία μέσα στην οικογένεια και αναζήτηση προστασίας ή καθοδήγησης |
| 1455 | Σύνδεσμος Οικογενειακού Προγραμματισμού | Ζητήματα σχέσεων, σεξουαλικής και αναπαραγωγικής υγείας |
| 1466 | Hope For Children | Στήριξη και προστασία παιδιών |
| 1480 | CYBERSAFETY | Ασφάλεια στο διαδίκτυο και αντιμετώπιση διαδικτυακών κινδύνων |
| 1456 | ΠΕΡΣΕΑΣ — Κέντρο Συμβουλευτικής Εφήβων και Οικογένειας | Εξαρτητικές συμπεριφορές και στήριξη εφήβων και οικογενειών |
| 1498 | Υπηρεσία Άμεσης Ανταπόκρισης και Βοήθειας της Υπηρεσίας Καταπολέμησης Ναρκωτικών (Υ.ΚΑ.Ν.) | Ζητήματα που σχετίζονται με ναρκωτικές ουσίες |
| 116000 | Ευρωπαϊκή γραμμή βοήθειας για εξαφανισμένα παιδιά | Αναφορά και βοήθεια σε περίπτωση εξαφάνισης παιδιού |
| 116111 | Ευρωπαϊκή γραμμή στήριξης παιδιών και εφήβων | Συμβουλευτική στήριξη για προβλήματα που αντιμετωπίζουν παιδιά και έφηβοι |
Ένα πρόβλημα μπορεί να αρχίσει να αντιμετωπίζεται με μια συζήτηση στο σπίτι ή στο σχολείο και, αν χρειάζεται, να συνεχιστεί με τη βοήθεια ειδικού φορέα. Αυτές οι μορφές στήριξης μπορούν να λειτουργήσουν μαζί.
Πώς ζητώ βοήθεια
Η αναζήτηση βοήθειας γίνεται ευκολότερη όταν ακολουθούνται απλά βήματα:
- Αναγνωρίζω τι με απασχολεί. Δεν χρειάζεται να έχω όλες τις απαντήσεις· αρκεί να μπορώ να περιγράψω τι συνέβη ή πώς νιώθω.
- Επιλέγω ένα πρόσωπο ή έναν φορέα. Ξεκινώ από κάποιον ενήλικα που εμπιστεύομαι ή από την υπηρεσία που ταιριάζει περισσότερο στο θέμα.
- Μιλώ με σαφήνεια. Μπορώ να πω «Χρειάζομαι βοήθεια», «Ανησυχώ για κάτι» ή «Δεν ξέρω τι να κάνω».
- Ακούω τις επιλογές και ζητώ διευκρινίσεις. Αν δεν καταλαβαίνω μια συμβουλή, ζητώ να μου εξηγηθεί με απλά λόγια.
- Συνεχίζω ώσπου να βρω κατάλληλη στήριξη. Αν μια πρώτη προσπάθεια δεν βοηθήσει αρκετά, απευθύνομαι σε άλλο έμπιστο ενήλικα ή σε πιο ειδική υπηρεσία.
Πριν χρησιμοποιήσει κανείς μια υπηρεσία, μπορεί να ενημερωθεί για τον ρόλο της και για τον τρόπο με τον οποίο προσφέρει βοήθεια. Στο διαδίκτυο χρειάζεται να προτιμά τις επίσημες πληροφορίες του οργανισμού και να αποφεύγει να κοινοποιεί προσωπικά στοιχεία σε άγνωστα πρόσωπα ή σε μη επίσημες σελίδες.
Το ουσιαστικό μήνυμα είναι ότι κάθε έφηβος και κάθε έφηβη έχει δικαίωμα να ζητά ενημέρωση και στήριξη. Ο διάλογος με έναν έμπιστο ενήλικα και η επικοινωνία με τον κατάλληλο φορέα μπορούν να μετατρέψουν έναν δύσκολο προβληματισμό σε ένα πρόβλημα που αντιμετωπίζεται βήμα βήμα.