1. Βασική Θεωρία
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ
Κάτι δεν κατάλαβες; Επίλεξε το κομμάτι και πάτα «Ρώτα τον Ευκλείδη». Σου το εξηγεί αμέσως.

Λογαριθμική Συνάρτηση — Θεωρία σε βάθος

Η λογαριθμική συνάρτηση είναι η αντίστροφη της εκθετικής. Αν η εκθετική απαντά στην ερώτηση «πόσο γίνεται το aa υψωμένο στο xx;», ο λογάριθμος απαντά στο αντίστροφο: «σε ποιον εκθέτη πρέπει να υψώσω το aa για να πάρω τον αριθμό θ\theta;». Αυτός είναι και ο πιο εύκολος τρόπος να θυμόμαστε τον ορισμό.

Η μεγάλη ιδέα

Ο λογάριθμος είναι εκθέτης. Όταν γράφουμε log⁡aθ\log_{a}\theta εννοούμε «ο εκθέτης στον οποίο υψώνω το aa για να πάρω το θ\theta». Κάθε φορά που κολλάς σε μια άσκηση, μετέτρεψε τη λογαριθμική σχέση σε εκθετική και αντίστροφα.

Ορισμός λογαρίθμου

Γιατί θ>0\theta>0 και γιατί a>0, a≠1a>0,\ a\neq 1;

  • Για οποιοδήποτε x∈Rx\in\mathbb{R} ισχύει ax>0a^{x}>0 όταν a>0a>0. Άρα το θ=ax\theta=a^{x} δεν γίνεται 00 ή αρνητικό → ο λογάριθμος ορίζεται μόνο για θ>0\theta>0. 🚫
  • Αν a=1a=1: 1x=11^{x}=1 για κάθε xx. Ο λογάριθμος δεν θα ήταν μονοσήμαντα ορισμένος.
  • Αν a≤0a\leq 0: η δύναμη axa^{x} δεν ορίζεται για κάθε x∈Rx\in\mathbb{R}.

Πρώτα παραδείγματα

  • log⁡216=4\log_{2}16=4 γιατί 24=162^{4}=16
  • log⁡5125=3\log_{5}125=3 γιατί 53=1255^{3}=125
  • log⁡100,01=−2\log_{10}0{,}01=-2 γιατί 10−2=0,0110^{-2}=0{,}01
  • log⁡1381=−4\log_{\frac{1}{3}}81=-4 γιατί (13)−4=34=81\left(\tfrac{1}{3}\right)^{-4}=3^{4}=81

Δύο θεμελιώδεις ιδιότητες

Βασικές τιμές

Για κάθε a>0, a≠1a>0,\ a\neq 1:

Δύο ειδικές βάσεις

Δεκαδικοί / κοινοί λογάριθμοι: βάση 10. Γράφουμε logtheta\\log\\theta χωρίς δείκτη:

Φυσικοί / Νεπέριοι λογάριθμοι: βάση ee. Γράφουμε lntheta\\ln\\theta:

Στην καθημερινή χρήση (σεισμοί, ντεσιμπέλ, pH) συναντάμε τον δεκαδικό λογάριθμο· στον απειροστικό λογισμό και στη φυσική κυριαρχεί ο φυσικός ln⁡\ln. 🎯

Η λογαριθμική συνάρτηση ως αντίστροφη της εκθετικής

Η εκθετική f:R→(0,+∞)f:\mathbb{R}\to(0,+\infty) με f(x)=axf(x)=a^{x} είναι 1-1 και επί, άρα αντιστρέψιμη. Η αντίστροφή της είναι η λογαριθμική συνάρτηση:

Από τη σύνθεση αντιστρόφων συναρτήσεων (f∘f−1)(x)=x(f\circ f^{-1})(x)=x και (f−1∘f)(x)=x(f^{-1}\circ f)(x)=x παίρνουμε τις λεγόμενες ιδιότητες ακύρωσης:

Απόδειξη. Θέτουμε f(x)=log⁡axf(x)=\log_{a}x, οπότε f−1(x)=axf^{-1}(x)=a^{x}.

