Δημηγορία Κορινθίων (Κεφ. 37-43) — Εισαγωγή 📝
Αμέσως μετά την ομιλία των Κερκυραίων (κεφ. 32-36), παίρνουν τον λόγο οι Κορίνθιοι στην αθηναϊκή εκκλησία. Σκοπός τους: να αποτρέψουν τους Αθηναίους από τη συμμαχία με την Κέρκυρα, αντικρούοντας τα κερκυραϊκά επιχειρήματα και προσφέροντας τη δική τους ερμηνεία των γεγονότων. Πρόκειται για τη δεύτερη δημηγορία του ζεύγους αντιλογίας (Κερκυραίοι vs Κορίνθιοι) και αποτελείται από τον πρόλογο, το κυρίως μέρος με την επιχειρηματολογία και τον επίλογο.
Ενώ οι Κερκυραίοι τόνισαν κυρίως το συμφέρον, οι Κορίνθιοι εστιάζουν στο δίκαιο — δηλαδή στα «δέοντα» και όχι στα «συμφέροντα» των Αθηναίων. Η δημηγορία τους διαπνέεται από έντονο αντι-κερκυραϊκό μένος: κατηγορούν τους Κερκυραίους για περιφρόνηση προς τη μητρόπολή τους, αλαζονεία και ιδιοτέλεια, και τους υπενθυμίζουν ότι παλαιότερα η Κόρινθος τούς βοήθησε στους πολέμους κατά της Αίγινας και κατά την αποστασία της Σάμου — ζητώντας τώρα ανταπόδοση αυτής της ευεργεσίας.
Κάθε πλευρά επιλέγει το έδαφος που τη συμφέρει: οι Κερκυραίοι μιλούν με όρους συμφέροντος, οι Κορίνθιοι με όρους δικαίου. Η απόφαση της Αθήνας θα αλλάξει τις ισορροπίες δυνάμεων και θα αποτελέσει ένα από τα αίτια του Πελοποννησιακού Πολέμου.