1. Βασική Θεωρία
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ
Κάτι δεν κατάλαβες; Επίλεξε το κομμάτι και πάτα «Ρώτα τον Ευκλείδη». Σου το εξηγεί αμέσως.

Λογαριθμικές Εξισώσεις 🧮

Τι είναι λογαριθμική εξίσωση 🎯

📌 Ορισμός

Κάθε εξίσωση της μορφής:
log⁡af(x)=βηˊlog⁡af(x)=log⁡βg(x)\log_a f(x) = \beta \quad \text{ή} \quad \log_a f(x) = \log_\beta g(x)
(πιο γενικά, κάθε εξίσωση στην οποία ο άγνωστος xx εμφανίζεται μέσα σε λογάριθμο) ονομάζεται λογαριθμική εξίσωση.

Παραδείγματα:
log⁡2x=3,log⁡(x−1)=2,ln⁡x+ln⁡(x−1)=ln⁡6,(log⁡x)2−3log⁡x+2=0\log_2 x = 3, \quad \log(x - 1) = 2, \quad \ln x + \ln(x - 1) = \ln 6, \quad (\log x)^2 - 3 \log x + 2 = 0

Θεμελιώδης μέθοδος επίλυσης 🔑

Η λογαριθμική συνάρτηση είναι 1–1. Άρα:

📌 Βασική ιδιότητα επίλυσης

Για a>0,a≠1a > 0, a \neq 1 και x1,x2>0x_1, x_2 > 0:
log⁡ax1=log⁡ax2  ⟺  x1=x2\log_a x_1 = \log_a x_2 \;\Longleftrightarrow\; x_1 = x_2

Συνεπώς, αν καταφέρουμε να γράψουμε την εξίσωση στη μορφή log⁡aA=log⁡aB\log_a A = \log_a B (με την ίδια βάση και τις ποσότητες A,BA, B να είναι θετικές), τότε μπορούμε να εξισώσουμε τα ορίσματα: A=BA = B.

Αντίστοιχα, η εξίσωση log⁡af(x)=β\log_a f(x) = \beta μετασχηματίζεται μέσω του ορισμού:
log⁡af(x)=β  ⟺  f(x)=aβ\log_a f(x) = \beta \;\Longleftrightarrow\; f(x) = a^\beta

Στρατηγικές επίλυσης 🛠️

Μέθοδος 1: Εφαρμογή ορισμού

Για log⁡af(x)=β\log_a f(x) = \beta γράφουμε f(x)=aβf(x) = a^\beta και λύνουμε.

Παράδειγμα: log⁡2(x−1)=3⇔x−1=23=8⇔x=9\log_2(x - 1) = 3 \Leftrightarrow x - 1 = 2^3 = 8 \Leftrightarrow x = 9. (Έλεγχος: x−1=8>0x - 1 = 8 > 0 ✓)

Μέθοδος 2: Εξίσωση ορισμάτων (1–1)

Όταν η εξίσωση έχει λογάριθμους και στα δύο μέλη με την ίδια βάση:
log⁡aA(x)=log⁡aB(x)⇔A(x)=B(x)\log_a A(x) = \log_a B(x) \Leftrightarrow A(x) = B(x)
(υπό τις προϋποθέσεις A(x)>0A(x) > 0 και B(x)>0B(x) > 0).

Μέθοδος 3: Αντικατάσταση

Αν εμφανίζεται log⁡ax\log_a x σε διάφορες δυνάμεις (π.χ. (log⁡x)2(\log x)^2), θέτουμε ω=log⁡ax\omega = \log_a x και λύνουμε αλγεβρική εξίσωση ως προς ω\omega.

Παράδειγμα: (log⁡x)2−3log⁡x+2=0(\log x)^2 - 3\log x + 2 = 0. Θέτουμε ω=log⁡x\omega = \log x:
ω2−3ω+2=0⇒ω=1 ηˊ ω=2\omega^2 - 3\omega + 2 = 0 \Rightarrow \omega = 1 \text{ ή } \omega = 2
Οπότε log⁡x=1⇒x=10\log x = 1 \Rightarrow x = 10 ή log⁡x=2⇒x=100\log x = 2 \Rightarrow x = 100.

