1. Βασική Θεωρία
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ
Κάτι δεν κατάλαβες; Επίλεξε το κομμάτι και πάτα «Ρώτα τον Ευκλείδη». Σου το εξηγεί αμέσως.

Πράξεις με Διανύσματα ➕

Διαδοχικά διανύσματα 🔗

Πολλές φορές χρειάζεται να συνδέσουμε δύο ή περισσότερα διανύσματα σε μια αλυσίδα, όπου το ένα «συνεχίζει» το άλλο. Αυτή η ιδέα ονομάζεται διαδοχικότητα.

Ορισμός: Διαδοχικά διανύσματα

Δύο διανύσματα λέγονται διαδοχικά, όταν το τέλος του ενός διανύσματος είναι η αρχή του άλλου.

Τα διανύσματα AB⃗\vec{AB} και BΓ⃗\vec{B\Gamma} είναι διαδοχικά, γιατί το τέλος του AB⃗\vec{AB} (το σημείο BB) συμπίπτει με την αρχή του BΓ⃗\vec{B\Gamma}. Η σειρά έχει σημασία στον ορισμό: το γράμμα «κλειδί» BB πρέπει να εμφανίζεται ως δεύτερο γράμμα στο πρώτο διάνυσμα και ως πρώτο γράμμα στο δεύτερο.

Η ιδέα της διαδοχικότητας είναι το θεμέλιο πάνω στο οποίο χτίζεται όλη η πρόσθεση διανυσμάτων, γιατί μας δίνει έναν φυσικό, γεωμετρικό τρόπο να «ενώνουμε» διανύσματα.

Άθροισμα διανυσμάτων ➕

Άθροισμα δύο διαδοχικών διανυσμάτων

Ορισμός: Άθροισμα διαδοχικών διανυσμάτων

Το άθροισμα δύο διαδοχικών διανυσμάτων είναι το διάνυσμα που έχει αρχή την αρχή του πρώτου διανύσματος και τέλος το τέλος του δεύτερου διανύσματος.

Το άθροισμα των διανυσμάτων AB⃗\vec{AB} και BΓ⃗\vec{B\Gamma} είναι το διάνυσμα AΓ⃗\vec{A\Gamma}:

Άθροισμα περισσότερων από δύο διαδοχικών διανυσμάτων

Ο ίδιος κανόνας γενικεύεται όταν έχουμε μια ολόκληρη αλυσίδα διαδοχικών διανυσμάτων: το άθροισμά τους έχει αρχή την αρχή του πρώτου διανύσματος και τέλος το τέλος του τελευταίου διανύσματος, ανεξάρτητα από το πόσα ενδιάμεσα διανύσματα υπάρχουν.

Η διαίσθηση είναι απλή: κάθε ενδιάμεσο σημείο εμφανίζεται δύο φορές (μια ως τέλος και μια ως αρχή διαδοχικού διανύσματος) και οι δύο εμφανίσεις ακυρώνονται μεταξύ τους, αφήνοντας μόνο το πρώτο και το τελευταίο σημείο.

Άθροισμα μη διαδοχικών διανυσμάτων 🔀

Στην πράξη, τα διανύσματα που θέλουμε να προσθέσουμε σπάνια δίνονται ήδη διαδοχικά. Για να προσθέσουμε δύο διανύσματα α⃗\vec{\alpha} και β⃗\vec{\beta} που δεν είναι διαδοχικά, υπάρχουν δύο ισοδύναμοι τρόποι.

