1. Βασική Θεωρία
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ
Ό,τι δεν θυμάσαι, επίλεξέ το και πάτα «Ρώτα τον Σωκράτη». Το ξαναλέμε μαζί.

Περίληψη §24-36 — Η πτώση των Τριάκοντα και η αποκατάσταση 🕊️

Οι Τριάκοντα εγκατέλειψαν την Αθήνα και εγκαταστάθηκαν στην Ελευσίνα. Οι Δέκα μαζί με τους αρχηγούς των ιππέων ανέλαβαν τη διακυβέρνηση της Αθήνας, μέσα σε κλίμα εσωτερικών διαφωνιών και καχυποψίας, περιμένοντας γενική επίθεση των δημοκρατικών.

Μετά από ορισμένες αψιμαχίες, οι Τριάκοντα από την Ελευσίνα και οι Τρισχίλιοι από την Αθήνα ζήτησαν βοήθεια από τη Σπάρτη εναντίον των δημοκρατικών. Ο Λύσανδρος φρόντισε να τους δοθεί δάνειο εκατό ταλάντων και έπεισε τους εφόρους να οριστεί ο ίδιος αρμοστής της Αθήνας και ναύαρχος ο αδελφός του Λίβυς, ώστε να αποκλειστεί ξανά ο Πειραιάς. Οι Βοιωτοί και οι Κορίνθιοι, αντίθετα, αρνήθηκαν να συμμετάσχουν στην εκστρατεία, θεωρώντας ότι οι δημοκρατικοί δεν είχαν παραβεί τη συνθήκη παράδοσης της πόλης.

Στη δυσάρεστη για τους δημοκρατικούς εξέλιξη, παρενέβη ο βασιλιάς Παυσανίας, ο οποίος φοβόταν ότι μια νίκη του Λύσανδρου θα ενίσχυε επικίνδυνα τη δύναμή του. Οργάνωσε δικό του εκστρατευτικό σώμα και επιδίωξε συμβιβασμό αντί για στρατιωτική νίκη: έστειλε στη Σπάρτη εκπροσώπους των δημοκρατικών μαζί με δύο ολιγαρχικούς, ενώ και οι Δέκα έστειλαν τους δικούς τους απεσταλμένους. Οι έφοροι απάντησαν στέλνοντας δεκαπέντε άνδρες στην Αθήνα, με εντολή να συμφιλιώσουν τις δύο πλευρές υπό την επίβλεψη του Παυσανία, και έτσι κανονίστηκαν οι όροι της ειρήνης.

Ακολούθησε η τελετουργική αποκατάσταση: οι δημοκρατικοί ανέβηκαν ένοπλοι στην Ακρόπολη και θυσίασαν στην Αθηνά. Στην εκκλησία του δήμου που έγινε στη συνέχεια, ο Θρασύβουλος μίλησε στους πρώην ολιγαρχικούς, υπενθυμίζοντάς τους ότι δεν υπερτερούσαν ούτε σε δικαιοσύνη ούτε σε ανδρεία ούτε σε δύναμη, και τους κάλεσε να τηρήσουν τους όρκους τους. Οι δύο πλευρές ορκίστηκαν αμοιβαία μη μνησικακία και η δημοκρατία αποκαταστάθηκε το 403 π.Χ.

Μια συμφιλίωση που κράτησε

Ο Ξενοφών σημειώνει πως, ακόμη και στην εποχή του, οι δύο πλευρές συνέχιζαν να συμπολιτεύονται τηρώντας τον όρκο της αμνηστίας — σπάνιο παράδειγμα συμφιλίωσης μετά από εμφύλια σύγκρουση στον αρχαίο κόσμο.