1. Διερεύνηση 2
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ
Κάτι δεν κατάλαβες; Επίλεξε το κομμάτι και πάτα «Ρώτα τον Ευκλείδη». Σου το εξηγεί αμέσως.

Υπολογισμός πιθανότητας 📐

Το «πιο πιθανό» και το «λιγότερο πιθανό» μας πάνε μέχρι ένα σημείο. Αν όμως δύο ενδεχόμενα μοιάζουν, οι λέξεις δεν αρκούν: χρειαζόμαστε έναν αριθμό που να λέει πόσο πιθανό είναι το καθένα, ώστε να τα συγκρίνουμε με ακρίβεια.

Αυτός ο αριθμός λέγεται πιθανότητα και προκύπτει από ένα απλό μέτρημα. 🔢

Ο τύπος και γιατί δουλεύει 🧮

Η πιθανότητα ενός ενδεχομένου AA είναι το κλάσμα:

P(A)=πληˊθος ευνοι¨κωˊν αποτελεσμαˊτωνπληˊθος δυνατωˊν αποτελεσμαˊτωνP(A) = \frac{\text{πλήθος ευνοϊκών αποτελεσμάτων}}{\text{πλήθος δυνατών αποτελεσμάτων}}

Στον παρονομαστή μπαίνουν όλα τα αποτελέσματα που μπορούν να συμβούν. Στον αριθμητή μπαίνουν μόνο εκείνα που κάνουν το AA να συμβεί.

Γιατί ένα κλάσμα και όχι κάτι άλλο; Επειδή ένα κλάσμα απαντά ακριβώς στη σωστή ερώτηση: τι μερίδα του συνόλου είναι το ενδεχόμενό μας. Αν δύο αποτελέσματα από τα δέκα με ευνοούν, τότε δύο δέκατα των ευκαιριών είναι δικά μου. Μεγαλώνει ο αριθμητής, μεγαλώνει η πιθανότητα. Μεγαλώνει ο παρονομαστής χωρίς να μεγαλώσει ο αριθμητής, μικραίνει η πιθανότητα — έχω τους ίδιους φίλους μέσα σε μεγαλύτερο πλήθος.

Το $P$ έρχεται από τα αγγλικά 🔤

Η πιθανότητα ενός ενδεχομένου AA συμβολίζεται με P(A)P(A), από το πρώτο γράμμα της αγγλικής λέξης Probability.

Ο συμβολισμός είναι ίδιος σε όλο τον κόσμο — ένας μαθητής στην Ιαπωνία ή στη Βραζιλία γράφει το ίδιο P(A)P(A) που γράφεις κι εσύ.

Πώς εφαρμόζεται βήμα βήμα 👣

Κάθε άσκηση πιθανότητας λύνεται με τα ίδια τρία βήματα, με όποια αριθμητικά δεδομένα κι αν έχει:

  1. Μέτρησε τα δυνατά αποτελέσματα — αυτός είναι ο παρονομαστής και δεν αλλάζει μέσα στην ίδια άσκηση.
  2. Μέτρησε τα ευνοϊκά για το συγκεκριμένο ενδεχόμενο — αυτός είναι ο αριθμητής και αλλάζει σε κάθε ερώτημα.
  3. Γράψε το κλάσμα και απλοποίησέ το.

Ας το δούμε με δέκα κάρτες αριθμημένες 11 ως 1010, ανακατεμένες και τοποθετημένες ανάποδα. Τραβάμε μία στην τύχη, οπότε τα δυνατά αποτελέσματα είναι 1010 σε κάθε ερώτημα:

ΕνδεχόμενοΕυνοϊκά αποτελέσματαΠλήθοςΠιθανότητα
Άρτιος αριθμός2,4,6,8,102, 4, 6, 8, 1055510=12\frac{5}{10} = \frac{1}{2}
Περιττός αριθμός1,3,5,7,91, 3, 5, 7, 955510=12\frac{5}{10} = \frac{1}{2}
Διψήφιος αριθμός101011110\frac{1}{10}
Πολλαπλάσιο του 555,105, 1022210=15\frac{2}{10} = \frac{1}{5}
Πολλαπλάσιο του 1111κανένα00010=0\frac{0}{10} = 0

Πρόσεξε τη σειρά «Διψήφιος αριθμός»: το μοναδικό ευνοϊκό αποτέλεσμα είναι το 1010, γιατί όλοι οι υπόλοιποι αριθμοί από το 11 ως το 99 έχουν ένα μόνο ψηφίο.

