Το έπος του Διγενή Ακρίτα — Ο θάνατος τον πολεμά 💀

Το ποίημα 📜

Εις δε την Τρίτην την κακήν, την πολυπικραμένηνη
μέραν τε του ιατρού ελθόντος προς εκείνον
εκεί τον αποφάσισε ο θάνατος να έλθει·
και όσα κάμει δεν μπορεί τον θάνατον να φύγει,
διατί ο τροχός εσχόλασεν και το σκοινί εσώθη

ο θάνατος τον έγραψεν στον άδην να τον πάρει
τους δρόμους του απέκοψε πλέον να μην περάσει
οι κάμποι τούτον κλαίουσιν και τα βουνά θρηνούσιν,
και οι απελάτες χαίρονται τον θάνατον Ακρίτου,
όπως ελευθερώνουνται εκ τούδε του ανδρείου.

Εκείνος αναστέναζε και έκλαιε στην κλίνην
με θρήνους και με δάκρυα πικρά φαρμακωμένα,
όπου ραΐσθην η καρδιά, κι εθάμπωσε το φως του,
και ατόνησεν η δύναμις εκείνη η μεγάλη
όπου ενίκα δυνατούς και ξέσχιζε λεοντάρια.

Ο θάνατος τον πολεμά εις το παλάτι μέσα ⚔️
Ακρίτας τον εγνώρισε και ξεφωνεί και λέγει:
«Ω πάντερπνε, Βασίλειε, ο θάνατός σου ήλθεν
και το λοιπόν από του νυν όπλα ουδόλως έχεις.
Ανδρεία που σου άπειρος, ανείκαστος η τόλμη,

που δυναστεία η πολλή, που η του πλούτου δόξα;
Άρτι ουδείς εις θάνατον δύναται βοηθήσαι,
αι χείρες γαρ ελύθησαν, τα άθλα ου ποιούσαι,
οι πόδες εδεσμεύθησαν οι τας οδούς κρατούντες
ολίγον δε και η ψυχή του σώματος εκφεύγει

και τάφος σε τον δυνατόν μέσα να κλείσει θέλει». 🪦