Μέθοδος 4: Χρήση ιδιοτήτων λογαρίθμων

Συχνά συνενώνουμε ή σπάμε λογάριθμους μέσω των ιδιοτήτων log⁡(xy)=log⁡x+log⁡y\log(xy) = \log x + \log y, log⁡(x/y)=log⁡x−log⁡y\log(x/y) = \log x - \log y, log⁡xκ=κlog⁡x\log x^\kappa = \kappa \log x. Στόχος: να φτάσουμε σε μία από τις προηγούμενες μορφές.

Οι Περιορισμοί — Ο πιο κρίσιμος παράγοντας! ⚠️

Γιατί προκύπτουν ψευδείς λύσεις;

Όταν εφαρμόζουμε ιδιότητες όπως log⁡A+log⁡B=log⁡(AB)\log A + \log B = \log(AB), διευρύνουμε μερικές φορές το πεδίο ορισμού. Η εξίσωση log⁡(x)+log⁡(x−3)=1\log(x) + \log(x - 3) = 1 έχει περιορισμό x>0x > 0 και x>3x > 3, δηλαδή x>3x > 3. Αν τη γράψουμε log⁡(x(x−3))=1⇒x(x−3)=10⇒x2−3x−10=0\log(x(x-3)) = 1 \Rightarrow x(x-3) = 10 \Rightarrow x^2 - 3x - 10 = 0, βρίσκουμε x=5x = 5 ή x=−2x = -2. Το x=−2x = -2 ικανοποιεί την x(x−3)=10x(x-3) = 10 (αφού (−2)(−5)=10(-2)(-5) = 10), αλλά παραβιάζει τον αρχικό περιορισμό x>3x > 3. Άρα απορρίπτεται. Δεκτή λύση: x=5x = 5.

Γενική διαδικασία επίλυσης 🧭

📌 Τυπικό σχήμα επίλυσης
  1. Περιορισμοί: γράψτε όλους τους περιορισμούς (κάθε όρισμα λογαρίθμου >0> 0).
  2. Απλοποίηση: χρησιμοποιήστε ιδιότητες λογαρίθμων για να φέρετε την εξίσωση σε μία από τις βασικές μορφές log⁡aA=log⁡aB\log_a A = \log_a B ή log⁡aA=β\log_a A = \beta, ή εφαρμόστε αντικατάσταση.
  3. Επίλυση της προκύπτουσας αλγεβρικής εξίσωσης.
  4. Έλεγχος: βεβαιωθείτε ότι κάθε λύση ικανοποιεί τους περιορισμούς. Όσες δεν τους ικανοποιούν, απορρίπτονται.

Παράδειγμα με όλα τα βήματα ✨

Εξίσωση: log⁡(x+2)+log⁡(x−1)=log⁡4\log(x + 2) + \log(x - 1) = \log 4.

Περιορισμοί: x+2>0x + 2 > 0 και x−1>0x - 1 > 0, δηλαδή x>1x > 1.

Απλοποίηση: log⁡((x+2)(x−1))=log⁡4\log((x+2)(x-1)) = \log 4.

Εξίσωση ορισμάτων: (x+2)(x−1)=4⇒x2+x−2=4⇒x2+x−6=0(x+2)(x-1) = 4 \Rightarrow x^2 + x - 2 = 4 \Rightarrow x^2 + x - 6 = 0.

Επίλυση: x=2x = 2 ή x=−3x = -3.

Έλεγχος: x=2x = 2 ικανοποιεί x>1x > 1 ✓. x=−3x = -3 δεν ικανοποιεί x>1x > 1 ✗, απορρίπτεται.

Τελική λύση: x=2x = 2.