Δυνάμεις με ρητό εκθέτη 🔢
Μέχρι τώρα οι δυνάμεις που ξέρεις έχουν εκθέτη ακέραιο αριθμό: , , . Τι σημαίνει όμως μια δύναμη σαν την , όπου ο εκθέτης είναι κλάσμα; Σκοπός αυτής της ενότητας είναι να επεκτείνουμε την έννοια της δύναμης ώστε ο εκθέτης να μπορεί να είναι οποιοσδήποτε ρητός αριθμός, με τρόπο που να συμφωνεί απόλυτα με όσα ήδη ξέρουμε για τις ρίζες.
Η ιδέα: η ρίζα είναι κρυμμένη δύναμη 💡
Θυμήσου τι σημαίνει η ν-οστή ρίζα ενός μη αρνητικού αριθμού: το είναι ο μη αρνητικός αριθμός που, όταν υψωθεί στην , δίνει πάλι το . Δηλαδή, εξ ορισμού:
Θέλουμε τώρα να βρούμε έναν εκθέτη τέτοιο ώστε το να ταυτίζεται με το . Αν υποθέσουμε ότι οι γνωστές ιδιότητες δυνάμεων —όπως η — εξακολουθούν να ισχύουν και για μη ακέραιους εκθέτες, τότε πρέπει:
Αυτό δεν είναι σύμπτωση· είναι ο λόγος για τον οποίο ορίζουμε τη δύναμη με εκθέτη ακριβώς έτσι ώστε να ταυτίζεται με τη ρίζα — μόνο έτσι οι ιδιότητες δυνάμεων που ήδη ξέρεις παραμένουν συνεπείς.
Πρόταση 1 — Σύνδεση ρίζας και δύναμης ✅
Για , και ισχύει:
Δηλαδή, η ν-οστή ρίζα ενός αριθμού μπορεί να γραφεί ισοδύναμα ως δύναμη με εκθέτη . Αυτές είναι απλώς δύο διαφορετικές γραφές για το ίδιο ακριβώς πράγμα.
Γιατί ισχύει 📝
Από τον ορισμό της ν-οστής ρίζας μη αρνητικού πραγματικού αριθμού, ο αριθμός πρέπει, υψωμένος στη δύναμη , να δίνει το . Πράγματι:
αφού και οι δύο πλευρές είναι μη αρνητικοί αριθμοί που υψωμένοι στην δίνουν το , άρα ταυτίζονται.
Ορισμός — Δύναμη με ρητό εκθέτη 📐
Αφού συμφωνήσαμε τι σημαίνει εκθέτης , το επόμενο βήμα είναι να ορίσουμε δύναμη με οποιονδήποτε ρητό εκθέτη , όχι μόνο .
Αν ο εκθέτης μιας δύναμης είναι ο ρητός αριθμός , με , , και η βάση είναι ένας θετικός πραγματικός αριθμός , τότε η παράσταση:
ονομάζεται δύναμη με ρητό εκθέτη.
Γιατί απαιτούμε και όχι απλώς όπως στην Πρόταση 1; Επειδή τώρα ο αριθμητής μπορεί να είναι και αρνητικός. Αν επιτρεπόταν με αρνητικό , θα καταλήγαμε σε διαίρεση με το μηδέν (θα το δούμε αναλυτικά που ακολουθεί). Γι' αυτό ο ορισμός περιορίζεται σε θετική βάση.
Τον αριθμό μπορούμε να τον υπολογίσουμε με δύο ισοδύναμους τρόπους, ανάλογα με το ποια πράξη κάνουμε πρώτη — τη δύναμη ή τη ρίζα:
Στην πράξη, ο δεύτερος τρόπος (πρώτα ρίζα, μετά δύναμη) είναι συνήθως πιο βολικός για υπολογισμούς με το χέρι, γιατί κρατά τους αριθμούς μικρότερους: υψώνεις πρώτα σε μικρή ρίζα και μετά σε δύναμη, αντί να υψώσεις πρώτα σε μεγάλη δύναμη και μετά να βγάλεις ρίζα από έναν πολύ μεγαλύτερο αριθμό.
Πρόταση 2 — Γενική μορφή δύναμης με ρητό εκθέτη ✅
Για , και , ισχύει:
Γιατί ισχύει 📝
Ακολουθούμε την ίδια λογική με την Πρόταση 1: από τον ορισμό της ν-οστής ρίζας μη αρνητικού πραγματικού αριθμού, ο αριθμός πρέπει, υψωμένος στη δύναμη , να δίνει το :
Η ισότητα προκύπτει επειδή δεν έχει σημασία αν υψώσουμε πρώτα στη δύναμη και μετά βγάλουμε ρίζα, ή αν βγάλουμε πρώτα ρίζα και μετά υψώσουμε στη δύναμη — το αποτέλεσμα είναι το ίδιο.
Τι γίνεται με αρνητικό εκθέτη; ⚡
Ξέρεις ήδη ότι για ακέραιο αρνητικό εκθέτη ισχύει . Ο ίδιος κανόνας —«αρνητικός εκθέτης σημαίνει αντίστροφο»— επεκτείνεται φυσικά και στους ρητούς εκθέτες.
Ξεκινώντας από την περίπτωση , και χρησιμοποιώντας ότι :
Γενικεύοντας με τον ίδιο τρόπο για οποιονδήποτε ακέραιο και θετικό ακέραιο , με :
Παρατήρησε ότι εδώ η προϋπόθεση είναι απαραίτητη, όχι απλώς τυπική: αν ήταν , το κλάσμα θα σήμαινε διαίρεση με το μηδέν, κάτι που δεν ορίζεται.
Η ειδική περίπτωση της βάσης μηδέν 🔍
Όταν είναι θετικοί ακέραιοι, ισχύει:
αφού το υψωμένο σε οποιαδήποτε θετική δύναμη παραμένει . Όμως το δεν ορίζεται όταν ο εκθέτης είναι αρνητικός: θα σήμαινε , δηλαδή διαίρεση με το μηδέν. Να θυμάσαι λοιπόν: δύναμη με ρητό εκθέτη και αρνητική βάση δεν ορίζεται καθόλου (εκτός από την Πρόταση 1 όπου επιτρέπεται μόνο για θετικό εκθέτη), και μηδενική βάση επιτρέπεται μόνο όταν ο εκθέτης είναι θετικός.
Ο λόγος που η βάση πρέπει να είναι θετική (και όχι αρνητική) στον γενικό ορισμό είναι ότι η ν-οστή ρίζα αρνητικού αριθμού δεν ορίζεται πάντα μέσα στους πραγματικούς αριθμούς όταν ο δείκτης είναι άρτιος (π.χ. δεν υπάρχει). Περιορίζοντας τη βάση σε θετικούς αριθμούς, αποφεύγουμε αυτό το πρόβλημα και ο ορισμός λειτουργεί ομοιόμορφα για κάθε και .