Θουκυδίδου Ιστορίαι — Κεφάλαιο 33 📜
Η συμμαχία με την Κέρκυρα είναι συμφέρουσα για την Αθήνα — η δεύτερη ναυτική δύναμη προσφέρεται ως σύμμαχος.
Μετάφραση
Μετάφραση: Κική Διαλησμά
[33.1] Και θα είναι για σας ευτυχής σύμπτωση η δική μας ανάγκη για βοήθεια, αν, βέβαια, σας πείσουν τα επιχειρήματά μας, για πολλούς λόγους. Πρώτον, διότι θα βοηθήσετε ανθρώπους που αδικούνται οι ίδιοι και όχι ανθρώπους που αδικούν άλλους. Έπειτα, αν δεχθείτε να γίνετε σύμμαχοι μας τώρα, που διατρέχουμε τον έσχατο κίνδυνο, θα κερδίσετε την ευγνωμοσύνη μας, που θα εκδηλωθεί με τέτοιο τρόπο, ώστε να μείνει στη μνήμη σας για πολύ καιρό. Επιπλέον, είμαστε η μεγαλύτερη, μετά από σας, ναυτική δύναμη.
[33.2] Σκεφθείτε, λοιπόν, πόσο σπάνια παρουσιάζεται τέτοια συγκυρία, που να είναι ευνοϊκή για σας και συγχρόνως να προξενεί μεγάλη θλίψη στους αντιπάλους σας: μια δύναμη, στην οποία εσείς θα προσφέρατε πολλά χρήματα και θα αισθανόσασταν ευγνωμοσύνη, αν γινόταν σύμμαχος σας. αυτή η ίδια δύναμη έρχεται σε σας, με δική της πρωτοβουλία, και προσφέρει τη συμμαχία της, χωρίς να σας δημιουργεί κινδύνους και χωρίς δαπάνη χρημάτων. Και, επιπλέον, ενισχύει τη φήμη της μεγαλοψυχίας σας στη σκέψη των πολλών, εξασφαλίζει την ευγνωμοσύνη εκείνων που θα βοηθήσετε και αυξάνει τη δική σας στρατιωτική ισχύ. Τέτοια συγκυρία σε λίγους παρουσιάστηκε στο πέρασμα του χρόνου και λίγοι είναι εκείνοι που ζητούν συμμαχία αλλά και έρχονται σ' εκείνους, με τους οποίους θέλουν να γίνουν σύμμαχοι, προσφέροντας ασφάλεια και τιμή όχι μικρότερη απ' αυτήν που θα πάρουν.
[33.3] Όσο για τον πόλεμο, στον οποίο θα είμαστε χρήσιμοι, αν κάποιος από σας νομίζει ότι δεν θα γίνει, σφάλλει στην κρίση του, αφού δεν καταλαβαίνει ότι οι Λακεδαιμόνιοι επιθυμούν τον πόλεμο, επειδή σας φοβούνται, ότι οι Κορίνθιοι έχουν μεγάλη επιρροή σ' αυτούς και είναι εχθροί σας και ότι επιδιώκουν να υποτάξουν εμάς τώρα και να επιτεθούν σε σας αργότερα, για να μη συμπαραταχθούμε εναντίον τους, λόγω του κοινού μας μίσους προς αυτούς, πριν προλάβουν να επιτύχουν δύο στόχους: ή να μας καταστρέψουν ή να ισχυροποιηθούν οι ίδιοι.
[33.4] Επομένως από μας εξαρτάται να τους προκαταλάβουμε, εμείς προσφέροντας, εσείς δεχόμενοι τη συμμαχία, και να φροντίσουμε πρώτοι να τους βλάψουμε παρά να σκεφτόμαστε, αφού θα μας έχουν ήδη βλάψει εκείνοι, την ανταπόδοση.
Οι Κερκυραίοι παρουσιάζουν τη συμμαχία ως σπάνια ευκαιρία: η δεύτερη ναυτική δύναμη της Ελλάδας προσφέρεται χωρίς δαπάνη και κίνδυνο — ο πόλεμος με τη Σπάρτη είναι αναπόφευκτος.
Στο κεφ. 33 οι Κερκυραίοι δεν επικαλούνται πια μόνο τη δικαιοσύνη (όπως στο κεφ. 32), αλλά κυρίως το συμφέρον της Αθήνας: ευγνωμοσύνη, φήμη, στρατιωτική ισχύς, προληπτική δράση απέναντι σε έναν πόλεμο που θεωρούν αναπόφευκτο.