Ψωμί 🌾

Καλόδεχτο το φόρτωμα που θα ’ρθει από το μύλο,

πρωτόσταλτο, πρωτάλεστο, πρώτη χαρά της σκάφης.

Ζυμώνουν τ’ ανασκουμπωτά της πρωτονύφης χέρια

και πλάθουν τα πρωτόπλαστα ψωμιά με τις παλάμες

μες στην καλοπελεκητή πινακωτή*-προικιό της.

Το φούρνο καίει τεχνίτισσα στο φούρνο η γριά κυρούλα,

ξανανιωμένη, αφήνοντας τη συντροφιά της ρόκας*.

Ω, βραδινό συμμάζεμα στο σπιτικό κατώφλι,

καρτέρεμα ανυπόμονο του πυρωμένου φούρνου!

Κι ω, μέθυσμα απ’ τη μυρωδιά πρώτου ψωμιού, που αχνίζει

κομμένο από το γέροντα παππού, χωρίς μαχαίρι,

και μοιρασμένο στα παιδιά, στις νύφες και στ’ αγγόνια!

Και συ, θυσία των ταπεινών στη Θεία την καλοσύνη,

σημαδεμένο ανάμεσα με του σταυρού τη βούλα,

καλοπλασμένο πρόσφορο, της Εκκλησιάς μεράδι*,

που θα κοπείς την Κυριακή μες στ’ αργυρό αρτοφόρι

και στ’ άγιο δισκοπότηρο με το κρασί θα σμίξεις!

Γεώργιος Δροσίνης, «Ψωμί», από το βιβλίο του Θ. Α. Γιαννόπουλου Νεότερη Σχολική Ανθολογία, εκδ. Χ. Τεγόπουλου – Ν. Νίκα

• πινακωτή: μακρόστενη ξύλινη σκάφη με χωρίσματα όπου φουσκώνουν τα ψωμιά πριν ψηθούν

*** ρόκα:** ξύλινο ραβδί στην άκρη του οποίου τύλιγαν μαλλί ή βαμβάκι για να κάνουν νήμα

• μεράδι: το μερίδιο

Πηγή: Σχολικό βιβλίο «Γλώσσα Γ' Δημοτικού - Τα απίθανα μολύβια», Υπουργείο Παιδείας / Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής, ΙΤΥΕ «Διόφαντος».