Η Ζωή του Θουκυδίδη — Σύνοψη 📜
Ο Θουκυδίδης (περ. 455-399 π.Χ.) γεννήθηκε στον δήμο Αλιμούντα της Αττικής, σε πλούσια αριστοκρατική οικογένεια με δεσμούς με τον Θράκα βασιλιά Όλορο και τους στρατηγούς Μιλτιάδη και Κίμωνα. Η οικογένειά του διέθετε χρυσωρυχεία στη Σκαπτή Ύλη της Θράκης. Έλαβε λαμπρή μόρφωση κοντά στον φιλόσοφο Αναξαγόρα και τον ρήτορα Αντιφώντα, ενώ γνώρισε και τους σοφιστές Γοργία και Πρόδικο.
Τα νεανικά του χρόνια συνέπεσαν με την ακμή της Αθήνας του Περικλή, όταν η πόλη στολιζόταν με αριστουργήματα όπως ο Παρθενώνας και άνθιζε η σοφιστική κίνηση, το δράμα και η ιατρική επιστήμη — ένα περιβάλλον που διαμόρφωσε τη μέθοδό του ως ιστορικού.
Στην αρχή του Πελοποννησιακού Πολέμου εμπιστευόταν το σχέδιο του Περικλή. Αρρώστησε από τον καταστροφικό λοιμό που αποδεκάτισε το ένα τρίτο του πληθυσμού της Αττικής, αλλά επέζησε· ο Περικλής όμως πέθανε τον επόμενο χρόνο, αφήνοντας το πεδίο σε αδίστακτους δημαγωγούς, με ισχυρότερο τον Κλέωνα. Το 424 π.Χ., ως στρατηγός, δεν κατάφερε να σώσει την Αμφίπολη από τον Σπαρτιάτη Βρασίδα και τιμωρήθηκε με είκοσι χρόνια εξορίας.
Η εξορία, αντί να τον απομακρύνει από τα γεγονότα, του επέτρεψε να μετακινείται ελεύθερα στις ζώνες των συγκρούσεων και να συγκεντρώνει πληροφορίες και από τις δύο εμπόλεμες πλευρές — κάτι που ο ίδιος θεωρούσε πλεονέκτημα για την ιστορική του έρευνα.
Δεν είναι βέβαιο αν επέστρεψε ποτέ στην Αθήνα μετά το 404 π.Χ., όμως έζησε ως το τέλος του πολέμου. Ο θάνατός του τον βρήκε πριν προλάβει να ολοκληρώσει το έργο του — γι' αυτό η αφήγησή του σταματά απότομα στο 411 π.Χ.