1. Βασική Θεωρία
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ
Κάτι δεν κατάλαβες; Επίλεξε το κομμάτι και πάτα «Ρώτα τον Ευκλείδη». Σου το εξηγεί αμέσως.

Στερεά από Περιστροφή 🔄

Στο κεφάλαιο αυτό θα γνωρίσουμε τέσσερα θεμελιώδη στερεά που προκύπτουν, όταν ένα επίπεδο σχήμα περιστραφεί πλήρη στροφή (360°) γύρω από μια ευθεία, τον άξονα περιστροφής.

Γενική αρχή περιστροφής
  • Σημείο που δεν ανήκει στον άξονα ➜ παράγει κύκλο.
  • Ευθύγραμμο τμήμα κάθετο στον άξονα ➜ παράγει κυκλικό δίσκο.
  • Ευθύγραμμο τμήμα παράλληλο στον άξονα ➜ παράγει κυρτή επιφάνεια κυλίνδρου.
  • Ευθύγραμμο τμήμα που τέμνει τον άξονα υπό οξεία γωνία ➜ παράγει κυρτή επιφάνεια κώνου.
  • Ευθύγραμμο τμήμα πλάγιο (δεν τέμνει τον άξονα, ούτε είναι παράλληλο/κάθετο) ➜ παράγει κυρτή επιφάνεια κόλουρου κώνου.

🥫 Κύλινδρος

Ορισμός

Ορθός κύλινδρος (ή κύλινδρος εκ περιστροφής) λέγεται το στερεό που παράγεται όταν ένα ορθογώνιο παραλληλόγραμμο περιστραφεί πλήρη στροφή γύρω από μία πλευρά του.

Στοιχεία του κυλίνδρου 🔎

  • Άξονας περιστροφής: η πλευρά γύρω από την οποία περιστρέφεται το ορθογώνιο.
  • Γενέτειρα (BΓ\Beta\Gamma): η απέναντι πλευρά, παράλληλη με τον άξονα.
  • Κυρτή επιφάνεια: η "πλαϊνή" επιφάνεια που παράγει η γενέτειρα.
  • Βάσεις: οι δύο κυκλικοί δίσκοι (πάνω και κάτω).
  • Ακτίνα RR: η ακτίνα των βάσεων.
  • Ύψος υ\upsilon: η απόσταση μεταξύ των δύο βάσεων.

Τύποι εμβαδού και όγκου

Θεώρημα — Εμβαδόν και όγκος κυλίνδρου

Για κύλινδρο με ακτίνα RR και ύψος υ\upsilon:

Απόδειξη για EκE_\kappa 🧩

Αν «ξετυλίξουμε» την κυρτή επιφάνεια του κυλίνδρου, παίρνουμε ένα ορθογώνιο παραλληλόγραμμο με:

  • μία πλευρά ίση με το ύψος υ\upsilon,
  • την άλλη πλευρά ίση με το μήκος της βάσης 2πR2\pi R.

Άρα:

Απόδειξη για VV 🧩

Θεωρούμε κανονικό πρίσμα εγγεγραμμένο στον κύλινδρο, με βάση κανονικό ν\nu-γωνο εγγεγραμμένο σε κύκλο ακτίνας RR και ύψος υ\upsilon. Καθώς το ν→∞\nu \to \infty, το πρίσμα «γεμίζει» τον κύλινδρο.

Το εμβαδόν της βάσης του ν\nu-γωνου είναι Eβ=ν2R2 ημ ⁣(2πν)E_\beta = \dfrac{\nu}{2}R^2 \:\mathrm{ημ}\!\left(\dfrac{2\pi}{\nu}\right), άρα:

καθώς 2πν→0\dfrac{2\pi}{\nu}\to 0 και lim⁡x→0ημ xx=1\lim_{x\to 0}\dfrac{\mathrm{ημ}\,x}{x} = 1. ✓

Σχήμα: σελ. 150 του PDF.


🍦 Κώνος

Ορισμός

Ορθός κώνος (ή απλά κώνος) λέγεται το στερεό που παράγεται όταν ένα ορθογώνιο τρίγωνο περιστραφεί πλήρη στροφή γύρω από μία κάθετη πλευρά του.

Στοιχεία του κώνου 🔎

  • Άξονας περιστροφής: η κάθετη πλευρά γύρω από την οποία περιστρέφεται το τρίγωνο.
  • Γενέτειρα λ\lambda: η υποτείνουσα του ορθογωνίου τριγώνου.
  • Κορυφή: το ανώτερο σημείο (άκρο του άξονα).
  • Βάση: ο κυκλικός δίσκος που προκύπτει από την άλλη κάθετη πλευρά.
  • Ακτίνα RR: η ακτίνα της βάσης.
  • Ύψος υ\upsilon: η απόσταση κορυφής – βάσης.
Θεμελιώδης σχέση (Πυθαγόρειο)

Η γενέτειρα, η ακτίνα και το ύψος σχηματίζουν πάντοτε ορθογώνιο τρίγωνο!

