Φυλετικές διακρίσεις 🌍

Προβληματισμός 🤔

Η κυβέρνηση των λευκών της Ν. Αφρικής ακολούθησε για πολλά χρόνια πολιτική φυλετικών διακρίσεων.

• Πώς εφαρμόστηκε αυτή η πολιτική;
• Γιατί οι φυλετικές διακρίσεις καταδικάστηκαν από όλο τον κόσμο;

Η εγκατάσταση των λευκών στη Ν. Αφρική ⛵

Μέχρι τα μέσα του 17ου αιώνα οι μόνοι κάτοικοι της Ν. Αφρικής ήταν οι νέγροι. Το 1652 έφτασαν στην περιοχή του Ακρωτηρίου οι πρώτοι λευκοί. Ήταν Ολλανδοί έμποροι, που δημιούργησαν, εκεί που βρίσκεται η πόλη Κέιπταουν, ένα σταθμό για ανεφοδιασμό των εμπορικών τους πλοίων.

Αργότερα άρχισαν να καταφθάνουν περισσότεροι άποικοι, κυρίως από την Ολλανδία, αλλά και την Αγγλία, τη Γερμανία και τη Γαλλία. Έτσι στην περιοχή δημιουργήθηκε μια αποικία, που στην αρχή ήταν ολλανδική, αλλά αργότερα πέρασε στα χέρια των Άγγλων.

Με το πέρασμα του χρόνου οι λευκοί γεωργοί (οι Μπόερς) άρχισαν να μετακινούνται προς το εσωτερικό της χώρας, αναζητώντας νέους βοσκότοπους για τα κοπάδια τους. Οι νέγροι ιθαγενείς προσπάθησαν να αντισταθούν, αλλά δεν τα κατάφεραν και αναγκάστηκαν να περιοριστούν ως δούλοι στα χωράφια και τις φάρμες των λευκών.

Η προώθηση λευκών προς τα βόρεια ενισχύθηκε ακόμα περισσότερο με την ανακάλυψη πλούσιων κοιτασμάτων χρυσαφιού και διαμαντιών στην περιοχή της Οράγγης και του Τρανσβάαλ. Έτσι, μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα, αποικίστηκε από λευκούς ολόκληρη η περιοχή που αποτελεί σήμερα το κράτος της Ν. Αφρικής. Ανάμεσα στους λευκούς της Ν. Αφρικής περιλαμβάνονται και πολλοί συμπατριώτες μας.

Η σύνθεση του πληθυσμού 👥

Οι περισσότεροι από τους λευκούς κατοίκους της Ν. Αφρικής είναι απόγονοι των πρώτων Ολλανδών αποίκων. Μιλούν μια δική τους γλώσσα, την Αφρικάανς, που προέρχεται από την ολλανδική, αλλά περιέχει επίσης πολλές λέξεις από άλλες ευρωπαϊκές γλώσσες. Οι υπόλοιποι λευκοί είναι ένα μίγμα πολλών εθνοτήτων και μιλούν την αγγλική γλώσσα.

Οι μιγάδες ή έγχρωμοι, όπως τους ονομάζουν οι λευκοί Νοτιοαφρικανοί, προέρχονται από την ανάμιξη των μαύρων με τους λευκούς ή τους Ασιάτες, που έφταναν κατά καιρούς στη χώρα.

Η σύνθεση του πληθυσμού της Ν. Αφρικής (2002)

Οι μαύροι της Ν. Αφρικής αποτελούνται από διάφορες νέγρικες φυλές. Η πιο γνωστή από αυτές είναι η φυλή των Ζουλού.

