Ο Σοφοκλής, η ζωή και το έργο του

Ο Σοφοκλής γεννήθηκε στον Κολωνό της Αττικής το 496 π.Χ. και πέθανε το 406 π.Χ. Έζησε το μεγαλείο της Αθήνας στο διάστημα των περσικών πολέμων και της ηγεμονίας της καθώς και την παρακμή της ως το τέλος σχεδόν του πελοποννησιακού πολέμου.

Ως Αθηναίος πολίτης τιμήθηκε ιδιαίτερα από την πατρίδα του: εκλέχτηκε στρατηγός και υπηρέτησε ως ελληνοταμίας και ιερέας. Ως τραγικός ποιητής κέρδισε δεκαοκτώ φορές πρώτη νίκη και πάρα πολλές δεύτερη. Έζησε ήρεμη ζωή και ποτέ στα ενενήντα χρόνια του βίου του δεν έφυγε από την Αθήνα.

Από τα 123 δράματα που έγραψε ο Σοφοκλής σώθηκαν μόνο επτά τραγωδίες: Αίας, Αντιγόνη, Οιδίπους Τύραννος, Ηλέκτρα, Τραχίνιαι, Φιλοκτήτης, Οιδίπους επί Κολωνώ. Σώθηκαν επίσης αποσπάσματα από το σατυρικό του δράμα Ιχνευτές.

Στη δραματική τέχνη επέφερε ορισμένες βασικές καινοτομίες:

1. αύξησε τον αριθμό των ανθρώπων του χορού από 12 σε 15,
2. εισήγαγε τον τρίτο υποκριτή, γεγονός που έδωσε κινητικότητα στις σκηνές,
3. περιόρισε τα λυρικά και τα χορικά μέρη,
4. καθιέρωσε τη σκηνογραφία.

Στις τραγωδίες του είναι χαρακτηριστική η προσπάθεια διαγραφής του ξεχωριστού ανθρώπινου χαρακτήρα: οι περιπέτειες, η δράση γενικά πηγάζει από τις συγκρούσεις στο ήθος των προσώπων, άλλοτε συγκρούσεις διαφορετικών προσώπων μέσα από τις αντιθέσεις του χαρακτήρα τους (π.χ. Αντιγόνη - Κρέων) και άλλοτε συγκρούσεις στο ίδιο πρόσωπο μέσα από τις μεταπτώσεις της διάθεσης (π.χ. Αίας).

Ο Σοφοκλής αντλεί τους μύθους του από αυτούς της ηρωικής εποχής. Δείχνει προτίμηση για τις παραδόσεις της Τροίας και γι' αυτό ονομάστηκε ο «Όμηρος της τραγωδίας».