Τύποι εμβαδού και όγκου

Θεώρημα — Εμβαδόν και όγκος κώνου

Για κώνο με ακτίνα RR, ύψος υ\upsilon και γενέτειρα λ\lambda:

Απόδειξη για EκE_\kappa 🧩

Αν «ξετυλίξουμε» την κυρτή επιφάνεια του κώνου, παίρνουμε έναν κυκλικό τομέα με:

  • ακτίνα ίση με τη γενέτειρα λ\lambda,
  • τόξο ίσο με την περιφέρεια της βάσης: 2πR2\pi R.

Αν φ\varphi είναι η επίκεντρη γωνία του τομέα (σε ακτίνια), τότε το μήκος τόξου είναι:

Το εμβαδόν του κυκλικού τομέα είναι:

Άρα Eκ=πRλE_\kappa = \pi R \lambda. ✓

Απόδειξη για VV 🧩

Όπως στον κύλινδρο, θεωρούμε κανονική πυραμίδα εγγεγραμμένη στον κώνο. Ο όγκος πυραμίδας είναι 13Eβ⋅υ\dfrac{1}{3}E_\beta \cdot \upsilon. Καθώς οι πλευρές του πολυγώνου της βάσης ν→∞\nu \to \infty:

Σχήμα: σελ. 154–156 του PDF.


⬡ Κόλουρος Κώνος

Αν «κόψουμε» έναν κώνο με ένα επίπεδο παράλληλο προς τη βάση του και αφαιρέσουμε το μικρό κώνο στην κορυφή, το στερεό που μένει λέγεται κόλουρος κώνος 🔺➜🔻.

Ορισμός

Κόλουρος κώνος λέγεται το στερεό που παράγεται όταν ένα ορθογώνιο τραπέζιο περιστραφεί πλήρη στροφή γύρω από την πλευρά που είναι κάθετη στις βάσεις του.

Στοιχεία του κόλουρου κώνου 🔎

  • Άξονας περιστροφής: η κάθετη πλευρά του τραπεζίου.
  • Γενέτειρα λ\lambda: η πλάγια πλευρά του τραπεζίου.
  • Βάσεις: δύο κυκλικοί δίσκοι με ακτίνες RR (μεγάλη) και ρ\rho (μικρή).
  • Ύψος υ\upsilon: η απόσταση των δύο βάσεων.
Σχέση Πυθαγόρα

Τύποι εμβαδού και όγκου

Θεώρημα — Τύποι κόλουρου κώνου

Απόδειξη για VV 🧩

Ο όγκος του κόλουρου κώνου είναι η διαφορά των όγκων δύο κώνων: του αρχικού (μεγάλου) και του αφαιρούμενου (μικρού).

Έστω KA\Kappa\Alpha η απόσταση της κορυφής του μικρού κώνου από τη μικρή βάση. Από ομοιότητα τριγώνων:

Έτσι:

Χρησιμοποιώντας την ταυτότητα R3−ρ3=(R−ρ)(R2+Rρ+ρ2)R^3 - \rho^3 = (R-\rho)(R^2 + R\rho + \rho^2):

Απόδειξη για EκE_\kappa 🧩

Παρόμοια, Eκ=πR(λ+KB)−πρKBE_\kappa = \pi R(\lambda + \Kappa\Beta) - \pi \rho \Kappa\Beta. Από ομοιότητα, KB=ρλR−ρ\Kappa\Beta = \dfrac{\rho\lambda}{R-\rho}, οπότε:

Σχήμα: σελ. 163–164 του PDF.


🌍 Σφαίρα

Ορισμός (δύο ισοδύναμοι)
  1. Ως στερεό περιστροφής: Σφαίρα ονομάζεται το στερεό που παράγεται όταν ένα ημικύκλιο περιστραφεί πλήρη στροφή γύρω από τη διάμετρό του.
  2. Ως γεωμετρικός τόπος: Σφαίρα είναι ο γεωμετρικός τόπος των σημείων του χώρου που απέχουν σταθερή απόσταση RR από ένα σταθερό σημείο K\Kappa (το κέντρο).

Στοιχεία της σφαίρας 🔎

  • Κέντρο K\Kappa: το σταθερό σημείο περιστροφής.
  • Ακτίνα RR: η σταθερή απόσταση από το κέντρο.
  • Χορδή: τμήμα που συνδέει δύο σημεία της σφαίρας.
  • Διάμετρος: μήκος 2R2R, η μεγαλύτερη χορδή.

Όγκος και εμβαδόν

Θεώρημα — Σφαίρα

Για σφαίρα ακτίνας RR:


Θέσεις ευθείας – σφαίρας στον χώρο 📍

Θεωρούμε σφαίρα ακτίνας RR και ευθεία που απέχει απόσταση dd από το κέντρο.