  • (f∘f−1)(x)=f(ax)=log⁡aax=x(f\circ f^{-1})(x)=f(a^{x})=\log_{a}a^{x}=x
  • (f−1∘f)(x)=f−1(log⁡ax)=alog⁡ax=x(f^{-1}\circ f)(x)=f^{-1}(\log_{a}x)=a^{\log_{a}x}=x ✅

Μερικοί γρήγοροι υπολογισμοί με αυτές τις ιδιότητες:

  • log⁡223=3\log_{2}2^{3}=3
  • log⁡515=log⁡55−1=−1\log_{5}\tfrac{1}{5}=\log_{5}5^{-1}=-1
  • 2log⁡24=42^{\log_{2}4}=4
  • 3log⁡312=123^{\log_{3}\frac{1}{2}}=\tfrac{1}{2}

Γραφική παράσταση

Σχήματα: βλ. σχολικό βιβλίο, σελ. 173–174 (PDF).

Επειδή y=log⁡axy=\log_{a}x είναι αντίστροφη της y=axy=a^{x}, οι γραφικές παραστάσεις είναι συμμετρικές ως προς την ευθεία y=xy=x. 🪞

Περίπτωση a>1a>1 (π.χ. y=log⁡2xy=\log_{2}x, y=ln⁡xy=\ln x)

  • Πεδίο ορισμού: (0,+∞)(0,+\infty), σύνολο τιμών: R\mathbb{R} 📈
  • Γνησίως αύξουσα: x1<x2⇒log⁡ax1<log⁡ax2x_{1}<x_{2}\Rightarrow \log_{a}x_{1}<\log_{a}x_{2}
  • 0<x<1⇒log⁡ax<00<x<1\Rightarrow \log_{a}x<0
  • x=1⇒log⁡ax=0x=1\Rightarrow \log_{a}x=0 (τέμνει τον x′xx'x στο (1,0)(1,0))
  • x>1⇒log⁡ax>0x>1\Rightarrow \log_{a}x>0
  • lim⁡x→+∞log⁡ax=+∞\displaystyle\lim_{x\to+\infty}\log_{a}x=+\infty, lim⁡x→0+log⁡ax=−∞\displaystyle\lim_{x\to 0^{+}}\log_{a}x=-\infty (κατακόρυφη ασύμπτωτη ο y′yy'y)

Περίπτωση 0<a<10<a<1 (π.χ. y=log⁡12xy=\log_{\frac{1}{2}}x)

  • Πεδίο ορισμού: (0,+∞)(0,+\infty), σύνολο τιμών: R\mathbb{R} 📉
  • Γνησίως φθίνουσα: x1<x2⇒log⁡ax1>log⁡ax2x_{1}<x_{2}\Rightarrow \log_{a}x_{1}>\log_{a}x_{2}
  • 0<x<1⇒log⁡ax>00<x<1\Rightarrow \log_{a}x>0
  • x>1⇒log⁡ax<0x>1\Rightarrow \log_{a}x<0
  • Τέμνει πάντα τον x′xx'x στο (1,0)(1,0)
  • lim⁡x→+∞log⁡ax=−∞\displaystyle\lim_{x\to+\infty}\log_{a}x=-\infty, lim⁡x→0+log⁡ax=+∞\displaystyle\lim_{x\to 0^{+}}\log_{a}x=+\infty
Γιατί $ (1,0) $ πάντα;

Επειδή log⁡a1=0\log_{a}1=0 για κάθε βάση aa, όλες οι λογαριθμικές καμπύλες περνούν από το σημείο (1,0)(1,0). Είναι ένα «αγκυροβόλιο» που σε βοηθάει να σκιτσάρεις γρήγορα.

Μετατοπίσεις

  • y=log⁡ax+cy=\log_{a}x+c: κατακόρυφη μετατόπιση κατά cc.
  • y=log⁡a(x−h)y=\log_{a}(x-h): οριζόντια μετατόπιση κατά hh. Προσοχή: το πεδίο ορισμού γίνεται (h,+∞)(h,+\infty) και η κατακόρυφη ασύμπτωτη μετατοπίζεται στο x=hx=h.
  • y=−log⁡axy=-\log_{a}x ή, ισοδύναμα, y=log⁡1axy=\log_{\frac{1}{a}}x: συμμετρική ως προς x′xx'x.

Η λογαριθμική είναι 1-1

Αφού η εκθετική είναι 1-1 και η αντίστροφη συνάρτησης 1-1 είναι επίσης 1-1:

Αυτό είναι το κλειδί για να λύνουμε λογαριθμικές εξισώσεις. 🔑

Ιδιότητες λογαρίθμων — οι τρεις θεμελιώδεις

Αποδείξεις

Έστω x1=log⁡aAx_{1}=\log_{a}A, x2=log⁡aBx_{2}=\log_{a}B. Τότε A=ax1A=a^{x_{1}} και B=ax2B=a^{x_{2}}.

