Υπολογισμός πιθανότητας 📐
Το «πιο πιθανό» και το «λιγότερο πιθανό» μας πάνε μέχρι ένα σημείο. Αν όμως δύο ενδεχόμενα μοιάζουν, οι λέξεις δεν αρκούν: χρειαζόμαστε έναν αριθμό που να λέει πόσο πιθανό είναι το καθένα, ώστε να τα συγκρίνουμε με ακρίβεια.
Αυτός ο αριθμός λέγεται πιθανότητα και προκύπτει από ένα απλό μέτρημα. 🔢
Ο τύπος και γιατί δουλεύει 🧮
Η πιθανότητα ενός ενδεχομένου είναι το κλάσμα:
Στον παρονομαστή μπαίνουν όλα τα αποτελέσματα που μπορούν να συμβούν. Στον αριθμητή μπαίνουν μόνο εκείνα που κάνουν το να συμβεί.
Γιατί ένα κλάσμα και όχι κάτι άλλο; Επειδή ένα κλάσμα απαντά ακριβώς στη σωστή ερώτηση: τι μερίδα του συνόλου είναι το ενδεχόμενό μας. Αν δύο αποτελέσματα από τα δέκα με ευνοούν, τότε δύο δέκατα των ευκαιριών είναι δικά μου. Μεγαλώνει ο αριθμητής, μεγαλώνει η πιθανότητα. Μεγαλώνει ο παρονομαστής χωρίς να μεγαλώσει ο αριθμητής, μικραίνει η πιθανότητα — έχω τους ίδιους φίλους μέσα σε μεγαλύτερο πλήθος.
Το κλάσμα ισχύει μόνο όταν όλα τα δυνατά αποτελέσματα έχουν την ίδια ευκαιρία να συμβούν: ένα δίκαιο ζάρι, ένας τροχός με ίσα τμήματα, βόλοι ίδιου μεγέθους μέσα σε αδιαφανές σακούλι.
Αν ο τροχός είχε ένα τεράστιο τμήμα και τέσσερα μικροσκοπικά, το θα ήταν λάθος απάντηση — ο αριθμός των τμημάτων δεν θα έλεγε τίποτα για τις πραγματικές ευκαιρίες.
Γι' αυτό τα προβλήματα τονίζουν πάντα λέξεις όπως «ίσα τμήματα», «τυχαία» ή «ανάποδα»: εξασφαλίζουν ότι ο τύπος επιτρέπεται.
Η πιθανότητα ενός ενδεχομένου συμβολίζεται με , από το πρώτο γράμμα της αγγλικής λέξης Probability.
Ο συμβολισμός είναι ίδιος σε όλο τον κόσμο — ένας μαθητής στην Ιαπωνία ή στη Βραζιλία γράφει το ίδιο που γράφεις κι εσύ.
Πώς εφαρμόζεται βήμα βήμα 👣
Κάθε άσκηση πιθανότητας λύνεται με τα ίδια τρία βήματα, με όποια αριθμητικά δεδομένα κι αν έχει:
- Μέτρησε τα δυνατά αποτελέσματα — αυτός είναι ο παρονομαστής και δεν αλλάζει μέσα στην ίδια άσκηση.
- Μέτρησε τα ευνοϊκά για το συγκεκριμένο ενδεχόμενο — αυτός είναι ο αριθμητής και αλλάζει σε κάθε ερώτημα.
- Γράψε το κλάσμα και απλοποίησέ το.
Ας το δούμε με δέκα κάρτες αριθμημένες ως , ανακατεμένες και τοποθετημένες ανάποδα. Τραβάμε μία στην τύχη, οπότε τα δυνατά αποτελέσματα είναι σε κάθε ερώτημα:
| Ενδεχόμενο | Ευνοϊκά αποτελέσματα | Πλήθος | Πιθανότητα |
|---|---|---|---|
| Άρτιος αριθμός | |||
| Περιττός αριθμός | |||
| Διψήφιος αριθμός | |||
| Πολλαπλάσιο του | |||
| Πολλαπλάσιο του | κανένα |
Πρόσεξε τη σειρά «Διψήφιος αριθμός»: το μοναδικό ευνοϊκό αποτέλεσμα είναι το , γιατί όλοι οι υπόλοιποι αριθμοί από το ως το έχουν ένα μόνο ψηφίο.