Η πολιτική του απαρτχάιντ ⛓️

Από το 1910, που η Ν. Αφρική ανακηρύχθηκε σε ομόσπονδη δημοκρατία, μέχρι το 1994 τη χώρα κυβερνούσε η μειοψηφία των λευκών. Όλες οι κυβερνήσεις των λευκών ακολούθησαν πολιτική φυλετικών διακρίσεων απέναντι στις υπόλοιπες ομάδες του πληθυσμού και ιδιαίτερα τους μαύρους. Η πολιτική του απαρτχάιντ, όπως ονομάστηκε η πολιτική των φυλετικών διακρίσεων, βασίστηκε στην καταπίεση των μαύρων και την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους. Οι κυριότερες πρόνοιες του απαρτχάιντ ήταν:

• Οι μαύροι δεν είχαν δικαίωμα ψήφου για την εκλογή των αξιωματούχων του κράτους, ούτε μπορούσαν να αναλάβουν κυβερνητικά αξιώματα.
• Η κυβέρνηση υποχρέωσε τους μαύρους να ζουν σε δικές τους περιοχές, ξεχωριστά από τους λευκούς. Στις μεγάλες πόλεις δεν είχαν το δικαίωμα να εγκατασταθούν στις συνοικίες των λευκών.
• Στους μαύρους δίνονταν τα πιο σκληρά, κουραστικά και επικίνδυνα επαγγέλματα. Οι περισσότεροι αναγκάστηκαν να εργάζονται ως υπηρέτες στα σπίτια και τις επιχειρήσεις των λευκών ή να γίνουν εργάτες σε φάρμες και ορυχεία.
• Η αμοιβή των μαύρων εργαζομένων ήταν πολύ χαμηλή σε σύγκριση με την αμοιβή των λευκών συναδέλφων τους.
• Απαγορευόταν με νόμο στους μαύρους να επισκέπτονται τα εστιατόρια, κέντρα αναψυχής, κινηματογράφους, ακόμα και τις παραλίες ή τα πάρκα στα οποία σύχναζαν οι λευκοί.
• Τα παιδιά των λευκών φοιτούσαν σε διαφορετικά σχολεία, στα οποία δεν επιτρεπόταν να φοιτήσουν παιδιά από άλλες φυλετικές ομάδες. Η κυβέρνηση ξόδευε ελάχιστα χρήματα για την εκπαίδευση των μαύρων.

Η αντίδραση και η κατάργηση του απαρτχάιντ ✊

Οι μαύροι, αλλά και μερικοί λευκοί, αντέδρασαν πολλές φορές στην πολιτική των φυλετικών διακρίσεων. Διεκδίκησαν τα δικαιώματά τους, άλλοτε με ειρηνικές εκδηλώσεις και άλλοτε με βίαιο τρόπο. Η αστυνομία αντιμετώπιζε δυναμικά τις περιπτώσεις εξέγερσης των μαύρων. Χιλιάδες άτομα σκοτώθηκαν στη διάρκεια των συγκρούσεων. Πολλοί εξορίστηκαν ή κλείστηκαν στις φυλακές. Ανάμεσα σ' αυτούς ήταν και ο γνωστός ηγέτης των μαύρων Νέλσον Μαντέλα, ο οποίος το 1963 καταδικάστηκε σε ισόβια φυλάκιση.

Η πολιτική της κυβέρνησης των λευκών καταδικάστηκε από πολλές χώρες του εξωτερικού ως καταπάτηση βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Το 1961 η Ν. Αφρική εξαναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Κοινοπολιτεία.

Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών καταδίκασε έντονα την πολιτική των φυλετικών διακρίσεων και προσπάθησε να παρεμποδίσει την πώληση όπλων στη Ν. Αφρική. Πολλές χώρες περιόρισαν τις εμπορικές τους σχέσεις με τη χώρα αυτή. Μέχρι το 1991 η Ν. Αφρική δεν είχε το δικαίωμα να συμμετέχει σε καμιά μεγάλη διεθνή αθλητική διοργάνωση.

Κάτω από τη διεθνή πίεση η κυβέρνηση της Ν. Αφρικής αναγκάστηκε μετά το 1980 να καταργήσει πολλούς νόμους που στήριζαν τις φυλετικές διακρίσεις. Το 1990 ελευθέρωσε τον Μαντέλα και άλλους ηγέτες των μαύρων. Το 1994 έγιναν οι πρώτες δημοκρατικές εκλογές με τη συμμετοχή όλων των κατοίκων της χώρας. Από τις εκλογές αυτές πρόεδρος της χώρας αναδείχτηκε ο Νέλσον Μαντέλα. Η Ν. Αφρική έχει πάρει πια το δρόμο της δημοκρατικής ζωής.