α' τρόπος: Μέθοδος διαδοχικών διανυσμάτων 📍

Μετατρέπουμε το πρόβλημα σε ένα πρόβλημα διαδοχικών διανυσμάτων: σχεδιάζουμε τα διανύσματα AB⃗=α⃗\vec{AB} = \vec{\alpha} και BΓ⃗=β⃗\vec{B\Gamma} = \vec{\beta}, έτσι ώστε να είναι διαδοχικά (η αρχή του β⃗\vec{\beta} τοποθετείται στο τέλος του α⃗\vec{\alpha}). Τότε εφαρμόζουμε τον κανόνα που ήδη ξέρουμε:

β' τρόπος: Μέθοδος παραλληλογράμμου 📐

Αντί να τοποθετήσουμε τα διανύσματα διαδοχικά, μπορούμε να τα σχεδιάσουμε με κοινή αρχή και να χρησιμοποιήσουμε τη γεωμετρία ενός παραλληλογράμμου:

  1. Σχεδιάζουμε τα διανύσματα AB⃗=α⃗\vec{AB} = \vec{\alpha} και AΓ⃗=β⃗\vec{A\Gamma} = \vec{\beta}, ώστε να έχουν κοινή αρχή το σημείο AA.
  2. Σχηματίζουμε το παραλληλόγραμμο ABΓΔAB\Gamma\Delta, που έχει πλευρές τα ευθύγραμμα τμήματα ABAB και AΓA\Gamma.
  3. Το διάνυσμα με αρχή την κοινή αρχή των δύο διανυσμάτων και τέλος την απέναντι κορυφή του παραλληλογράμμου (τη διαγώνιο) είναι το άθροισμα των δύο διανυσμάτων.
Γιατί δουλεύουν και οι δύο μέθοδοι

Οι δύο μέθοδοι δεν είναι ανεξάρτητες — είναι η ίδια ιδέα από διαφορετική οπτική. Στο παραλληλόγραμμο ABΓΔAB\Gamma\Delta, η πλευρά BΔB\Delta είναι ίση και παράλληλη με την AΓA\Gamma, άρα BΔ⃗=AΓ⃗=β⃗\vec{B\Delta} = \vec{A\Gamma} = \vec{\beta}. Οπότε AB⃗+BΔ⃗=AΔ⃗\vec{AB} + \vec{B\Delta} = \vec{A\Delta}, δηλαδή α⃗+β⃗=AΔ⃗\vec{\alpha} + \vec{\beta} = \vec{A\Delta} — ακριβώς το ίδιο αποτέλεσμα με τη μέθοδο των διαδοχικών διανυσμάτων.

Διαφορά δύο διανυσμάτων ➖

Ορισμός: Διαφορά διανυσμάτων

Η διαφορά του διανύσματος β⃗\vec{\beta} από το διάνυσμα α⃗\vec{\alpha} συμβολίζεται με α⃗−β⃗\vec{\alpha} - \vec{\beta} και ορίζεται ως το άθροισμα του α⃗\vec{\alpha} με το αντίθετο διάνυσμα του β⃗\vec{\beta}. Δηλαδή:

Η αφαίρεση διανυσμάτων δεν είναι, λοιπόν, μια νέα ανεξάρτητη πράξη — είναι η ήδη γνωστή πρόσθεση, εφαρμοσμένη στο αντίθετο διάνυσμα του β⃗\vec{\beta}. Αυτό σημαίνει ότι για να αφαιρέσουμε διανύσματα, δεν χρειαζόμαστε νέα εργαλεία — απλώς εφαρμόζουμε ό,τι ξέρουμε ήδη για την πρόσθεση.

Μέθοδος διαδοχικών διανυσμάτων για τη διαφορά

Για να αφαιρέσουμε το διάνυσμα β⃗\vec{\beta} από το διάνυσμα α⃗\vec{\alpha}, σχεδιάζουμε το διάνυσμα BΓ⃗=−β⃗\vec{B\Gamma} = -\vec{\beta}, ώστε τα διανύσματα α⃗\vec{\alpha} και −β⃗-\vec{\beta} να είναι διαδοχικά. Τότε:

Πολλαπλασιασμός αριθμού με διάνυσμα ✖️

Ορισμός: Γινόμενο αριθμού επί διάνυσμα

Αν λ\lambda είναι ένας μη μηδενικός πραγματικός αριθμός (λ≠0)(\lambda \neq 0) και α⃗\vec{\alpha} ένα μη μηδενικό διάνυσμα (α⃗≠0⃗)(\vec{\alpha} \neq \vec{0}), τότε ορίζουμε ως γινόμενο του λ\lambda επί το α⃗\vec{\alpha}, και το συμβολίζουμε λ⋅α⃗\lambda \cdot \vec{\alpha}, το διάνυσμα το οποίο:

