Μέτρηση Εγχώριου Προϊόντος – Μέθοδος της Παραγωγής 🏭
Στον υπολογισμό του ΑΕΠ μιας οικονομίας με τη μέθοδο της παραγωγής, αθροίζεται η τρέχουσα παραγωγή αγαθών και υπηρεσιών από όλους τους κλάδους παραγωγής.
Πίνακας 5.2 — Εγχώριο Προϊόν (€ εκ.)
| Τομέας | Κλάδος | Αξία (€ εκ.) |
|---|---|---|
| Πρωτογενής τομέας | Γεωργία | 30 |
| Κτηνοτροφία | 40 | |
| Αλιεία | 20 | |
| Δευτερογενής τομέας | Μεταλλεία κ.λπ. | 10 |
| Βιομηχανία | 120 | |
| Κατασκευές | 80 | |
| Παραγωγή ενέργειας | 20 | |
| Τριτογενής τομέας | Εμπόριο | 300 |
| Βοηθητικές υπηρεσίες εμπορίου | 80 | |
| Προσωπικές υπηρεσίες | 50 | |
| Δημόσιες υπηρεσίες κ.λπ. | 100 | |
| Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν σε τιμές αγοράς | 850 |
Σημείωση: Τα στοιχεία είναι υποθετικά.
Το συνολικό προϊόν μιας οικονομίας μπορεί να μετρηθεί με τη μέθοδο της παραγωγής με δύο τρόπους: τη μέθοδο της τελικής αξίας και τη μέθοδο της προστιθέμενης αξίας.
α) Μέθοδος της τελικής αξίας
Με τη μέθοδο αυτή, στον υπολογισμό του ΑΕΠ λαμβάνεται υπόψη μόνο η αξία των τελικών αγαθών και υπηρεσιών που παράγονται σε ένα έτος και δεν υπολογίζεται η αξία των ενδιάμεσων αγαθών, για να αποφύγουμε να υπολογίσουμε δύο ή περισσότερες φορές την αξία του ίδιου προϊόντος.
Στην οικονομία λειτουργούν πολλές επιχειρήσεις. Το προϊόν μιας επιχείρησης μπορεί να είναι εισροή στην παραγωγή μιας άλλης, μέχρι το προϊόν να πάρει την τελική του μορφή και να φθάσει στον καταναλωτή. Επομένως, αν για τον υπολογισμό του ΑΕΠ αθροίσουμε την αξία όλων των προϊόντων όλων των επιχειρήσεων, πολλά προϊόντα θα έχουν υπολογισθεί δύο, τρεις ή και περισσότερες φορές.
Αν προσθέσουμε απλώς τις πωλήσεις όλων των επιχειρήσεων μιας παραγωγικής αλυσίδας, θα μετρήσουμε το ίδιο προϊόν πολλές φορές — μία φορά ως πρώτη ύλη, μία ως ημικατεργασμένο προϊόν και μία ως τελικό προϊόν. Γι' αυτό στο ΑΕΠ μπαίνει μόνο η αξία των τελικών προϊόντων, όχι το άθροισμα όλων των πωλήσεων στην αλυσίδα παραγωγής.
Για τον υπολογισμό του ΑΕΠ με βάση την αξία των τελικών προϊόντων, θα πρέπει να ληφθούν υπόψη και τα αποθέματα πρώτων υλών, ημικατεργασμένων προϊόντων και ετοίμων προϊόντων:
- Η αξία του τελικού αποθέματος προστίθεται, γιατί αποτελεί αγαθά που έχουν παραχθεί κατά την τρέχουσα χρονιά.
- Η αξία του αρχικού αποθέματος αφαιρείται, γιατί αποτελεί παραγωγή της προηγούμενης χρονιάς.
Παράδειγμα
Μια κτηνοτροφική μονάδα παράγει γάλα και το πουλά σε μια γαλακτοβιομηχανία αντί €20.000. Η γαλακτοβιομηχανία μετατρέπει το γάλα σε τυρί και το πουλά σε υπεραγορές έναντι €35.000. Οι υπεραγορές πωλούν το τυρί σε καταναλωτές αντί €40.000.
Τα αποθέματα του προϊόντος στα διάφορα στάδια επεξεργασίας έχουν ως εξής:
| Στάδια επεξεργασίας | Αρχικά Αποθέματα (€) | Τελικά Αποθέματα (€) |
|---|---|---|
| Κτηνοτροφική μονάδα: Γάλα | 0 | 100 |
| Γαλακτοβιομηχανία: Τυρί | 1.500 | 0 |
| Υπεραγορές: Τυρί | 600 | 1.000 |
Λύση:
Η αξία του προϊόντος που θα περιληφθεί στο ΑΕΠ με τη μέθοδο της τελικής αξίας παρουσιάζεται πιο κάτω:
| € | |
|---|---|
| Αξία του προϊόντος που αγοράζεται από τα νοικοκυριά | 40.000 |
| Συν: Τελικό απόθεμα προϊόντος (1.000 + 100) | 1.100 |
| Μείον: Αρχικό απόθεμα προϊόντος (1.500 + 600) | (2.100) |
| Αξία του τελικού προϊόντος που θα περιληφθεί στο εγχώριο προϊόν | 39.000 |
Δηλαδή, ξεκινάμε από την τιμή πώλησης του τελικού προϊόντος στα νοικοκυριά (€40.000), προσθέτουμε ό,τι παρέμεινε απούλητο ως τελικό απόθεμα (γιατί παρήχθη φέτος) και αφαιρούμε ό,τι υπήρχε ήδη ως απόθεμα στην αρχή της χρονιάς (γιατί παρήχθη πέρσι). Το αποτέλεσμα, €39.000, είναι η αξία που θα προστεθεί στο εγχώριο προϊόν.
