Βρίσκω τους διαιρέτες από την ανάλυση 🔎
Μέχρι τώρα βρίσκαμε τους διαιρέτης ενός αριθμού με δοκιμές: διαιρούσαμε με το , με το , με το και συνεχίζαμε, ελπίζοντας να μην ξεχάσουμε κανέναν. Η ανάλυση σε πρώτους παράγοντες μάς δίνει κάτι πολύ καλύτερο: έναν τρόπο να απαντάμε ποιος διαιρεί ποιον χωρίς καμία διαίρεση, και να βρίσκουμε όλους τους διαιρέτες με βεβαιότητα ότι δεν ξεφεύγει κανένας. 🎯
Πότε ένας αριθμός διαιρεί έναν άλλο 🧩
Ας σκεφτούμε την ανάλυση σαν λίστα υλικών. Ο αριθμός έχει υλικά:
Ο αριθμός έχει υλικά:
Παρατήρησε ότι όλα τα υλικά του — ένα και δύο — υπάρχουν και μέσα στα υλικά του . Αν τα ξεχωρίσουμε, μας μένει ένα :
Άρα το είναι φορές το , δηλαδή ο διαιρεί ακριβώς τον . Δεν χρειάστηκε να κάνουμε τη διαίρεση: το είδαμε μέσα από τα υλικά.
Αυτό ισχύει γενικά και είναι ο βασικός κανόνας του μαθήματος:
Ένας αριθμός είναι διαιρέτης ενός αριθμού όταν όλοι οι πρώτοι παράγοντες του περιέχονται στους πρώτους παράγοντες του — και μάλιστα με αρκετές επαναλήψεις.
Το «αρκετές επαναλήψεις» είναι το σημείο που ξεγελά. Ο δεν διαιρεί τον , παρότι και το και το εμφανίζονται στο . Ο λόγος; Ο θέλει δύο δυάρια, ενώ ο έχει μόνο ένα.
Ας το δούμε σε έναν πίνακα με τον :
| Υποψήφιος | Ανάλυσή του | Χωράει στον 90; |
|---|---|---|
| ναι — έχει ένα και ένα , υπάρχουν | ||
| ναι — έχει ένα και ένα , υπάρχουν | ||
| ναι — δύο και ένα , υπάρχουν | ||
| όχι — θέλει δύο , ο έχει ένα | ||
| όχι — το δεν υπάρχει καθόλου στα υλικά |
Μια πρώτη χρήσιμη συνέπεια: αν ένας πρώτος αριθμός δεν εμφανίζεται στην ανάλυση, τότε ούτε αυτός ούτε κανένα πολλαπλάσιό του διαιρεί τον αριθμό. Αφού το λείπει από τον , ξέρουμε αμέσως ότι ούτε το , ούτε το , ούτε το τον διαιρούν.
Φτιάχνω όλους τους διαιρέτες 🏗️
Ο κανόνας δουλεύει και ανάποδα. Αν κάθε συνδυασμός των υλικών δίνει έναν διαιρέτη, τότε για να βρούμε όλους τους διαιρέτες αρκεί να φτιάξουμε όλους τους δυνατούς συνδυασμούς.
Ας το κάνουμε για τον , δουλεύοντας οργανωμένα:
- Κανένα υλικό: . Η μονάδα διαιρεί κάθε αριθμό.
- Ένα υλικό: , , .
- Δύο υλικά: , , , .
- Τρία υλικά: , , .
- Όλα τα υλικά: . Κάθε αριθμός διαιρεί τον εαυτό του.
Βάζουμε ό,τι βρήκαμε σε σειρά:
Δώδεκα διαιρέτες, βρεμένοι όλοι μαζί, χωρίς να δοκιμάσουμε ούτε μία διαίρεση.
Οι διαιρέτες βγαίνουν πάντα σε ζευγάρια που πολλαπλασιαζόμενα δίνουν τον αριθμό: , , , , , . Έξι ζευγάρια, δώδεκα διαιρέτες. Αυτό είναι και ένας έξυπνος τρόπος ελέγχου: αν βρεις έναν διαιρέτη και δεν βρίσκεις το ταίρι του, κάποιον ξέχασες! 👀
Γιατί αξίζει αυτός ο τρόπος 💡
Η δοκιμή όλων των αριθμών έχει δύο προβλήματα που η ανάλυση τα λύνει και τα δύο.
Πρόβλημα 1: δεν ξέρεις πότε τελείωσες. Δοκιμάζοντας τυχαία, πάντα μένει η αμφιβολία μήπως σου ξέφυγε κάποιος. Με τους συνδυασμούς των υλικών, όταν τελειώσεις τους συνδυασμούς τελείωσες και τους διαιρέτες — δεν υπάρχει άλλος τρόπος να φτιαχτεί διαιρέτης.
Πρόβλημα 2: είναι αργό για μεγάλους αριθμούς. Για να βρεις με δοκιμές τους διαιρέτες του , θα έκανες εκατοντάδες διαιρέσεις. Από την ανάλυση όμως, οι διαιρέτες προκύπτουν με συνδυασμούς, αφού φτάνει μία μόνο ανάλυση.
Δύο διαιρέτες ξεχνιούνται πιο συχνά από κάθε άλλον: το και ο ίδιος ο αριθμός. Υπάρχουν πάντα, σε κάθε αριθμό, και μετρούν κανονικά στη λίστα. Στον συνδυασμό των υλικών αντιστοιχούν στις δύο ακραίες περιπτώσεις — να μην πάρουμε κανένα υλικό, ή να τα πάρουμε όλα.
Αυτός ο τρόπος σκέψης δεν σταματά εδώ. Μόλις μάθουμε να βλέπουμε τους αριθμούς ως λίστες υλικών, μπορούμε να συγκρίνουμε δύο αριθμούς: τα κοινά τους υλικά δίνουν τον μεγαλύτερο αριθμό που τους διαιρεί και τους δύο, ενώ όλα τους τα υλικά μαζί δίνουν τον μικρότερο αριθμό που είναι πολλαπλάσιο και των δύο. Η ανάλυση σε πρώτους παράγοντες είναι το κλειδί για τον ΜΚΔ και το ΕΚΠ.