  • είναι ομόρροπο του α⃗\vec{\alpha}, αν λ>0\lambda > 0, και έχει μέτρο ∣λ∣⋅∣α⃗∣|\lambda| \cdot |\vec{\alpha}|,
  • είναι αντίρροπο του α⃗\vec{\alpha}, αν λ<0\lambda < 0, και έχει μέτρο ∣λ∣⋅∣α⃗∣|\lambda| \cdot |\vec{\alpha}|.

Αν λ=0\lambda = 0 ή α⃗=0⃗\vec{\alpha} = \vec{0}, τότε λ⋅α⃗=0⃗\lambda \cdot \vec{\alpha} = \vec{0}.

Με λόγια: το πρόσημο του λ\lambda καθορίζει τη φορά του νέου διανύσματος (ίδια ή αντίθετη με το α⃗\vec{\alpha}), ενώ η απόλυτη τιμή του λ\lambda καθορίζει πόσο μεγαλώνει ή μικραίνει το μέτρο του.

Για παράδειγμα:

  • Το 2α⃗2\vec{\alpha} είναι ομόρροπο του α⃗\vec{\alpha}, με διπλάσιο μέτρο.
  • Το −3α⃗-3\vec{\alpha} είναι αντίρροπο του α⃗\vec{\alpha}, με τριπλάσιο μέτρο.
  • Το 12α⃗\frac{1}{2}\vec{\alpha} είναι ομόρροπο του α⃗\vec{\alpha}, με το μισό μέτρο.

Ιδιότητες πράξεων διανυσμάτων 📋

Οι πράξεις πρόσθεσης και πολλαπλασιασμού με αριθμό δεν συμπεριφέρονται τυχαία — υπακούν σε ιδιότητες πολύ κοντινές σε αυτές που ήδη ξέρουμε από τους πραγματικούς αριθμούς. Αυτό είναι που κάνει τις πράξεις με διανύσματα εύκολες στον χειρισμό: μπορούμε να τις χρησιμοποιήσουμε σχεδόν όπως τις αριθμητικές πράξεις.

Ιδιότητες πρόσθεσης

Ιδιότητες πρόσθεσης διανυσμάτων
ΙδιότηταΤύπος
Αντιμεταθετικήα⃗+β⃗=β⃗+α⃗\vec{\alpha} + \vec{\beta} = \vec{\beta} + \vec{\alpha}
Προσεταιριστική(α⃗+β⃗)+γ⃗=α⃗+(β⃗+γ⃗)(\vec{\alpha} + \vec{\beta}) + \vec{\gamma} = \vec{\alpha} + (\vec{\beta} + \vec{\gamma})
Ουδέτερο στοιχείοα⃗+0⃗=α⃗\vec{\alpha} + \vec{0} = \vec{\alpha}
Αντίθετο στοιχείοα⃗+(−α⃗)=0⃗\vec{\alpha} + (-\vec{\alpha}) = \vec{0}

Η αντιμεταθετική ιδιότητα σημαίνει ότι η σειρά με την οποία προσθέτουμε δύο διανύσματα δεν επηρεάζει το αποτέλεσμα (αν και τα «διαδοχικά» διανύσματα που σχεδιάζουμε για να τα προσθέσουμε μπορεί να είναι διαφορετικά). Η προσεταιριστική μας επιτρέπει να προσθέτουμε τρία ή περισσότερα διανύσματα χωρίς να μας νοιάζει ποια ζευγάρια ομαδοποιούμε πρώτα.