Τρεις μορφές για τον ίδιο αριθμό 🔄
Η ίδια πιθανότητα γράφεται με τρεις τρόπους, και όλοι είναι εξίσου σωστοί:
Από κλάσμα σε ποσοστό ο δρόμος είναι σύντομος: φτιάχνεις ισοδύναμο κλάσμα με παρονομαστή , και ο αριθμητής είναι το ποσοστό:
Η μορφή του ποσοστού είναι ιδιαίτερα χρήσιμη για σύγκριση. Το και το δύσκολα συγκρίνονται με μια ματιά, αλλά το και το ξεχωρίζουν αμέσως.
Η κλίμακα από το 0 μέχρι το 1 📊
Ο αριθμητής μετρά ένα μέρος των αποτελεσμάτων και ο παρονομαστής το όλο. Το μέρος δεν μπορεί να είναι λιγότερο από τίποτα ούτε περισσότερο από το όλο, άρα:
Και τα δύο άκρα έχουν όνομα:
- → αδύνατο ενδεχόμενο. Κανένα αποτέλεσμα δεν το ευνοεί, όπως το να τραβήξεις πολλαπλάσιο του από τις κάρτες ως .
- → βέβαιο ενδεχόμενο. Όλα τα αποτελέσματα το ευνοούν, όπως το να τραβήξεις αριθμό μικρότερο του από τις ίδιες κάρτες: .
- Ό,τι βρίσκεται ανάμεσα είναι ενδεχόμενο, και όσο πιο κοντά στο , τόσο πιο πιθανό.
Αν βρεις πιθανότητα ή , δεν χρειάζεται να ελέγξεις τίποτα άλλο — κάπου έγινε λάθος.
Οι δύο πιο συχνές αιτίες: μέτρησες κάποιο αποτέλεσμα δύο φορές στον αριθμητή, ή έβαλες στον παρονομαστή λάθος σύνολο, μικρότερο από το πραγματικό.
Το ίδιο ισχύει και για αρνητικό αποτέλεσμα. Η πιθανότητα δεν κατεβαίνει ποτέ κάτω από το .
Όταν το ενδεχόμενο είναι «το ένα ή το άλλο» ➕
Συχνά η ερώτηση ζητά δύο ή περισσότερες κατηγορίες μαζί: «κίτρινο ή μπλε», «άρτιος ή πολλαπλάσιο του ». Τότε στον αριθμητή μπαίνουν τα ευνοϊκά αποτελέσματα όλων των κατηγοριών μαζί:
Σε ένα σακούλι με βόλους — κόκκινοι, κίτρινοι, μπλε, πράσινοι — τα δυνατά αποτελέσματα είναι :
Ο παρονομαστής έμεινε και στα δύο ερωτήματα. Είναι το πιο συνηθισμένο λάθος: όταν ρωτάμε για κίτρινο ή μπλε, μπαίνει ο πειρασμός να γράψουμε , σαν να υπήρχαν μόνο έξι βόλοι. Οι υπόλοιποι τέσσερις όμως είναι ακόμη μέσα στο σακούλι και μπορούν κάλλιστα να τραβηχτούν.
Η πρόσθεση δουλεύει όσο καμία κατηγορία δεν μοιράζεται αποτελέσματα με άλλη. Ένας βόλος δεν είναι ταυτόχρονα κίτρινος και μπλε, οπότε χωρίς πρόβλημα.
Με τις κάρτες ως όμως, το ενδεχόμενο «άρτιος ή πολλαπλάσιο του » δεν δίνει . Το είναι και άρτιο και πολλαπλάσιο του , οπότε μετρήθηκε δύο φορές. Τα ευνοϊκά αποτελέσματα είναι στην πραγματικότητα τα , δηλαδή , και η πιθανότητα .
Όταν οι κατηγορίες μπορεί να έχουν κοινά μέλη, γράψε τη λίστα αντί να προσθέσεις.
Στο σακούλι με τους δέκα βόλους, πρόσθεσε τις πιθανότητες όλων των χρωμάτων:
Δεν είναι σύμπτωση. Κάθε δυνατό αποτέλεσμα ανήκει σε ακριβώς μία κατηγορία, οπότε οι αριθμητές μαζεμένοι δίνουν αναγκαστικά τον παρονομαστή.
Αυτό σου δίνει και έναν δωρεάν έλεγχο: αν οι πιθανότητες που υπολόγισες δεν κάνουν άθροισμα (), κάπου ξέχασες ή διπλομέτρησες κάτι.