Φτιάχνουμε δικές μας παραστάσεις 🛠️🤔
Μέχρι τώρα μας έδιναν μια παράσταση και ζητούσαμε την τιμή της. Τώρα αντιστρέφουμε το παιχνίδι: μας δίνονται αριθμοί και σύμβολα πράξεων, και εμείς πρέπει να χτίσουμε παραστάσεις. Άλλοτε για να πάρουμε όσο το δυνατόν πιο διαφορετικά αποτελέσματα, άλλοτε για να πετύχουμε έναν συγκεκριμένο στόχο. Εδώ θα δούμε πώς σκεφτόμαστε ανάποδα, πώς η θέση μιας παρένθεσης αλλάζει τα πάντα, και πώς ελέγχουμε ότι αυτό που γράψαμε στέκει. 🎯
Οι ίδιοι αριθμοί, πολλά αποτελέσματα 🎲
Ας πάρουμε τους αριθμούς , και και ας τους συνδυάσουμε με διαφορετικές πράξεις:
| Παράσταση | Υπολογισμός | Τιμή |
|---|---|---|
Τέσσερις παραστάσεις με τους ίδιους τρεις αριθμούς, τέσσερις εντελώς διαφορετικές τιμές — από το ως το . Δύο πράγματα καθορίζουν πού θα καταλήξουμε:
- Ποιες πράξεις διαλέγουμε. Ο πολλαπλασιασμός μεγαλώνει γρήγορα το αποτέλεσμα, η διαίρεση το μικραίνει.
- Πού βάζουμε τις παρενθέσεις, δηλαδή ποια πράξη «προσπερνάει» τις άλλες.
Με τρεις αριθμούς μπορείς να διαλέξεις τη σειρά τους με τρόπους, και ανάμεσά τους μπαίνουν δύο πράξεις, καθεμιά με επιλογές. Μόνο αυτό δίνει ήδη συνδυασμούς — και δεν έχουμε καν μετρήσει τις παρενθέσεις!
Σκέψη ανάποδα: ξεκινάμε από το αποτέλεσμα 🔄
Το πιο ενδιαφέρον είδος άσκησης είναι αυτό που δίνει τον στόχο: «βάλε παρενθέσεις ώστε να βγει ». Εδώ δεν υπολογίζουμε — σχεδιάζουμε. Η μέθοδος έχει τρία βήματα:
Βήμα 1: Υπολόγισε τι δίνει η παράσταση όπως είναι. Στην ο κανόνας βάζει πρώτα τον πολλαπλασιασμό:
Βήμα 2: Σύγκρινε με τον στόχο. Θέλουμε , βρήκαμε . Το είναι μεγαλύτερο, άρα πρέπει να δώσουμε προτεραιότητα σε κάτι που μεγαλώνει το αποτέλεσμα — εδώ, να προλάβει η πρόσθεση να μεγαλώσει τον αριθμό πριν αυτός πολλαπλασιαστεί.
Βήμα 3: Δοκίμασε τη μοναδική άλλη τοποθέτηση και επαλήθευσε.
Ένα βοηθητικό κόλπο για το δεύτερο βήμα: οι παρενθέσεις γύρω από μια πρόσθεση, πριν από πολλαπλασιασμό, μεγαλώνουν το αποτέλεσμα, ενώ οι παρενθέσεις γύρω από μια αφαίρεση συνήθως το μικραίνουν. Αυτό σου δείχνει κατευθείαν προς ποια μεριά να ψάξεις, αντί να δοκιμάζεις στην τύχη.
Μια παρένθεση πρέπει να κλείνει ολόκληρη πράξη, με αριθμό δεξιά και αριστερά από το σύμβολο. Γραφές όπως δεν κάνουν τίποτα, γιατί μέσα τους δεν υπάρχει πράξη να εκτελεστεί. Και φυσικά κάθε ανοιχτή παρένθεση θέλει και την κλειστή της.
Η ίδια τιμή από διαφορετικούς δρόμους 🔁
Δεν αλλάζει πάντα η τιμή. Δοκίμασε αυτές τις δύο:
Εδώ η αλλαγή έφερε άλλο αποτέλεσμα. Σε άλλες περιπτώσεις όμως όχι:
Ο λόγος είναι η προσεταιριστική ιδιότητα: όταν όλες οι πράξεις είναι πολλαπλασιασμοί (ή όλες προσθέσεις), η ομαδοποίηση δεν παίζει ρόλο. Μόλις όμως αναμειχθούν πράξεις διαφορετικού σκαλοπατιού, η θέση της παρένθεσης γίνεται καθοριστική.
Στην παράσταση η παρένθεση είναι περιττή: ο πολλαπλασιασμός θα γινόταν έτσι κι αλλιώς πρώτος. Δεν είναι όμως λάθος — πολλοί τη βάζουν επίτηδες, για να φαίνεται με μια ματιά τι υπολογίζεται πρώτο.
Πώς ελέγχεις ότι η παράσταση που έφτιαξες είναι σωστή ✅
Όταν χτίζεις δική σου παράσταση, δύο διαφορετικά πράγματα πρέπει να ισχύουν — και ελέγχονται χωριστά:
| Έλεγχος | Ερώτηση |
|---|---|
| Τηρεί τους όρους; | Χρησιμοποίησα τους αριθμούς που μου δόθηκαν, από μία φορά τον καθένα; |
| Βγαίνει το αποτέλεσμα; | Αν υπολογίσω την παράστασή μου με τους κανόνες προτεραιότητας, βγαίνει ο στόχος; |
Ο δεύτερος έλεγχος γίνεται πάντα από την αρχή, σαν να μη γνώριζες το αποτέλεσμα. Είναι εύκολο να πεισθείς ότι κάτι βγαίνει επειδή το σχεδίασες έτσι· η επαλήθευση είναι που το αποδεικνύει.
Αν η άσκηση ζητάει τρεις παραστάσεις με διαφορετικό αποτέλεσμα, δεν αρκεί να γράψεις τρεις διαφορετικές παραστάσεις: πρέπει να ελέγξεις ότι και οι τιμές τους διαφέρουν. Δύο διαφορετικές γραφές μπορούν κάλλιστα να δίνουν τον ίδιο αριθμό.