Πλευρικά Όρια της Συνάρτησης f
Όταν μια συνάρτηση «συμπεριφέρεται διαφορετικά» από τα αριστερά και από τα δεξιά ενός σημείου , χρειαζόμαστε την έννοια των πλευρικών ορίων για να περιγράψουμε ξεχωριστά κάθε πλευρά. 🔄
Γιατί χρειαζόμαστε πλευρικά όρια; 🤔
Σκέψου τη συνάρτηση:
Καθώς το τείνει στο :
- Από δεξιά (): .
- Από αριστερά (): .
Δεν υπάρχει ένας αριθμός που να περιγράφει ταυτόχρονα και τις δύο τάσεις. Γι' αυτό ορίζουμε δύο διαφορετικά όρια, ένα για κάθε πλευρά.
Ορισμοί πλευρικών ορίων 🔄
Όταν οι τιμές μιας συνάρτησης προσεγγίζουν τον πραγματικό αριθμό , καθώς το προσεγγίζει το από τιμές μεγαλύτερες (), γράφουμε:
Αυστηρός ορισμός: .
Όταν οι τιμές προσεγγίζουν τον πραγματικό αριθμό , καθώς το προσεγγίζει το από τιμές μικρότερες (), γράφουμε:
Αυστηρός ορισμός: .
Το όριο από δεξιά και το όριο από αριστερά της συνάρτησης λέγονται πλευρικά όρια της συνάρτησης στο .
Κεντρικό θεώρημα σύνδεσης 🔗
Το όριο μιας συνάρτησης στο υπάρχει και είναι ίσο με αν και μόνον αν υπάρχουν και τα δύο πλευρικά όρια στο και είναι ίσα με :
Ιδέα απόδειξης:
- (⇒) Αν , τότε η συνθήκη ισχύει τόσο για όσο και για , άρα και τα δύο πλευρικά όρια υπάρχουν και είναι .
- (⇐) Αν τα δύο πλευρικά είναι , διαλέγουμε όπου τα αντίστοιχα από κάθε πλευρά. ✅
Όταν δεν υπάρχει το όριο 🚫
Αν (ή αν κάποιο πλευρικό δεν υπάρχει), τότε το δεν υπάρχει. Δες σχήμα στις σελίδες 17–18 του Β' Τεύχους. 📊
Παραδείγματα κλασικά 📚
Παράδειγμα 1: Συνάρτηση προσήμου
Για την :
- Για : , άρα .
- Για : , άρα .
Αφού , το δεν υπάρχει.
Παράδειγμα 2: Απόλυτη τιμή
Για την στο :
- , .
- Επομένως . ✅
Ειδικές περιπτώσεις πεδίου ορισμού 📝
Όταν η συνάρτηση δεν ορίζεται εκατέρωθεν του , μιλάμε μόνο για εκείνο το πλευρικό όριο που έχει νόημα:
- Αν η ορίζεται σε διάστημα ή και δεν ορίζεται σε :
- Αν η ορίζεται σε ή και δεν ορίζεται σε :
Παράδειγμα: Για , πεδίο ορισμού . Στο έχει νόημα μόνο το , το οποίο αποτελεί και το όριο .
Όταν έχεις συνάρτηση πολλαπλού τύπου (π.χ. κατά κλάδους) και εξετάζεις το όριο σε σημείο «αλλαγής τύπου», πάντα υπολογίζεις ξεχωριστά τα δύο πλευρικά όρια και συγκρίνεις.