🕊️ Γ΄ Στάσιμο — Σύνοψη
Το Γ΄ Στάσιμο δεν προωθεί την πλοκή· ο Χορός, μόνος στην ορχήστρα, αφήνει τη φαντασία του να «ταξιδέψει» πριν συνεχιστεί η δράση. Μην το μπερδέψεις με «αμοιβαίον» ή «κομμό» — αυτά είναι θρηνητικά τραγούδια που ψάλλονται μαζί με ηθοποιό, ενώ το στάσιμο εδώ ψάλλεται αποκλειστικά από τον Χορό.
Το Γ΄ Στάσιμο είναι η λυρική προσευχή του Χορού για τον ασφαλή νόστο της Ελένης και του Μενέλαου — ένα τραγούδι λαχτάρας, φαντασίας και πτήσης.
Στην πρώτη στροφή, απευθύνονται σε ένα γρήγορο σιδώνιο πλοίο, φανταζόμενοι ότι σχίζει τα κύματα με χαρά, οδηγώντας τον χορό των δελφινιών σε ήρεμες θάλασσες, ενώ η Γαλήνεια φωνάζει: «Ναύτες, ανοίξτε τα πανιά στα ωκεάνια αεράκια και φέρτε την Ελένη στα εύμορφα λιμάνια!»
Στην αντιστροφή, φαντάζονται τον νόστο στη Σπάρτη: η Ελένη θα βρει τις κόρες του Λεύκιππου, θα ξαναμπεί στις νυχτερινές γιορτές του Υάκινθου, και θα βρει την κόρη της Ερμιόνη που τόσο καιρό περιμένει.
Ο Χορός εύχεται να μπορούσε να πετάξει σαν λιβυκά πουλιά, ακολουθώντας τη φωνή του αρχηγού τους κάτω από τις Πλειάδες και τον Ωρίωνα. Φωνάζουν στους μακρόλαιμους γερανούς: «Όταν καθίσετε στις όχθες του Ευρώτα, κηρύξτε την είδηση: ο Μενέλαος, νικητής της Τροίας, γυρίζει σπίτι!»
Τέλος, επικαλούνται τους Διόσκουρους, ζητώντας τους να καλπάσουν με τα άλογά τους στον ουρανό και να στείλουν ούριο άνεμο, σβήνοντας την άδικη φήμη της Ελένης — αυτής που δεν πήγε ποτέ στην Τροία.
Παρατήρησε πόσο διαφορετικό είναι το ύφος εδώ σε σχέση με τα προηγούμενα στάσιμα: αντί για θρήνο ή φιλοσοφικό στοχασμό, ο Χορός φαντάζεται με χαρά το ταξίδι, τα πουλιά, τα αστέρια — μια αισιοδοξία που προετοιμάζει τον θεατή για την ευτυχή έκβαση της Εξόδου.
ΤΕΛΟΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ
Έφτασες στο τελευταίο βήμα. Μπράβο που έμεινες ως το τέλος! Πάμε παρακάτω;
ΕΠΟΜΕΝΗ ΕΝΟΤΗΤΑ- Γ΄ Στάσιμο στ. 1593-1652