β) Μέθοδος της Προστιθέμενης αξίας
Όταν χρησιμοποιείται η μέθοδος της τελικής αξίας, είναι συχνά δύσκολο να διακρίνουμε τα τελικά από τα ενδιάμεσα προϊόντα. Αντίθετα, όταν χρησιμοποιείται η μέθοδος της προστιθέμενης αξίας, απαιτούνται στοιχεία μόνο για τις πωλήσεις και τις αγορές των επιχειρήσεων, χωρίς να χρειάζεται να γίνει διάκριση μεταξύ των πωλήσεων τελικών και ενδιάμεσων προϊόντων.
Για να αποφευχθεί ο διπλός ή πολλαπλός υπολογισμός του ίδιου προϊόντος στο ΑΕΠ, σε κάθε στάδιο της παραγωγικής διαδικασίας λαμβάνεται υπόψη μόνο η αξία που προστίθεται στο στάδιο αυτό. Επομένως, η μέθοδος της προστιθέμενης αξίας πλεονεκτεί σε σύγκριση με τη μέθοδο της τελικής αξίας, γιατί αποφεύγεται ο κίνδυνος πολλαπλού υπολογισμού του ίδιου προϊόντος στο ΑΕΠ.
Προστιθέμενη αξία είναι η αξία που προστίθεται κατά την παραγωγή του προϊόντος στους διάφορους κλάδους παραγωγής, και ισούται με τη διαφορά μεταξύ των πωλήσεων και των αγορών μιας επιχείρησης, λαμβάνοντας υπόψη τα αρχικά και τελικά αποθέματα:
Στην πράξη, μια επιχείρηση δεν ξέρει πάντα αν αυτό που πουλά θα καταλήξει ως τελικό προϊόν σε ένα νοικοκυριό ή θα χρησιμοποιηθεί ως πρώτη ύλη από άλλη επιχείρηση. Η μέθοδος της προστιθέμενης αξίας παρακάμπτει εντελώς αυτό το πρόβλημα: αρκεί να γνωρίζουμε τις πωλήσεις και τις αγορές κάθε επιχείρησης, χωρίς να χρειάζεται να ταξινομήσουμε τα προϊόντα σε τελικά ή ενδιάμεσα.
Παράδειγμα
Με βάση τα δεδομένα του προηγούμενου παραδείγματος (κτηνοτροφική μονάδα → γαλακτοβιομηχανία → υπεραγορές), για τον υπολογισμό της αξίας του προϊόντος που θα περιληφθεί στο ΑΕΠ λαμβάνεται υπόψη η προστιθέμενη αξία σε κάθε στάδιο επεξεργασίας του προϊόντος.
Λύση:
Η αξία του προϊόντος που θα περιληφθεί στο ΑΕΠ με τη μέθοδο της προστιθέμενης αξίας παρουσιάζεται πιο κάτω:
| Στάδια Παραγωγής | Προστιθέμενη Αξία (€) |
|---|---|
| Κτηνοτροφική μονάδα = 20.000 – (0 + 0 – 100) | 20.100 |
| Γαλακτοβιομηχανία = 35.000 – (1.500 + 20.000 – 0) | 13.500 |
| Υπεραγορές = 40.000 – (600 + 35.000 – 1.000) | 5.400 |
| Αξία του τελικού προϊόντος που θα περιληφθεί στο εγχώριο προϊόν | 39.000 |
Παρατηρούμε ότι το άθροισμα των προστιθέμενων αξιών σε όλα τα στάδια (€20.100 + €13.500 + €5.400 = €39.000) δίνει ακριβώς το ίδιο αποτέλεσμα με τη μέθοδο της τελικής αξίας. Αυτό δεν είναι σύμπτωση: κάθε επιχείρηση προσθέτει στο προϊόν μόνο ό,τι η ίδια παρήγαγε, οπότε το άθροισμα όλων των επιμέρους προσθηκών ισούται πάντα με την τελική αξία του προϊόντος, χωρίς καμία επανάληψη.
Ένα συχνό λάθος είναι να αθροίζονται οι συνολικές πωλήσεις όλων των επιχειρήσεων της αλυσίδας (20.000 + 35.000 + 40.000 = 95.000), κάτι που θα υπερεκτιμούσε κατά πολύ το ΑΕΠ. Η προστιθέμενη αξία μιας επιχείρησης δεν είναι οι πωλήσεις της, αλλά οι πωλήσεις της μείον ό,τι αγόρασε ήδη επεξεργασμένο από άλλους (προσαρμοσμένο για τα αποθέματα). Μόνο έτσι μετράμε τη νέα αξία που πρόσθεσε η ίδια η επιχείρηση.