1. Βασική Θεωρία
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ
Κάτι δεν κατάλαβες; Επίλεξε το κομμάτι και πάτα «Ρώτα τον Ευκλείδη». Σου το εξηγεί αμέσως.

Διάταξη Πραγματικών Αριθμών 📏

Όταν συγκρίνουμε δύο πραγματικούς αριθμούς, λέμε ότι ο ένας είναι «μεγαλύτερος» ή «μικρότερος» από τον άλλον. Αυτό φαίνεται αυτονόητο, αλλά για να λύνουμε ανισώσεις με σιγουριά —να προσθέτουμε, να πολλαπλασιάζουμε ή να υψώνουμε σε δύναμη και τα δύο μέλη μιας ανισότητας— χρειαζόμαστε κανόνες που να μας λένε ακριβώς πότε η ανισότητα «κρατάει» και πότε αλλάζει φορά. Αυτή η ενότητα χτίζει αυτούς τους κανόνες πάνω σε τρία θεμελιώδη αξιώματα, και δείχνει γιατί ισχύει καθένας από αυτούς.

🔢 Η ιδέα πίσω από τη διάταξη: τρία αξιώματα

Η διάταξη των πραγματικών αριθμών δεν είναι κάτι που αποδεικνύεται από το μηδέν· είναι κάτι που ορίζεται μέσα από το υποσύνολο R+\mathbb{R}^+ των θετικών πραγματικών αριθμών. Η βασική ιδέα είναι απλή: λέμε ότι x>yx > y ακριβώς όταν η διαφορά x−yx - y είναι θετικός αριθμός. Έτσι, κάθε ερώτηση διάταξης ανάγεται σε μια ερώτηση για το πρόσημο μιας διαφοράς.

Για να λειτουργήσει αυτή η ιδέα χρειαζόμαστε να ξέρουμε πώς «συμπεριφέρονται» οι θετικοί αριθμοί όταν τους προσθέτουμε ή τους πολλαπλασιάζουμε, και πώς κάθε αριθμός σχετίζεται με το R+\mathbb{R}^+. Αυτό ακριβώς περιγράφουν τα τρία αξιώματα:

Αξίωμα 1 — Άθροισμα θετικών

Το άθροισμα δύο θετικών αριθμών είναι πάντα θετικός αριθμός:

Αξίωμα 2 — Γινόμενο θετικών

Το γινόμενο δύο θετικών αριθμών είναι πάντα θετικός αριθμός:

Αξίωμα 3 — Τριχοτόμηση

Για κάθε πραγματικό αριθμό xx ισχύει ακριβώς ένα από τα τρία:

Το τρίτο αξίωμα λέει, με άλλα λόγια, ότι κάθε πραγματικός αριθμός είναι είτε θετικός, είτε αρνητικός, είτε μηδέν — δεν υπάρχει «τέταρτη επιλογή» και δεν μπορούν να ισχύουν δύο από τις τρεις ταυτόχρονα. Αυτή η τριχοτόμηση είναι που μας επιτρέπει να συγκρίνουμε οποιουσδήποτε δύο πραγματικούς αριθμούς: αφού η διαφορά τους είναι πάντα θετική, αρνητική ή μηδέν, πάντα υπάρχει απάντηση στο «ποιος είναι μεγαλύτερος».

Όλες οι ιδιότητες που ακολουθούν δεν είναι νέα αξιώματα — είναι συμπεράσματα που αποδεικνύονται αποκλειστικά από αυτά τα τρία, συνήθως ανάγοντας την ανισότητα σε πρόσημο διαφοράς και χρησιμοποιώντας τα Αξιώματα 1 και 2.

📐 Πράξεις πάνω σε ανισότητες

Μεταβατική ιδιότητα

Ιδιότητα 1 (Μεταβατική)

Αν x>yx > y και y>zy > z, τότε x>zx > z, για κάθε x,y,z∈Rx, y, z \in \mathbb{R}.

Διαισθητικά: αν ο xx είναι πιο μεγάλος από τον yy, κι ο yy πιο μεγάλος από τον zz, τότε φυσικά ο xx είναι πιο μεγάλος κι από τον zz — οι ανισότητες «αλυσιδώνουν». Η απόδειξη το επιβεβαιώνει μέσω προσήμων: αφού x>yx > y, η διαφορά x−yx - y είναι θετική, κι αφού y>zy > z, η διαφορά y−zy - z είναι κι αυτή θετική. Με το Αξίωμα 1, το άθροισμα δύο θετικών είναι θετικό:

Ο όρος yy απλώς «διαγράφεται» στην πρόσθεση, αφήνοντας πίσω του τη σύγκριση ανάμεσα σε xx και zz.

Πρόσθεση ανισοτήτων ίδιας φοράς

Ιδιότητα 2

Αν a>βa > \beta και γ>δ\gamma > \delta, τότε a+γ>β+δa + \gamma > \beta + \delta, για κάθε α,β,γ,δ∈R\alpha, \beta, \gamma, \delta \in \mathbb{R}.