(α) AB=ax1⋅ax2=ax1+x2⇒log⁡a(AB)=x1+x2=log⁡aA+log⁡aBAB=a^{x_{1}}\cdot a^{x_{2}}=a^{x_{1}+x_{2}}\Rightarrow \log_{a}(AB)=x_{1}+x_{2}=\log_{a}A+\log_{a}B ✅

(β) AB=ax1ax2=ax1−x2⇒log⁡a ⁣(AB)=x1−x2=log⁡aA−log⁡aB\dfrac{A}{B}=\dfrac{a^{x_{1}}}{a^{x_{2}}}=a^{x_{1}-x_{2}}\Rightarrow \log_{a}\!\left(\dfrac{A}{B}\right)=x_{1}-x_{2}=\log_{a}A-\log_{a}B ✅

(γ) Έστω x=log⁡aAx=\log_{a}A, δηλαδή A=axA=a^{x}. Τότε Aν=(ax)ν=aνx⇒log⁡aAν=νx=νlog⁡aAA^{\nu}=(a^{x})^{\nu}=a^{\nu x}\Rightarrow \log_{a}A^{\nu}=\nu x=\nu\log_{a}A ✅

Χρήσιμες συνέπειες

Επειδή Aν=A1ν\sqrt[\nu]{A}=A^{\frac{1}{\nu}}:

Ειδικά για ν=2\nu=2: log⁡aA=12log⁡aA\log_{a}\sqrt{A}=\tfrac{1}{2}\log_{a}A.

Αλλαγή βάσης

Τύπος αλλαγής βάσης

Αν a,β>0a,\beta>0 και a,β≠1a,\beta\neq 1, θ>0\theta>0:

Απόδειξη. Έστω log⁡βθ=x\log_{\beta}\theta=x. Τότε θ=βx\theta=\beta^{x}. Παίρνουμε λογάριθμο με βάση aa και στα δύο μέλη:

Άρα x=log⁡aθlog⁡aβx=\dfrac{\log_{a}\theta}{\log_{a}\beta}. ✅

Πρακτική χρήση

Οι υπολογιστές «ξέρουν» μόνο log⁡\log (βάση 10) και ln⁡\ln (βάση ee). Για να υπολογίσουμε π.χ. log⁡34\log_{3}4 γράφουμε:

Ειδικές περιπτώσεις

  • log⁡aβ⋅log⁡βa=1\log_{a}\beta\cdot\log_{\beta}a=1 (δηλαδή log⁡βa=1log⁡aβ\log_{\beta}a=\dfrac{1}{\log_{a}\beta})
  • log⁡1ax=−log⁡ax\log_{\frac{1}{a}}x=-\log_{a}x
  • log⁡aρxρ=log⁡ax\log_{a^{\rho}}x^{\rho}=\log_{a}x, για ρ≠0\rho\neq 0

Λογαριθμικές εξισώσεις

Λογαριθμική λέγεται κάθε εξίσωση με τουλάχιστον έναν όρο της μορφής log⁡af(x)\log_{a}f(x).

Βασική ισοδυναμία

με f(x1), f(x2)>0f(x_{1}),\,f(x_{2})>0 και a>0, a≠1a>0,\ a\neq 1.

Μεθοδολογία βήμα-βήμα

  1. Βρίσκουμε τους περιορισμούς: κάθε έκφραση μέσα σε log⁡\log πρέπει να είναι >0>0.
  2. Ενοποιούμε τους λογαρίθμους χρησιμοποιώντας τις ιδιότητες (άθροισμα → γινόμενο, διαφορά → πηλίκο, συντελεστής → δύναμη).
  3. Αφαιρούμε τον λογάριθμο χάρη στο «1-1».
  4. Λύνουμε την πολυωνυμική (ή άλλη) εξίσωση που προκύπτει.
  5. Ελέγχουμε τους περιορισμούς και κρατάμε μόνο τις αποδεκτές λύσεις.

Παράδειγμα. log⁡x+log⁡(x−1)=log⁡2\log x+\log(x-1)=\log 2.

Περιορισμοί: x>0x>0 και x−1>0⇒x>1x-1>0 \Rightarrow x>1.

