Το τέλος του Ηρακλή
Ελεύθερος πια ο Ηρακλής παντρεύτηκε τη Δηιάνειρα, κόρη του βασιλιά της Αιτωλίας, του Οινέα. Μια μέρα πήγαν να περάσουν τον Εύηνο ποταμό. Εκεί συνάντησαν τον Κένταυρο Νέσσο. Ο Νέσσος πήρε στη ράχη του τη Δηιάνειρα, για να την περάσει απέναντι. Θέλησε όμως να την πάρει δική του κι άρχισε να τρέχει. Τότε ο Ηρακλής τον χτύπησε με ένα από τα δηλητηριασμένα βέλη του. Πριν ξεψυχήσει ο Νέσσος είπε στη Δηιάνειρα: «Μάζεψε λίγο από το αίμα μου. Αν αλείψεις μ’ αυτό το χιτώνα του Ηρακλή, θα σε αγαπάει για πάντα».
Έτσι, κάποτε που ο Ηρακλής ζήτησε ένα καθαρό χιτώνα από τη Δηιάνειρα, για να τον φορέσει και να κάνει θυσία στο Δία, εκείνη άλειψε ένα χιτώνα με το δηλητήριο του Νέσσου και του τον έδωσε. Ο Ηρακλής τον φόρεσε κι ο χιτώνας κόλλησε πάνω του. Αμέσως άρχισε να νιώθει αβάσταχτους πόνους. Κατάλαβε τότε ότι έφτασε το τέλος του. 🔥 Ανέβηκε στο βουνό Οίτη, έφτιαξε ένα σωρό από ξύλα, ξάπλωσε πάνω του και ζήτησε ν’ ανάψουν τη φωτιά. Κανείς δε δέχτηκε να το κάνει αυτό. Μόνο ο Φιλοκτήτης, που περνούσε από κει, δέχτηκε ν’ ανάψει τη φωτιά κι ο Ηρακλής, για να τον ευχαριστήσει, του χάρισε τα δηλητηριασμένα βέλη του. Ξαφνικά άρχισε ν’ αστράφτει και να βροντά. 🌟 Ένα σύννεφο κατέβηκε, πήρε τον Ηρακλή και τον ανέβασε στον Όλυμπο. Εκεί συμφιλιώθηκε με την Ήρα κι έζησε για πάντα με τους θεούς του Ολύμπου.
Ο Ηρακλής γίνεται θεός
Ο Ηρακλής, ο αντρείος γιος της Αλκμήνης, σαν εκατόρθωσε τους δύσκολους άθλους του, πήρε για γυναίκα του στο χιονισμένο Όλυμπο την Ήβη, την κόρη του μεγάλου Δία και της Ήρας, ευτυχισμένος που, σαν κατόρθωσε τεράστιο έργο, κατοικεί ανάμεσα στους αθανάτους, απείραχτος πλέον από συμφορές και αγέραστος για πάντα.
Ησίοδος, Θεογονία 950-955, μτφ. Π. Λεκατσάς (με αλλαγές)
Η δόξα του Ηρακλή
Τι να σημαίνει άραγε το όνομα, Ηρακλής; Είναι αυτός, που χάρη στο μίσος της Ήρας, απέκτησε κλέος, δηλαδή μεγάλη δόξα.
Πραγματικά η δόξα του Ηρακλή είναι πολύ μεγάλη. Οι άνθρωποι τον αγάπησαν πολύ για τις ευεργεσίες που τους πρόσφερε και τον λάτρεψαν σαν θεό. Πολλοί ναοί φτιάχτηκαν και πολλές γιορτές κι αγώνες γίνονταν για να τον τιμήσουν. Πολλές πόλεις πήραν το όνομά του σε ολόκληρη τη Μεσόγειο. Ακόμα και το σημερινό Γιβραλτάρ, λέγεται και «Ηράκλειες στήλες», γιατί περνώντας από κει ο Ηρακλής έστησε δύο κολόνες, μία στην Ευρώπη και μία στην Αφρική.
Οι πρόγονοι των Σπαρτιατών, οι Δωριείς, πίστευαν ότι κατάγονταν από τον Ηρακλή και γι’ αυτό τους έλεγαν Ηρακλείδες.
Βασιλιάδες όλων των εποχών ονειρεύονταν να γίνουν δυνατοί σαν αυτόν και να βοηθάνε τους ανθρώπους. Γι’ αυτό έφτιαχναν νομίσματα που είχαν πάνω τους χαραγμένη τη μορφή του. Ένας από αυτούς ήταν κι ο Μέγας Αλέξανδρος, που έλεγε ότι ήταν απόγονος του Ηρακλή και πάντα του πρόσφερε θυσίες.
Γράφτηκαν γι’ αυτόν θεατρικά έργα και οι άθλοι του στολίζουν χιλιάδες αγγεία και άλλα έργα τέχνης, αρχαία και νεότερα. Ακόμα και στις μέρες μας γυρίζονται κινηματογραφικές ταινίες με πρωταγωνιστή τον Ηρακλή. Σίγουρα θα έχεις δει κι εσύ κάποια από αυτές.