Δύο ανισότητες με το ίδιο σύμβολο («ίδια φορά») μπορούν να προστεθούν μέλος προς μέλος, ακριβώς όπως προσθέτουμε δύο ισότητες. Η λογική είναι η ίδια με πριν: κάθε ανισότητα δίνει μια θετική διαφορά, και το άθροισμα δύο θετικών παραμένει θετικό:

Πολλαπλασιασμός ανισοτήτων θετικών όρων

Ιδιότητα 3

Αν a>β>0a > \beta > 0 και γ>δ>0\gamma > \delta > 0, τότε aγ>βδa\gamma > \beta\delta.

Όταν όλοι οι όροι είναι θετικοί, δύο ανισότητες ίδιας φοράς μπορούν επίσης να πολλαπλασιαστούν μέλος προς μέλος. Η απόδειξη προχωρά σε δύο βήματα: πολλαπλασιάζοντας και τα δύο μέλη της a>βa > \beta επί τον θετικό αριθμό γ\gamma παίρνουμε aγ>βγa\gamma > \beta\gamma· πολλαπλασιάζοντας και τα δύο μέλη της γ>δ\gamma > \delta επί τον θετικό αριθμό β\beta παίρνουμε βγ>βδ\beta\gamma > \beta\delta. Συνδυάζοντας τις δύο με τη μεταβατική ιδιότητα:

Το τετράγωνο ενός πραγματικού αριθμού

Ιδιότητα 4

Ισχύει ότι a2≥0a^2 \geq 0, για κάθε πραγματικό αριθμό aa.

Αυτή είναι ίσως η πιο χρήσιμη ιδιότητα σε ολόκληρη την Άλγεβρα: κανένα τετράγωνο δεν είναι ποτέ αρνητικό. Το βλέπουμε εξετάζοντας τις δύο δυνατές περιπτώσεις για το aa, σύμφωνα με την τριχοτόμηση:

  • Αν a≥0a \geq 0, τότε πολλαπλασιάζοντας και τα δύο μέλη της a≥0a \geq 0 επί aa (μη αρνητικό) παίρνουμε a⋅a≥a⋅0=0a \cdot a \geq a \cdot 0 = 0, δηλαδή a2≥0a^2 \geq 0.
  • Αν a<0a < 0, τότε ο αντίθετός του είναι θετικός: −a>0-a > 0. Πολλαπλασιάζοντας τον θετικό −a-a με τον εαυτό του (Αξίωμα 2) παίρνουμε (−a)(−a)>0(-a)(-a) > 0, δηλαδή a2>0a^2 > 0.

Και στις δύο περιπτώσεις το τετράγωνο βγαίνει μη αρνητικό — γι' αυτό μια εξίσωση όπως a2=−4a^2 = -4 δεν έχει καμία λύση στους πραγματικούς αριθμούς.

Αντιστροφή ομόσημων αριθμών

Ιδιότητα 5

Αν a,βa, \beta είναι ομόσημοι, τότε:

Όταν παίρνουμε τον αντίστροφο δύο ομόσημων αριθμών, η ανισότητα αντιστρέφεται: ο μικρότερος αριθμός αποκτά τον μεγαλύτερο αντίστροφο. Αυτό ταιριάζει με τη διαίσθηση: π.χ. 2<42 < 4, αλλά 12>14\frac{1}{2} > \frac{1}{4}. Η απόδειξη στηρίζεται στο ότι, αφού a,βa, \beta είναι ομόσημοι, το γινόμενό τους aβa\beta είναι θετικό (Αξίωμα 2), οπότε μπορούμε να διαιρέσουμε και τα δύο μέλη με τον θετικό αριθμό aβa\beta χωρίς να αλλάξει η φορά:

Δυνάμεις θετικών αριθμών

Ιδιότητα 6

Αν a,β>0a, \beta > 0 και ν∈N\nu \in \mathbb{N}, τότε:

Για θετικές βάσεις, η σύγκριση «περνάει» άθικτη στις δυνάμεις τους: ο μεγαλύτερος θετικός αριθμός έχει και τη μεγαλύτερη ν\nu-οστή δύναμη. Το ευθύ αποδεικνύεται πολλαπλασιάζοντας την a>βa > \beta με τον εαυτό της ν\nu φορές, χρησιμοποιώντας κάθε φορά την Ιδιότητα 3:

Το αντίστροφο (αν aν>βνa^{\nu} > \beta^{\nu}, τότε a>βa > \beta) αποδεικνύεται με μια διαφορετική τεχνική, που αξίζει να τη γνωρίζεις καλά:

Η μέθοδος της εις άτοπον απαγωγής

Για να αποδείξουμε ότι ισχύει a>βa > \beta, υποθέτουμε προσωρινά ότι ισχύει το αντίθετο — δηλαδή ότι a<βa < \beta ή a=βa = \beta — και δείχνουμε ότι αυτή η υπόθεση οδηγεί σε κάτι αδύνατο (άτοπο). Αφού η υπόθεση δεν μπορεί να ισχύει, μένει μόνο η αρχική πρόταση: a>βa > \beta.

