1. Διερεύνηση
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ
Κάτι δεν κατάλαβες; Επίλεξε το κομμάτι και πάτα «Ρώτα τον Ευκλείδη». Σου το εξηγεί αμέσως.

Οι ιδιότητες των ισοτήτων 🟰🔑

Ήρθε η ώρα να γράψουμε με σύμβολα αυτό που η ζυγαριά μάς δείχνει με βαρίδια. Θα ορίσουμε τι ακριβώς είναι μια ισότητα, θα διατυπώσουμε τις τέσσερις ιδιότητες που μας επιτρέπουν να τη μετασχηματίζουμε, και θα δούμε τις δύο περιπτώσεις όπου ο κανόνας έχει παγίδα. 🎯

Τι είναι μια ισότητα και ποια είναι τα μέλη της 📏

Ισότητα είναι κάθε σχέση της μορφής:

χ=ψχ = ψ

Το σύμβολο == χωρίζει την ισότητα σε δύο κομμάτια, που τα λέμε μέλη:

ΜέροςΟνομασίαΠού βρίσκεται
χχΑ' μέλοςαριστερά από το ==
ψψΒ' μέλοςδεξιά από το ==

Το == δεν είναι εντολή να «κάνουμε πράξη». Είναι δήλωση: ανακοινώνει ότι τα δύο μέλη έχουν την ίδια ακριβώς τιμή, όσο διαφορετικά κι αν φαίνονται γραμμένα. Έτσι, τόσο το 8+7=158 + 7 = 15 όσο και το 15=8+715 = 8 + 7 είναι σωστές ισότητες, γιατί η ισότητα δεν έχει «κατεύθυνση».

Τα μέλη μπορεί να είναι απλοί αριθμοί, αριθμητικές παραστάσεις ή αλγεβρικές παραστάσεις με μεταβλητές:

523=523398+125=523ψ=2χ+3523 = 523 \qquad 398 + 125 = 523 \qquad ψ = 2χ + 3

Πώς φτιάχνουμε νέες ισότητες 🔨

Το κεντρικό ερώτημα του μαθήματος είναι: έχοντας μια ισότητα, πώς παράγουμε μια άλλη που να είναι σίγουρα κι αυτή σωστή;

Η απάντηση είναι ένας μόνο κανόνας, και όλα τα υπόλοιπα είναι εφαρμογές του:

Γιατί δουλεύει αυτό; Επειδή τα δύο μέλη είναι ο ίδιος αριθμός γραμμένος με δύο τρόπους. Αν στον ίδιο αριθμό κάνουμε δύο φορές την ίδια πράξη, είναι αδύνατο να προκύψουν δύο διαφορετικά αποτελέσματα.

Επειδή έχουμε τέσσερις βασικές πράξεις, ο κανόνας δίνει τέσσερις ιδιότητες.

1. Πρόσθεση του ίδιου αριθμού ➕

Αν χ=ψχ = ψ, τότε προσθέτοντας τον ίδιο αριθμό στα δύο μέλη:

χ+2=ψ+2χ + 2 = ψ + 2

Παράδειγμα με αριθμούς: από το 398+125=523398 + 125 = 523 προκύπτει 398+125+10=523+10398 + 125 + 10 = 523 + 10, δηλαδή 533=533533 = 533. ✅

2. Αφαίρεση του ίδιου αριθμού ➖

Αν χ=ψχ = ψ, τότε αφαιρώντας τον ίδιο αριθμό από τα δύο μέλη:

χ−5=ψ−5χ - 5 = ψ - 5

Παράδειγμα: από το 523=523523 = 523 προκύπτει 523−23=523−23523 - 23 = 523 - 23, δηλαδή 500=500500 = 500. ✅

3. Πολλαπλασιασμός με τον ίδιο αριθμό ✖️

Αν χ=ψχ = ψ, τότε πολλαπλασιάζοντας τα δύο μέλη με τον ίδιο αριθμό:

4χ=4ψ4χ = 4ψ

Παράδειγμα: από το 12=7+512 = 7 + 5 προκύπτει 3⋅12=3⋅(7+5)3 \cdot 12 = 3 \cdot (7 + 5), δηλαδή 36=3636 = 36. ✅

4. Διαίρεση με τον ίδιο αριθμό ➗

Αν χ=ψχ = ψ, τότε διαιρώντας τα δύο μέλη με τον ίδιο αριθμό:

χ÷3=ψ÷3χ \div 3 = ψ \div 3

Παράδειγμα: από το 36=3636 = 36 προκύπτει 36÷4=36÷436 \div 4 = 36 \div 4, δηλαδή 9=99 = 9. ✅

Οι δύο παγίδες του κανόνα 🚧

Ο κανόνας ακούγεται εύκολος, αλλά χαλάει σε δύο σημεία όπου πέφτουν σχεδόν όλοι.

