Ο χιονάνθρωπος και το κορίτσι ⛄

Χειμώνας σε μια πλατεία. Χιονίζει σιωπηλά. Την ησυχία του τοπίου διαταράσσουν φωνές και γέλια παιδιών. Μπαίνουν στη σκηνή τρία παιδιά: τα δίδυμα, ο Θανούλης και ο Φανούλης, και η αδελφή τους η Μαριάννα. *

Θανούλης: Κρύο που κάνει!

Μαριάννα: Κοίτα! Κοίτα την ανάσα μου! Γίνεται αχνός*!

Φανούλης: (Παίρνει μια χούφτα χιόνι.) Όμορφο που ’ναι!

Μαριάννα: Σαν κρέμα σαντιγί!

Θανούλης: Τι γρήγορα που το ’στρωσε! […]

Μαριάννα: Τι λέτε; Φτιάχνουμε χιονάνθρωπο;

Φανούλης: Ναι! Έναν όμορφο! Έναν κούκλο!

Θανούλης: Έναν απίθανο χιονάνθρωπο!

(Αρχίζουν να μαζεύουν χιόνι και να φτιάχνουν ένα χιονάνθρωπο τραγουδώντας.)

Θανούλης: Έτοιμος!

Μαριάννα: Όμορφος είναι!

Φανούλης: Πώς να τον λέμε;

Μαριάννα: Τουρτούρι! *(Στο χιονάνθρωπο) *Τουρτούρι σε λένε!

Θανούλης: Καλημέρα, Τουρτούρι!

Φανούλης: Καλημέρα! […]

(Ακούγεται μια φωνή από τα παρασκήνια.)*

*Φωνή: *Θανούλη! Φανούλη! Μαριάννα!

*Φανούλης: *Μας φωνάζει η μαμά! Ερχόμαστε!

(Τα δίδυμα βγαίνουν τρέχοντας. Η Μαριάννα κάνει να φύγει. Κοντοστέκεται. Κοιτάζει το χιονάνθρωπο, που έχει ύφος θλιμμένο).

*Μαριάννα: *Δε θέλεις να σ’ αφήσουμε μόνο σου, ε;

*Τουρτούρι: (Κουνάει το κεφάλι του καταφατικά.)

*Μαριάννα: *Πες μου κάτι! Σ’ αρέσει που σε φτιάξαμε;

Τουρτούρι: Αμέ!

Μαριάννα: Τουρτούρι…

Τουρτούρι: Ναι!

*Μαριάννα: *Θα μου κάνεις μια χάρη;

*Τουρτούρι: *Τι χάρη;

Μαριάννα: Να μη λιώσεις ποτέ! Να ζήσεις για πάντα!

Τουρτούρι: Πάντα; Πόσο μεγάλο είναι ένα «πάντα»;

Μαριάννα: (Ανοίγει τα χέρια της και του δείχνει). Τόοοσο!

Τουρτούρι: Ωραία! Θα ζήσω για πάντα! Δε θα λιώσω ποτέ!

Μαριάννα: Έτσι μπράβο! Θέλεις να σου χαρίσω κάτι;

Τουρτούρι: Γιατί; Έχω κιόλας τα γενέθλιά μου;

Μαριάννα: Όχι! Αλλά πάρε! *(Βγάζει από το δάχτυλό της ένα ψεύτικο δαχτυλιδάκι.) *Ορίστε!

*Τουρτούρι: *Τι ωραίο δαχτυλίδι!

Μαριάννα: Έχει δυο ψεύτικες γαλάζιες πετρούλες!

Τουρτούρι: Ναι! Γαλάζιες είναι!... Σαν τα μάτια σου! Ευχαριστώ!

Μαριάννα: Έτσι μου ’ρχεται να σε φιλήσω! Θέλεις;

Τουρτούρι: Θέλω λέει!...

(Ακούγεται η φωνή της μαμάς από τα παρασκήνια.)

*Φωνή: *Μαριάννα! Πού είσαι Μαριάννααα;

Μαριάννα: (Βιαστικά). Πρέπει να φύγω! Αύριο θα ξανάρθω και θα σου πω όλα τα μυστικά μου! Όλα! Περίμενε εδώ! Εντάξει;

*Τουρτούρι: *Εντάξει!... Αλλά πες μου…

*(Ακούγεται πάλι η φωνή της μαμάς από τα παρασκήνια.) *

Φωνή: Μαριάννα!

Μαριάννα: Έρχομαι!

(Η Μαριάννα βγαίνει από τη σκηνή.)

Τουρτούρι: *(Μονολογεί.) *Πάει… (Απογοητευμένος) Έφυγε… (Στους θεατές) Θα την ξαναδώ άραγε ποτέ; Θα με ξαναφιλήσει; Τι λέτε;

Αποσπάσματα από το θεατρικό του Ευγένιου Τριβιζά

Το μεγάλο ταξίδι του Τουρτούρι, εκδ. Καστανιώτη

*** αχνός**: ατμός

• παρασκήνια: το πίσω μέρος της σκηνής, που δεν το βλέπουν οι θεατές

*** κουνάει το κεφάλι του καταφατικά**: συμφωνεί

Πηγή: Σχολικό βιβλίο «Γλώσσα Γ' Δημοτικού - Τα απίθανα μολύβια», Υπουργείο Παιδείας / Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής, ΙΤΥΕ «Διόφαντος».