Πράγματι: αν υποθέσουμε a<βa < \beta, τότε από το ευθύ της ίδιας ιδιότητας θα έπρεπε aν<βνa^\nu < \beta^\nu — άτοπο, αφού ξέρουμε aν>βνa^{\nu} > \beta^{\nu}. Αν υποθέσουμε a=βa = \beta, τότε θα έπρεπε aν=βνa^\nu = \beta^\nu — πάλι άτοπο. Αφού και οι δύο εναλλακτικές αποκλείονται, μένει μόνο a>βa > \beta.

Ρίζες και διάταξη

Ιδιότητα 7

Αν a,β≥0a, \beta \geq 0 και ν\nu θετικός ακέραιος, τότε:

Το ίδιο μοτίβο ισχύει και για τις ρίζες μη αρνητικών αριθμών: η σύγκριση περνάει άθικτη κι από τις δύο κατευθύνσεις. Αυτό είναι, ουσιαστικά, η «αντίστροφη» διατύπωση της Ιδιότητας 6 — αφού η ύψωση σε δύναμη ν\nu και η ν\nu-οστή ρίζα αναιρούν η μία την άλλη:

Σύγκριση ριζών διαφορετικού δείκτη

Μια πιο λεπτή ερώτηση είναι: αν κρατήσουμε σταθερή τη βάση aa και αλλάξουμε μόνο τον δείκτη της ρίζας, τι συμβαίνει; Η απάντηση εξαρτάται από το αν η βάση είναι μεγαλύτερη ή μικρότερη της μονάδας.

Ιδιότητα 8 — Βάση μεγαλύτερη του 1

Αν a>1a > 1 και μ<ν\mu < \nu, όπου μ,ν\mu, \nu θετικοί ακέραιοι, τότε:

Όταν η βάση είναι μεγαλύτερη από 1, όσο μεγαλύτερος ο δείκτης της ρίζας, τόσο μικρότερη η ρίζα. Ελέγχουμε τον λόγο των δύο ριζών και δείχνουμε ότι είναι μεγαλύτερος της μονάδας:

αφού ν−μ>0\nu - \mu > 0 και, για a>1a>1, κάθε θετική δύναμη του aa είναι μεγαλύτερη της μονάδας. Αν ο λόγος δύο θετικών αριθμών είναι μεγαλύτερος του 1, ο αριθμητής είναι ο μεγαλύτερος — άρα aμ>aν\sqrt[\mu]{a} > \sqrt[\nu]{a}.

Ιδιότητα 9 — Βάση μεταξύ 0 και 1

Αν 0<a<10 < a < 1 και μ<ν\mu < \nu, όπου μ,ν\mu, \nu θετικοί ακέραιοι, τότε:

Για βάση ανάμεσα στο 0 και το 1 συμβαίνει το αντίθετο: όσο μεγαλύτερος ο δείκτης, τόσο μεγαλύτερη η ρίζα. Ο ίδιος λόγος τώρα βγαίνει μικρότερος της μονάδας:

αφού για 0<a<10<a<1 κάθε θετική δύναμη του aa είναι μικρότερη της μονάδας. Άρα εδώ ο αριθμητής είναι ο μικρότερος: aμ<aν\sqrt[\mu]{a} < \sqrt[\nu]{a}.

➖ Πολλαπλασιασμός ανισότητας με αρνητικό αριθμό

Αυτός είναι ο κανόνας που ξεχνούν συχνότερα οι μαθητές όταν λύνουν ανισώσεις: κάθε φορά που πολλαπλασιάζεις (ή διαιρείς) και τα δύο μέλη μιας ανίσωσης με αρνητικό αριθμό, τα σύμβολα << και >> πρέπει να αντιστραφούν.

📊 Συνοπτικός πίνακας ιδιοτήτων

ΙδιότηταΠεριγραφή
a>β⇔a+γ>β+γa > \beta \Leftrightarrow a + \gamma > \beta + \gammaΠρόσθεση του ίδιου αριθμού και στα δύο μέλη δεν αλλάζει τη φορά
a>β⇔aγ>βγa > \beta \Leftrightarrow a\gamma > \beta\gamma, αν γ>0\gamma > 0Πολλαπλασιασμός με θετικό αριθμό διατηρεί τη φορά
a>β⇔aγ<βγa > \beta \Leftrightarrow a\gamma < \beta\gamma, αν γ<0\gamma < 0Πολλαπλασιασμός με αρνητικό αριθμό αντιστρέφει τη φορά
a2≥0a^2 \geq 0Το τετράγωνο κάθε πραγματικού αριθμού είναι πάντα μη αρνητικό
a≤β⇔1a≥1βa \leq \beta \Leftrightarrow \frac{1}{a} \geq \frac{1}{\beta}Ο αντίστροφος ομόσημων αριθμών αντιστρέφει τη φορά
a>β⇔aν>βνa > \beta \Leftrightarrow a^{\nu} > \beta^{\nu}, για a,β>0a,\beta>0Οι δυνάμεις θετικών αριθμών διατηρούν τη φορά
a<β⇔aν<βνa < \beta \Leftrightarrow \sqrt[\nu]{a} < \sqrt[\nu]{\beta}, για a,β≥0a,\beta\geq0Οι ρίζες μη αρνητικών αριθμών διατηρούν τη φορά