Ιδιότητες πολλαπλασιασμού πραγματικού αριθμού επί διάνυσμα

Ιδιότητες πολλαπλασιασμού αριθμού επί διάνυσμα
ΙδιότηταΤύπος
Επιμεριστική ως προς αριθμούς(λ+μ)α⃗=λα⃗+μα⃗(\lambda + \mu)\vec{\alpha} = \lambda\vec{\alpha} + \mu\vec{\alpha}
Επιμεριστική ως προς διανύσματαλ(α⃗+β⃗)=λα⃗+λβ⃗\lambda(\vec{\alpha} + \vec{\beta}) = \lambda\vec{\alpha} + \lambda\vec{\beta}
Προσεταιριστικήλ(μα⃗)=(λμ)α⃗\lambda(\mu\vec{\alpha}) = (\lambda\mu)\vec{\alpha}

Υπάρχουν δύο διαφορετικές επιμεριστικές ιδιότητες και είναι σημαντικό να μην τις μπερδεύουμε: η μία επιμερίζει ένα άθροισμα αριθμών πάνω σε ένα διάνυσμα, ενώ η άλλη επιμερίζει έναν αριθμό πάνω σε ένα άθροισμα διανυσμάτων.

Έκφραση διανυσμάτων μέσω άλλων διανυσμάτων 🧭

Ένα από τα πιο χρήσιμα εργαλεία στη γεωμετρία διανυσμάτων είναι η ικανότητα να εκφράζουμε ένα άγνωστο διάνυσμα συναρτήσει δύο ή περισσότερων γνωστών διανυσμάτων, περνώντας από ενδιάμεσα σημεία που γνωρίζουμε. Η τεχνική αυτή στηρίζεται ακριβώς στον κανόνα των διαδοχικών διανυσμάτων: «σπάμε» τη διαδρομή από το ένα σημείο στο άλλο, περνώντας από σημεία με γνωστά διανύσματα.

Παράδειγμα. Σε τρίγωνο ABΓAB\Gamma με Δ\Delta και EE τα μέσα των πλευρών ABAB και BΓB\Gamma αντίστοιχα, έστω AB⃗=α⃗\vec{AB} = \vec{\alpha} και AΓ⃗=β⃗\vec{A\Gamma} = \vec{\beta}. Θα εκφράσουμε τα διανύσματα ΓB⃗\vec{\Gamma B}, AE⃗\vec{AE} και ΔE⃗\vec{\Delta E} συναρτήσει των α⃗\vec{\alpha} και β⃗\vec{\beta}.

Το διάνυσμα ΓB⃗\vec{\Gamma B}: Περνάμε από το σημείο AA, που γνωρίζουμε τα διανύσματα προς αυτό:

Το διάνυσμα AE⃗\vec{AE}: Αφού το EE είναι το μέσο του BΓB\Gamma, το διάνυσμα ΓE⃗\vec{\Gamma E} είναι το μισό του ΓB⃗\vec{\Gamma B}, δηλαδή ΓE⃗=12ΓB⃗\vec{\Gamma E} = \frac{1}{2}\vec{\Gamma B}. Περνάμε από το Γ\Gamma:

Το διάνυσμα ΔE⃗\vec{\Delta E}: Αφού το Δ\Delta είναι το μέσο του ABAB και το EE το μέσο του BΓB\Gamma, περνάμε από το BB:

Μια πρώτη γεύση από ένα σημαντικό αποτέλεσμα

Επειδή ΔE⃗=12β⃗=12BΓ⃗\vec{\Delta E} = \frac{1}{2}\vec{\beta} = \frac{1}{2}\vec{B\Gamma}, τα διανύσματα ΔE⃗\vec{\Delta E} και BΓ⃗\vec{B\Gamma} είναι παράλληλα (αφού το ένα είναι πολλαπλάσιο του άλλου), αλλά δεν έχουν το ίδιο μέτρο. Άρα το τετράπλευρο AΔEΓA\Delta E\Gamma είναι τραπέζιο — μια ιδιότητα που θα ξανασυναντήσουμε σε πολλά προβλήματα γεωμετρίας με διανύσματα.