Έξοδος — 2η σκηνή (στ. 1779-1812) ⚔️

ΘΕΟΚΛΥΜΕΝΟΣ

Αχ! ο δυστυχισμένος, μιας γυναίκας οι πονηριές να με γελάσουν. Πάει ο γάμος. Το πλοίο αν θα μπορούσα να προφτάσω, γοργά τους ξένους θα 'πιανα· όμως τώρα θα εκδικηθώ σκληρά τη Θεονόη, που, ενώ έβλεπε η προδότρα στο παλάτι το Μενέλαο, δε μου το 'πε. Άλλον κανένα δε θα γελάσει πια με τους χρησμούς της.

ΥΠΗΡΕΤΗΣ

Αφέντη μου, πού πας; Ποιον θα σκοτώσεις;

ΘΕΟΚΛΥΜΕΝΟΣ

Όπου το δίκιο θέλει· εσύ τραβήξου.

ΥΠΗΡΕΤΗΣ

Τρανό κακό λογιάζεις· δε σ' αφήνω.

ΘΕΟΚΛΥΜΕΝΟΣ

Προστάζεις τον αφέντη εσύ, ένας σκλάβος;

ΥΠΗΡΕΤΗΣ

Ναι, γιατί σκέψη έχω σωστή.

ΘΕΟΚΛΥΜΕΝΟΣ

Σωστή δεν είναι, αν δε μ' αφήσεις ...

ΥΠΗΡΕΤΗΣ

Δε θα σ' αφήσω.

ΘΕΟΚΛΥΜΕΝΟΣ

Να θανατώσω μια αδερφή κακούργα.

ΥΠΗΡΕΤΗΣ

Μεγάλη η ευσέβειά της.

ΘΕΟΚΛΥΜΕΝΟΣ

Με πρόδωσε.

ΥΠΗΡΕΤΗΣ

Για το καλό σου, δίκαια έχει πράξει.

ΘΕΟΚΛΥΜΕΝΟΣ

Το ταίρι μου να δώσει σ' άλλον άντρα;

ΥΠΗΡΕΤΗΣ

Σ' εκείνον που του ανήκει.

ΘΕΟΚΛΥΜΕΝΟΣ

Δικαίωμα στη γυναίκα μου ποιος έχει;

ΥΠΗΡΕΤΗΣ

Αυτός που την επήρε απ' το γονιό της.

ΘΕΟΚΛΥΜΕΝΟΣ

Μα εμένα μου τη χάρισεν η τύχη.

ΥΠΗΡΕΤΗΣ

Η δικαιοσύνη ωστόσο σου την πήρε.

ΘΕΟΚΛΥΜΕΝΟΣ

Δικός μου δικαστής εσύ θα γίνεις;

ΥΠΗΡΕΤΗΣ

Αν όμως σου μιλάω μυαλωμένα;

ΘΕΟΚΛΥΜΕΝΟΣ

Λοιπόν θα με προστάζουν, δεν προστάζω;

ΥΠΗΡΕΤΗΣ

Για τ' άδικο όχι, μόνο για το δίκιο.

ΘΕΟΚΛΥΜΕΝΟΣ

Φαίνεται θέλεις να πεθάνεις.

ΥΠΗΡΕΤΗΣ

Ναι, σκότωσέ με, αλλά την αδελφή σου δε θα σ' αφήσω να τη σφάξεις. Είναι για τον καλό το σκλάβο η πιο μεγάλη δόξα, να τον σκοτώσουν οι αφέντες.