Ας Εμβαθύνουμε — Γ΄ Στάσιμο (στ. 1593-1652) 🔎
Στο χορικό, η σκηνική δράση σταματά και κυριαρχούν οι επιθυμίες και τα συναισθήματα του Χορού, δημιουργώντας μια έντονη λυρική ατμόσφαιρα. Η συναισθηματική κατάσταση του Χορού — νοσταλγία, πόθος, ελπίδα — οφείλεται στη φυγή της Ελένης και του Μενέλαου: οι αιχμάλωτες γυναίκες ελπίζουν, ονειρεύονται, ποθούν τη δική τους απελευθέρωση. Τα εκφραστικά μέσα αυτής της ατμόσφαιρας αναδεικνύουν τη δύναμη του κατά ποιόν μέρους της τραγωδίας 🎶.
Οι ευριπιδικοί ήρωες εκφράζουν συχνά επιθυμία φυγής από τον κόσμο — στο Στάσιμο αυτή η τάση εκφράζεται μέσα από το νοερό ταξίδι του Χορού. Ο θεατής συμμερίζεται αυτά τα συναισθήματα, αντιστοιχίζοντάς τα με σημερινές μορφές «φυγής». Η επίκληση των Διόσκουρων προοικονομεί τη συνέχεια, ενώ ο νοερός νόστος γεννά ερωτήματα: τι κάνουν οι ήρωες όσο τραγουδά ο Χορός; Θα μπορούσε το έργο να τελειώνει εδώ; Και ποια είναι η λειτουργία αυτού του Στασίμου στο σύνολο του δράματος; 🏠
Ενώ ο Χορός τραγουδά, η Ελένη και ο Μενέλαος βρίσκονται ήδη στη θάλασσα, εκτελώντας το τέχνασμά τους — κάτι που δεν μπορεί να δειχτεί στη σκηνή. Το Γ΄ Στάσιμο δεν είναι διάλειμμα από τη δράση, αλλά ο τρόπος με τον οποίο η τραγωδία «περνάει» τον χρόνο μιας δράσης εκτός σκηνής, δίνοντας παράλληλα ελπίδα στον θεατή.