Τρεις περιπτώσεις
  • d>Rd > R: Η ευθεία και η σφαίρα δεν έχουν κοινά σημεία.
  • d=Rd = R: Η ευθεία εφάπτεται στη σφαίρα (ένα κοινό σημείο).
  • d<Rd < R: Η ευθεία τέμνει τη σφαίρα (δύο κοινά σημεία).

Θέσεις επιπέδου – σφαίρας στον χώρο 🪟

Για σφαίρα ακτίνας RR και επίπεδο Π\Pi που απέχει απόσταση dd από το κέντρο:

Τρεις περιπτώσεις
  • d>Rd > R: Επίπεδο και σφαίρα δεν έχουν κοινά σημεία.
  • d=Rd = R: Το επίπεδο εφάπτεται στη σφαίρα (ένα κοινό σημείο).
  • d<Rd < R: Το επίπεδο τέμνει τη σφαίρα σε κύκλο ακτίνας:

Απόδειξη του κύκλου τομής 🧩

Έστω Σ\Sigma το ίχνος της καθέτου από το κέντρο K\Kappa στο επίπεδο, d=KΣd = \Kappa\Sigma, και T\Tau τυχαίο σημείο της τομής. Το τρίγωνο KΣT\Kappa\Sigma\Tau είναι ορθογώνιο στο Σ\Sigma. Από Πυθαγόρειο Θεώρημα:

Αφού το RR και το dd είναι σταθερά, κάθε σημείο T\Tau της τομής απέχει σταθερή απόσταση από το Σ\Sigma. Άρα η τομή είναι κύκλος με κέντρο Σ\Sigma και ακτίνα ρ=R2−d2\rho = \sqrt{R^2 - d^2}. ✓

Μέγιστος και μικρός κύκλος

Ορισμοί
  • Μέγιστος κύκλος: η τομή της σφαίρας με επίπεδο που περνά από το κέντρο. Έχει ακτίνα ίση με την ακτίνα της σφαίρας (δηλαδή ρ=R\rho = R, όταν d=0d = 0).
  • Μικρός κύκλος: η τομή με επίπεδο που δεν περνά από το κέντρο.
  • Πόλοι ενός κύκλου της σφαίρας: τα άκρα της διαμέτρου που είναι κάθετη στο επίπεδο του κύκλου.

Σχήματα: σελ. 166–168 του PDF.


Περιστροφή επίπεδων σχημάτων γύρω από άξονα 🌀

Οδηγός — Ποιο τμήμα παράγει τι;
  • Τμήμα παράλληλο με τον άξονα ➜ κυρτή επιφάνεια κυλίνδρου.
  • Τμήμα κάθετο στον άξονα (δεν τον τέμνει) ➜ κυκλικός δίσκος (δακτύλιος αν απέχει από τον άξονα).
  • Τμήμα που τέμνει τον άξονα υπό οξεία γωνία ➜ κυρτή επιφάνεια κώνου.
  • Τμήμα μη-παράλληλο και μη-τέμνον ➜ κυρτή επιφάνεια κόλουρου κώνου.

Στρατηγική επίλυσης 🧭

Όταν μας ζητείται ο όγκος ή η επιφάνεια στερεού που παράγεται από περιστροφή ενός σύνθετου σχήματος:

  1. Αναγνωρίζουμε τα επιμέρους στερεά (κύλινδρος, κώνος, κόλουρος, σφαίρα).
  2. Υπολογίζουμε ακτίνες, ύψη, γενέτειρες (συχνά με Πυθαγόρειο Θεώρημα).
  3. Προσθέτουμε ή αφαιρούμε όγκους και εμβαδά ανάλογα με τη γεωμετρία.
  4. Προσοχή στις επιφάνειες: Στα σύνθετα στερεά, μόνο οι εξωτερικές επιφάνειες συμβάλλουν στο ολικό εμβαδόν — βάσεις που «συναντώνται» δεν μετρούν! 🚫

Σχήματα και διερευνήσεις: σελ. 172–182 του PDF.


Σύνοψη τύπων 📋

Πίνακας τύπων — Στα ακροδάκτυλά σας!
ΣτερεόΌγκος VVΚυρτή επιφάνεια EκE_\kappaΟλική EολE_{\text{ολ}}
ΚύλινδροςπR2υ\pi R^2 \upsilon2πRυ2\pi R\upsilon2πR(υ+R)2\pi R(\upsilon + R)
Κώνος13πR2υ\dfrac{1}{3}\pi R^2 \upsilonπRλ\pi R\lambdaπR(λ+R)\pi R(\lambda + R)
Κόλουρος κώνοςπυ3(R2+Rρ+ρ2)\dfrac{\pi\upsilon}{3}(R^2 + R\rho + \rho^2)π(R+ρ)λ\pi(R+\rho)\lambdaπ(R+ρ)λ+πR2+πρ2\pi(R+\rho)\lambda + \pi R^2 + \pi\rho^2
Σφαίρα4πR33\dfrac{4\pi R^3}{3}4πR24\pi R^24πR24\pi R^2