Μικρομαγειρέματα 🍫
Μια μυρωδιά από κακάο άρπαξε τον Κώστα από τη μύτη και τον οδήγησε στην κουζίνα. Ένα μικρόσωμο πλασματάκι με σουβλερή μύτη και μεγάλα αυτιά μπαινόβγαινε στα ντουλάπια. Φορούσε καφέ πιτσιλιστό κουστούμι και μια άσπρη ποδιά.
– Τι με κοιτάς έτσι; Εμπρός, εμπρός, ανακάτευε το κακάο! φώναξε και του έδωσε μια ξύλινη κουτάλα.
Παλιά, πολύ παλιά, υπήρχαν κουζινοξωτικά που φρόντιζαν το γάλα να γίνεται βούτυρο και το ψωμί να βγαίνει πάντοτε ξεροψημένο από τους φούρνους. Ο Κώστας δεν είχε ιδέα ότι ένας απόγονος αυτών των ξωτικών ζούσε ακριβώς εκεί, μέσα στην κουζίνα. Σαστισμένος καθώς ήταν, άρχισε να ανακατεύει.
– Λοιπόν, έχουμε και λέμε, συνέχισε το ξωτικό. Δύο πακέτα βούτυρο και μια ιδέα κανέλα. Ρίχνω το κακάο, την ιδέα της φιλίας, μισό φλιτζάνι ζάχαρη, τα μπισκότα και, βέβαια, ένα τραγούδι με ιδέες χαράς. Μη σταματάς, Κώστα, ανακάτευε!
– Έγιναν όλα μαζί μια σφιχτή κρέμα, είπε ο Κώστας. Το κουζινοξωτικό βούτηξε το δάχτυλο στην κρέμα και δοκίμασε.
Οι αρχαίοι Μάγια και Αζτέκοι ήταν οι πρώτοι που ανακάλυψαν τη σοκολάτα! Την έπιναν σε υγρή μορφή σαν ροφηματα, ανακατεμένη με μπαχαρικά.
– Μμμ! Οι ιδέες ανακατεύτηκαν με το τραγούδι υπέροχα! Πλάσε τώρα, Κώστα, μικρές μπαλίτσες με την κρέμα και άφησέ τες να κυλήσουν στο πιάτο με τη χρυσόσκονη! Εεε... τρουφόσκονη ήθελα να πω!
«Δε θα το πιστεύει η Μελίνα» σκεφτόταν ο Κώστας.
– Ασφαλώς και θα σε πιστέψει, είπε το ξωτικό που ήξερε να διαβάζει τις σκέψεις των άλλων. Όλοι γνωρίζουν πως μόνο εγώ, ο διάσημος Άνω-Κάτω, φτιάχνω τις πιο νόστιμες τρουφομπαλίτσες του κόσμου! Κι άρχισε να χτυπάει χαρούμενο την κατσαρόλα… Νταν, νταν, νταν!
Ο Κώστας πετάχτηκε από το κρεβάτι του. Το ξυπνητήρι αντηχούσε στο σπίτι, εκείνο το κυριακάτικο πρωινό.
Συγγραφική ομάδα
Πηγή: Σχολικό βιβλίο «Γλώσσα Γ' Δημοτικού - Τα απίθανα μολύβια», Υπουργείο Παιδείας / Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής, ΙΤΥΕ «Διόφαντος».