Πεδίο Ορισμού – Σύνολο Τιμών 🎯
Όταν μια συνάρτηση δίνεται με έναν τύπο, όπως ή , συχνά δεν μας αναφέρεται ρητά το πεδίο ορισμού της. Σε αυτήν την περίπτωση, πρέπει εμείς να βρούμε ποιες πραγματικές τιμές του επιτρέπονται. Παρόμοια, το σύνολο τιμών δεν δίνεται σχεδόν ποτέ απευθείας – το υπολογίζουμε από τον τύπο. Σε αυτή την ενότητα θα δούμε τις βασικές τεχνικές.
Πεδίο Ορισμού 📌
Όταν δεν αναφέρεται ρητά το πεδίο ορισμού μιας πραγματικής συνάρτησης πραγματικής μεταβλητής, τότε θεωρούμε ως πεδίο ορισμού το ευρύτερο δυνατό υποσύνολο του για το οποίο οι τιμές είναι πραγματικοί αριθμοί.
Η ιδέα είναι απλή: λέμε «ναι» σε κάθε που μας δίνει νόμιμη, πραγματική τιμή , και «όχι» σε κάθε που θα οδηγούσε σε απαγορευμένη πράξη (π.χ. διαίρεση με το μηδέν ή ρίζα αρνητικού αριθμού).
Κανόνες Εύρεσης Πεδίου Ορισμού 📋
Οι τρεις πιο συνηθισμένες περιπτώσεις συνοψίζονται στον πίνακα:
| Τύπος συνάρτησης | Πεδίο ορισμού |
|---|---|
| Πολυωνυμική | |
| Ρητή | Εξαιρούμε τις τιμές όπου |
| Τετραγωνική ρίζα | Τιμές όπου |
Ας εξετάσουμε καθεμία χωριστά και να καταλάβουμε το γιατί:
1. Πολυωνυμικές συναρτήσεις
Οι πολυωνυμικές συναρτήσεις, όπως , αποτελούνται αποκλειστικά από προσθέσεις, αφαιρέσεις και πολλαπλασιασμούς πραγματικών αριθμών. Καμία από αυτές τις πράξεις δεν έχει περιορισμό στο . Συνεπώς, το πεδίο ορισμού είναι ολόκληρο το .
2. Ρητές συναρτήσεις
Μια ρητή συνάρτηση έχει έννοια μόνο όταν ο παρονομαστής δεν μηδενίζεται. Για παράδειγμα, για τη εξαιρούμε την τιμή , άρα το πεδίο ορισμού είναι .
Αν εμφανίζονται πολλοί παρονομαστές, πρέπει κάθε ένας να είναι μη μηδενικός. Συλλέγουμε όλες τις απαγορευμένες τιμές και τις εξαιρούμε.
3. Τετραγωνικές ρίζες
Η έχει έννοια πραγματικού αριθμού μόνο όταν . Για παράδειγμα, η απαιτεί , άρα το πεδίο ορισμού είναι .
Ζητάμε η να έχει έννοια πραγματικού αριθμού. Σε σύνθετες περιπτώσεις (π.χ. συνδυασμός ρίζας και κλάσματος) εφαρμόζουμε ταυτόχρονα όλους τους περιορισμούς και βρίσκουμε την τομή τους.
Σύνθετες περιπτώσεις
Όταν ένας τύπος συνδυάζει περισσότερες από μία «επικίνδυνες» πράξεις, γράφουμε όλους τους περιορισμούς και τους επιλύουμε μαζί. Για παράδειγμα, για τη απαιτούμε:
- (από τη ρίζα) άρα ,
- (από τον παρονομαστή) άρα .
Το πεδίο ορισμού είναι η τομή: .
Σύνολο Τιμών 🔍
Το σύνολο τιμών είναι συνήθως πιο δύσκολο στον υπολογισμό, γιατί δεν υπάρχει απλός «κατάλογος κανόνων». Η βασική ιδέα είναι η εξής: μία τιμή ανήκει στο σύνολο τιμών αν και μόνο αν υπάρχει τουλάχιστον ένα στο πεδίο ορισμού ώστε .
- Θέτουμε και επιλύουμε τον τύπο ως προς .
- Βρίσκουμε για ποιες τιμές του η εξίσωση έχει λύση που ανήκει στο πεδίο ορισμού.
- Το σύνολο αυτών των τιμών αποτελεί το σύνολο τιμών .
Η λογική: ξεκινάμε με μια «υποψήφια» τιμή και ρωτάμε «μπορεί να προκύψει ως εικόνα κάποιου ;». Αν η εξίσωση λύνεται ως προς με λύση μέσα στο πεδίο ορισμού, τότε η απάντηση είναι ναι. Αλλιώς, όχι.
Εννοιολογικό παράδειγμα
Έστω με πεδίο ορισμού το . Θέτουμε και λύνουμε ως προς : . Η εξίσωση έχει λύση στο μόνο όταν . Άρα το σύνολο τιμών είναι . Αυτό συμφωνεί και με την γραφική διαίσθηση: η παραβολή «ζει» στο πάνω μισό του επιπέδου.
Το σύνολο τιμών εξαρτάται από το πεδίο ορισμού: η ίδια έκφραση με πεδίο ορισμού δίνει σύνολο τιμών , ενώ με δίνει . Δεν αρκεί μόνο ο τύπος: μετράει και το «από πού» παίρνουμε το .
Γεωμετρική διαίσθηση 🖼️
Στη γραφική παράσταση:
- Το πεδίο ορισμού είναι η προβολή της καμπύλης στον άξονα .
- Το σύνολο τιμών είναι η προβολή της καμπύλης στον άξονα .
Αυτός είναι ένας πολύ χρήσιμος τρόπος να τα «δούμε»: φανταζόμαστε ένα φωτιστικό πάνω από την καμπύλη (ρίχνει σκιά στον και δίνει το πεδίο ορισμού) και ένα αριστερά της (ρίχνει σκιά στον και δίνει το σύνολο τιμών).