Θουκυδίδου Ιστορίαι — Κεφάλαιο 37 📜
Δημηγορία Κορινθίων στην αθηναϊκή εκκλησία — οι Κορίνθιοι αντικρούουν τα επιχειρήματα των Κερκυραίων.
Ολόκληρη η δημηγορία των Κορινθίων (κεφ. 37-43) οργανώνεται σε πρόλογο (37.1), κυρίως μέρος με την επιχειρηματολογία (37.2-42) και επίλογο (43). Το κεφάλαιο 37 περιέχει τον πρόλογο και τα δύο πρώτα επιχειρήματα της αντίκρουσης.
Μετάφραση
Μετάφραση: Κική Διαλησμά
[37.1] «Επειδή αυτοί εδώ οι Κερκυραίοι σας μίλησαν όχι μόνο για το θέμα της συμμαχίας αλλά και για το ότι εμείς τους αδικούμε και χωρίς λόγο τους πολεμούμε, είναι ανάγκη και μεις να αναφερθούμε πρώτα σ’ αυτές τις δύο κατηγορίες και στη συνέχεια να αναπτύξουμε τις απόψεις μας, ώστε και σεις να έχετε εκ των προτέρων πιο σταθερή γνώση των όσων σας ζητάμε και να μην απορρίψετε τις απαιτήσεις τους χωρίς βάσιμα επιχειρήματα.
[37.2] Ισχυρίζονται οι Κερκυραίοι ότι από σωφροσύνη δεν συμμάχησαν με κανέναν ως τώρα. Στην πραγματικότητα πολιτεύτηκαν μ’ αυτόν τον τρόπο με κίνητρο τη διάπραξη ανομιών και όχι την αρετή, επειδή δεν ήθελαν κανένα σύμμαχο ως μάρτυρα των αδικημάτων τους ούτε ήθελαν να καταφρονούνται, αν ζητούσαν από τους συμμάχους τους βοήθεια.
[37.3] Βέβαια η γεωγραφική θέση της πόλης τους και τους παρέχει αυτάρκεια και κάνει τους ίδιους κριτές των αδικημάτων τους προς τους άλλους, ενώ αυτό δεν θα συνέβαινε αν υπήρχαν συμμαχικές δεσμεύσεις, επειδή αν και οι ίδιοι σε ελάχιστες περιπτώσεις καταπλέουν σε γειτονικά λιμάνια, δέχονται πάρα πολύ συχνά στα δικά τους λιμάνια άλλους που αναγκαστικά προσορμίζονται εκεί.
[37.4] Έτσι, ευσχήμως, προφασίζονται ότι δεν συνάπτουν συμμαχίες όχι για να μην υποχρεώνονται να γίνονται συνένοχοι σε αδικίες εναντίον άλλων αλλά για να αδικούν οι ίδιοι, χωρίς μάρτυρες, και για να χρησιμοποιούν βία, όπου υπερισχύουν, να αποκτούν άδικα περισσότερα κέρδη, όπου δεν γίνονται αντιληπτοί και να συμπεριφέρονται αναίσχυντα, στην περίπτωση που αποκομίσουν κάποιο σημαντικό κέρδος.
[37.5] Αλλά αν ήταν ενάρετοι άνθρωποι, όπως ισχυρίζονται, όσο πιο εξασφαλισμένοι από επιθέσεις γειτονικών πόλεων ήταν, τόσο μεγαλύτερη δυνατότητα είχαν να αποδείξουν την αρετή τους, εφαρμόζοντας οι ίδιοι το δίκαιο και αποδεχόμενοι τα δίκαια των άλλων.
Οι Κορίνθιοι δεν αρνούνται τα γεγονότα (ότι δηλαδή οι Κερκυραίοι πράγματι δεν συμμάχησαν με κανέναν), αλλά ανατρέπουν την ερμηνεία τους: η ίδια στάση που οι Κερκυραίοι παρουσιάζουν ως αρετή (σωφροσύνη), οι Κορίνθιοι την παρουσιάζουν ως υπολογισμένη ανομία. Πρόκειται για κλασικό ρητορικό τέχνασμα αντιστροφής επιχειρήματος.