Άρα x=2x=2 ή x=−1x=-1. Απορρίπτουμε το x=−1x=-1 (παραβιάζει x>1x>1). Αποδεκτή: x=2x=2.

Όταν δεν «κάθεται» ο ίδιος πυθμένας

Όταν έχουμε π.χ. 3x=43^{x}=4, ο 44 δεν γράφεται ως δύναμη του 3 με ρητό εκθέτη. Παίρνουμε λογάριθμο και στα δύο μέλη (φυσικό ή δεκαδικό):

Λογαριθμικές ανισώσεις

Οι δύο ισοδυναμίες-κλειδιά

(με πάντα f(x1),f(x2)>0f(x_{1}),f(x_{2})>0)

Γιατί αντιστρέφεται η φορά όταν 0<a<10<a<1; Επειδή η λογαριθμική με τέτοια βάση είναι γνησίως φθίνουσα: μικρότερο xx δίνει μεγαλύτερο log⁡\log.

Παράδειγμα. log⁡0,8(x2−4)≥log⁡0,821\log_{0{,}8}(x^{2}-4)\geq \log_{0{,}8}21.

Περιορισμοί: x2−4>0⇔x∈(−∞,−2)∪(2,+∞)x^{2}-4>0\Leftrightarrow x\in(-\infty,-2)\cup(2,+\infty).

Επειδή 0<0,8<10<0{,}8<1, αντιστρέφουμε τη φορά:

Συναλήθευση: x∈[−5,−2)∪(2,5]x\in[-5,-2)\cup(2,5]. ✅

Εφαρμογές της λογαριθμικής συνάρτησης

Οι λογάριθμοι είναι ιδανικοί όταν θέλουμε να «συμπιέσουμε» τεράστιες κλίμακες μεγεθών σε βολικούς αριθμούς.

Κλίμακα Richter — μέγεθος σεισμού

όπου II η ένταση του σεισμού και I0I_{0} μια σταθερή ελάχιστη ένταση. Επειδή η κλίμακα είναι λογαριθμική, η διαφορά κατά 1 μονάδα αντιστοιχεί σε 10 φορές μεγαλύτερη ένταση, ενώ η διαφορά κατά 3 μονάδες σε 103=100010^{3}=1000 φορές! 📉→📈

Ένταση ήχου σε decibel

Κάθε +10+10 dB αντιστοιχεί σε ×10\times 10 μεγαλύτερη ένταση. Γι' αυτό τα 100100 dB είναι τρομερά πιο δυνατά από τα 6060 dB.

Άλλες κλίμακες
  • pH: pH=−log⁡[H+]\text{pH}=-\log[\text{H}^{+}]. Χαμηλό pH = πολύ όξινο διάλυμα.
  • Αστρονομία: απόλυτο μέγεθος αστέρων.
  • Πληθυσμοί/βακτήρια: ο χρόνος διπλασιασμού T2=ln⁡2rT_{2}=\dfrac{\ln 2}{r} προέρχεται ακριβώς από λογαρίθμηση της εκθετικής σχέσης N(t)=N0ertN(t)=N_{0}e^{rt}.

Σύνοψη

  • log⁡aθ=x  ⟺  ax=θ\log_{a}\theta=x\iff a^{x}=\theta: ο λογάριθμος είναι απλώς εκθέτης.
  • Ειδικές βάσεις: log⁡\log (βάση 10) και ln⁡\ln (βάση ee).
  • Η λογαριθμική g(x)=log⁡axg(x)=\log_{a}x είναι η αντίστροφη της εκθετικής, με πεδίο ορισμού (0,+∞)(0,+\infty), σύνολο τιμών R\mathbb{R}, 1-1 και γνησίως μονότονη.
  • Τρεις ιδιότητες-κλειδιά: log⁡(AB), log⁡ ⁣AB, log⁡Aν\log(AB),\ \log\!\frac{A}{B},\ \log A^{\nu}.
  • Τύπος αλλαγής βάσης: log⁡βθ=log⁡aθlog⁡aβ\log_{\beta}\theta=\dfrac{\log_{a}\theta}{\log_{a}\beta}.
  • Σε κάθε λογαριθμική εξίσωση/ανίσωση: περιορισμοί πρώτα, έλεγχος στο τέλος.
  • Για 0<a<10<a<1, οι ανισώσεις αντιστρέφουν φορά. 🔄