Τρεις μορφές για τον ίδιο αριθμό 🔄

Η ίδια πιθανότητα γράφεται με τρεις τρόπους, και όλοι είναι εξίσου σωστοί:

510=12=0,5=50%\frac{5}{10} = \frac{1}{2} = 0{,}5 = 50\%

Από κλάσμα σε ποσοστό ο δρόμος είναι σύντομος: φτιάχνεις ισοδύναμο κλάσμα με παρονομαστή 100100, και ο αριθμητής είναι το ποσοστό:

210=20100=20%14=25100=25%\frac{2}{10} = \frac{20}{100} = 20\% \qquad\qquad \frac{1}{4} = \frac{25}{100} = 25\%

Η μορφή του ποσοστού είναι ιδιαίτερα χρήσιμη για σύγκριση. Το 38\frac{3}{8} και το 25\frac{2}{5} δύσκολα συγκρίνονται με μια ματιά, αλλά το 37,5%37{,}5\% και το 40%40\% ξεχωρίζουν αμέσως.

Η κλίμακα από το 0 μέχρι το 1 📊

Ο αριθμητής μετρά ένα μέρος των αποτελεσμάτων και ο παρονομαστής το όλο. Το μέρος δεν μπορεί να είναι λιγότερο από τίποτα ούτε περισσότερο από το όλο, άρα:

0≤P(A)≤10 \le P(A) \le 1

Και τα δύο άκρα έχουν όνομα:

  • P(A)=0P(A) = 0 → αδύνατο ενδεχόμενο. Κανένα αποτέλεσμα δεν το ευνοεί, όπως το να τραβήξεις πολλαπλάσιο του 1111 από τις κάρτες 11 ως 1010.
  • P(A)=1P(A) = 1 → βέβαιο ενδεχόμενο. Όλα τα αποτελέσματα το ευνοούν, όπως το να τραβήξεις αριθμό μικρότερο του 1111 από τις ίδιες κάρτες: 1010=1\frac{10}{10} = 1.
  • Ό,τι βρίσκεται ανάμεσα είναι ενδεχόμενο, και όσο πιο κοντά στο 11, τόσο πιο πιθανό.

Όταν το ενδεχόμενο είναι «το ένα ή το άλλο» ➕

Συχνά η ερώτηση ζητά δύο ή περισσότερες κατηγορίες μαζί: «κίτρινο ή μπλε», «άρτιος ή πολλαπλάσιο του 55». Τότε στον αριθμητή μπαίνουν τα ευνοϊκά αποτελέσματα όλων των κατηγοριών μαζί:

P(A ηˊ B)=πληˊθος A+πληˊθος Bπληˊθος δυνατωˊν αποτελεσμαˊτωνP(A \text{ ή } B) = \frac{\text{πλήθος } A + \text{πλήθος } B}{\text{πλήθος δυνατών αποτελεσμάτων}}

Σε ένα σακούλι με 1010 βόλους — 22 κόκκινοι, 44 κίτρινοι, 22 μπλε, 22 πράσινοι — τα δυνατά αποτελέσματα είναι 1010:

P(κοˊκκινος)=210=20100=20%P(\text{κόκκινος}) = \frac{2}{10} = \frac{20}{100} = 20\%

P(κιˊτρινος ηˊ μπλε)=4+210=610=60100=60%P(\text{κίτρινος ή μπλε}) = \frac{4 + 2}{10} = \frac{6}{10} = \frac{60}{100} = 60\%

Ο παρονομαστής έμεινε 1010 και στα δύο ερωτήματα. Είναι το πιο συνηθισμένο λάθος: όταν ρωτάμε για κίτρινο ή μπλε, μπαίνει ο πειρασμός να γράψουμε 66\frac{6}{6}, σαν να υπήρχαν μόνο έξι βόλοι. Οι υπόλοιποι τέσσερις όμως είναι ακόμη μέσα στο σακούλι και μπορούν κάλλιστα να τραβηχτούν.

Οι πιθανότητες όλων των αποτελεσμάτων κάνουν $1$ 🧮

Στο σακούλι με τους δέκα βόλους, πρόσθεσε τις πιθανότητες όλων των χρωμάτων:

210+410+210+210=1010=1\frac{2}{10} + \frac{4}{10} + \frac{2}{10} + \frac{2}{10} = \frac{10}{10} = 1

Δεν είναι σύμπτωση. Κάθε δυνατό αποτέλεσμα ανήκει σε ακριβώς μία κατηγορία, οπότε οι αριθμητές μαζεμένοι δίνουν αναγκαστικά τον παρονομαστή.

Αυτό σου δίνει και έναν δωρεάν έλεγχο: αν οι πιθανότητες που υπολόγισες δεν κάνουν άθροισμα 11 (100%100\%), κάπου ξέχασες ή διπλομέτρησες κάτι.