📖 Κείμενο 3: [Ο εφιάλτης της Νέας Ομιλίας]
Οι τίτλοι σε αγκύλη είναι επιλογή της συγγραφικής ομάδας.
(Το παρακάτω απόσπασμα προέρχεται από ένα μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας και αναφέρεται σε μια φανταστική μελλοντική κοινωνία με ολοκληρωτικό καθεστώς. Ένα από τα μέσα ελέγχου των πολιτών είναι η γλώσσα, η οποία ονομάζεται Νέα Ομιλία.)
[Στον αυτοματισμό και στην αχρήστευση της σκέψης] βοηθούσε και το γεγονός ότι υπήρχε πολύ μικρή εκλογή στις λέξεις. Το λεξιλόγιο της Νέας Ομιλίας, σε σύγκριση με το δικό μας, ήταν πολύ μικρό, και αναζητούσαν διαρκώς καινούριους τρόπους να το λιγοστέψουν πιο πολύ. Η Νέα Ομιλία διέφερε πραγματικά από όλες τις άλλες γλώσσες σε τούτο: κάθε χρόνο γινόταν πιο φτωχή, αντί να εμπλουτίζεται. Κάθε αφαίρεση που της έκαναν ήταν κέρδος, γιατί όσο λιγότερη ευχέρεια έχει κανείς να διαλέξει ανάμεσα σε λέξεις, τόσο μικρότερος είναι ο πειρασμός να σκεφτεί. Έλπιζαν να δημιουργήσουν τελικά μια ομιλία που θα έβγαινε από το λαρύγγι χωρίς καμιά συμμετοχή του εγκεφάλου.
Ο Όργουελ δείχνει πώς η γλώσσα συνδέεται άμεσα με τη σκέψη: όσο φτωχότερη η γλώσσα, τόσο πιο περιορισμένη η ικανότητα σκέψης και αντίστασης των πολιτών.
Ο Τζορτζ Όργουελ (1903–1950) έγραψε το μυθιστόρημα 1984 το 1949. Η «Νέα Ομιλία» (Newspeak) είναι μια γλώσσα σχεδιασμένη για να περιορίσει την ελεύθερη σκέψη. Το βιβλίο αποτελεί κλασικό έργο δυστοπικής λογοτεχνίας.
📝 Πηγή: Τζωρτζ Όργουελ, 1984, Ο μεγάλος αδελφός, μτφρ. Ν. Μπάρτη, εκδ. Κάκτος, 1999