Παγίδα 1: Ίδια πράξη σημαίνει και ίδια πράξη και ίδιος αριθμός

Δεν αρκεί να πειράξουμε και τα δύο μέλη. Πρέπει να τα πειράξουμε με τον ίδιο ακριβώς τρόπο. Ας δούμε τι μετράει ως σωστό:

Τι κάνουμεΝέα ισότητα;Γιατί
+3+3 στο Α' μέλος και +3+3 στο Β'✅ ΝΑΙίδια πράξη, ίδιος αριθμός
−8-8 στο Α' μέλος και −8-8 στο Β'✅ ΝΑΙίδια πράξη, ίδιος αριθμός
−4-4 στο Α' μέλος και +4+4 στο Β'❌ ΟΧΙδιαφορετικές πράξεις
÷3\div 3 στο Α' μέλος και ÷4\div 4 στο Β'❌ ΟΧΙίδια πράξη, διαφορετικός αριθμός
+5+5 μόνο στο Α' μέλος❌ ΟΧΙπειράξαμε μόνο τη μία πλευρά

Οι δύο τελευταίες περιπτώσεις είναι ύπουλες, γιατί μοιάζουν «δίκαιες»: αγγίξαμε και τα δύο μέλη. Δεν φτάνει όμως. Το −4-4 αριστερά και το +4+4 δεξιά απομακρύνουν τα δύο μέλη κατά 88 μονάδες, και η ισότητα σπάει.

Παγίδα 2: Η διαίρεση με το μηδέν απαγορεύεται

Η τέταρτη ιδιότητα έχει έναν όρο που οι άλλες τρεις δεν έχουν: ο αριθμός με τον οποίο διαιρούμε πρέπει να είναι διαφορετικός από το μηδέν.

χ÷α=ψ÷α,με α≠0χ \div α = ψ \div α, \quad \text{με } α \neq 0

Ο λόγος είναι ότι η διαίρεση με το μηδέν δεν ορίζεται καθόλου στα Μαθηματικά: δεν υπάρχει αριθμός που πολλαπλασιασμένος με το 00 να μας δώσει π.χ. 77. Επομένως δεν παίρνουμε λάθος ισότητα — δεν παίρνουμε καμία ισότητα, γιατί τα δύο μέλη παύουν να σημαίνουν οτιδήποτε.

Ο πολλαπλασιασμός με το 0 δεν απαγορεύεται, αλλά είναι άχρηστος 🤔

Μπορούμε κάλλιστα να πολλαπλασιάσουμε και τα δύο μέλη με το 00: από το χ=ψχ = ψ παίρνουμε 0=00 = 0. Η ισότητα είναι απολύτως σωστή — απλώς έχει χάσει κάθε πληροφορία για τα χχ και ψψ. Γι' αυτό ο πολλαπλασιασμός με το μηδέν είναι επιτρεπτός αλλά ποτέ χρήσιμος.

Ένα μέλος μπορεί να φαίνεται αλλιώς και να είναι το ίδιο 🔄

Μια λεπτομέρεια που μπερδεύει: όταν εφαρμόζουμε μια ιδιότητα, το αποτέλεσμα συχνά δεν το αφήνουμε όπως προκύπτει — το γράφουμε πιο απλά.

Ξεκινώντας από το ψ=2χ+3ψ = 2χ + 3 και αφαιρώντας 33 και από τα δύο μέλη:

ψ−3=2χ+3−3ψ - 3 = 2χ + 3 - 3

Το δεξί μέλος γράφεται απλούστερα ως 2χ2χ, οπότε καταλήγουμε στο ψ−3=2χψ - 3 = 2χ. Δεν κάναμε δεύτερη πράξη· απλώς τακτοποιήσαμε το ίδιο μέλος. Και οι δύο γραφές είναι σωστές και ισοδύναμες.

Γιατί όλα αυτά είναι το κλειδί για τις εξισώσεις 🔓

Οι τέσσερις ιδιότητες δεν είναι απλώς ένα παιχνίδι μετασχηματισμών. Είναι το μοναδικό εργαλείο με το οποίο λύνουμε εξισώσεις.

Όταν έχουμε μια εξίσωση, ο άγνωστος είναι μπλεγμένος μέσα σε πράξεις: 3χ+4=193χ + 4 = 19. Δεν μπορούμε να διαβάσουμε την απάντηση. Χρησιμοποιώντας όμως τις ιδιότητες, «ξεφορτωνόμαστε» ό,τι περισσεύει γύρω από τον άγνωστο, βήμα βήμα, χωρίς ποτέ να χαλάσουμε την ισορροπία:

  1. Αφαιρούμε 44 και από τα δύο μέλη: 3χ=153χ = 15
  2. Διαιρούμε και τα δύο μέλη με 33: χ=5χ = 5

Ο άγνωστος απομονώθηκε και η απάντηση εμφανίστηκε μόνη της. Κάθε ένα από αυτά τα βήματα ήταν μια από τις τέσσερις ιδιότητες — τίποτα άλλο δεν χρησιμοποιήσαμε.