1. Βασική Θεωρία
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ
Κάτι δεν κατάλαβες; Επίλεξε το κομμάτι και πάτα «Ρώτα τον Ευκλείδη». Σου το εξηγεί αμέσως.

Φυσικό ποσοστό ανεργίας 🎯

Στις προηγούμενες ενότητες γνωρίσαμε τις μορφές της ανεργίας: την τριβική, τη διαρθρωτική, την κυκλική και την εποχική. Ήρθε η ώρα να δούμε τι συμβαίνει όταν συνδυάζουμε δύο από αυτές τις μορφές σε ένα ενιαίο μέγεθος, που οι οικονομολόγοι χρησιμοποιούν σαν σημείο αναφοράς για να κρίνουν αν μια οικονομία λειτουργεί ομαλά.

Τι είναι η φυσική ανεργία

Η φυσική ανεργία είναι η ανεργία που προκύπτει από φαινόμενα τριβής και διαρθρωτικών αλλαγών. Με άλλα λόγια, είναι το άθροισμα της τριβικής και της διαρθρωτικής ανεργίας που μελετήσαμε στις μορφές ανεργίας — δύο μορφές που δεν οφείλονται σε ύφεση της οικονομίας, αλλά στον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί η αγορά εργασίας.

Η φυσική ανεργία, εκφρασμένη σαν ποσοστό του εργατικού δυναμικού, ονομάζεται φυσικό ποσοστό ανεργίας.

Ο ρόλος της αγοράς εργασίας

Σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση του φυσικού ποσοστού ανεργίας διαδραματίζει η αποτελεσματικότητα των κατάλληλων μηχανισμών στην αγορά εργασίας, ώστε να επιτυγχάνεται γρήγορη πληροφόρηση των ατόμων που ενδιαφέρονται να εργαστούν για τις διαθέσιμες θέσεις εργασίας.

Όσο πιο γρήγορα και αποτελεσματικά ενημερώνονται οι άνεργοι για τις κενές θέσεις που ταιριάζουν στα προσόντα τους, τόσο μικρότερος τείνει να είναι ο χρόνος αναζήτησης εργασίας — και άρα τόσο χαμηλότερο μπορεί να διαμορφωθεί το φυσικό ποσοστό ανεργίας μιας οικονομίας.

Γιατί έχει σημασία η πληροφόρηση

Ένας απόφοιτος με τα κατάλληλα προσόντα μπορεί να παραμείνει άνεργος για μήνες απλώς επειδή δεν γνωρίζει πού υπάρχουν κενές θέσεις που του ταιριάζουν. Καλύτερη οργάνωση της πληροφόρησης στην αγορά εργασίας —γραφεία εύρεσης εργασίας, ηλεκτρονικές πλατφόρμες αγγελιών— συντομεύει αυτή την αναζήτηση και μειώνει τη φυσική ανεργία.

Πλήρης απασχόληση

Όταν το ποσοστό ανεργίας που υπάρχει σε μια οικονομία ισούται με το φυσικό ποσοστό ανεργίας, τότε η κατάσταση ορίζεται σαν πλήρης απασχόληση.

Το φυσικό ποσοστό ανεργίας λειτουργεί έτσι σαν σημείο αναφοράς: όταν η πραγματική ανεργία μιας οικονομίας βρίσκεται πάνω από αυτό, υπάρχει επιπλέον ανεργία —συνήθως κυκλική, λόγω αδύναμης οικονομικής δραστηριότητας— που θα μπορούσε θεωρητικά να μειωθεί με τα κατάλληλα μέτρα οικονομικής πολιτικής.