Ας Γίνουμε Θεατές — Δ΄ Επεισόδιο (στ. 1500-1592) 🎭
Νέα πρόσωπα εισβάλλουν στον σκηνικό χώρο με θόρυβο: ο Θεοκλύμενος φτάνει από κυνήγι, ξεχωρίζοντας με την επιβλητική του παρουσία. Η κίνηση και η πορεία του στο αρχαίο θέατρο αποκαλύπτουν τον χαρακτήρα του: κυρίαρχος, δυναμικός, σίγουρος. Πρόσωπα, κοστούμια, σκηνικά αντικείμενα και ηχητικά εφέ συνθέτουν μια ατμόσφαιρα που αλλάζει ριζικά τη σκηνή 🏇.
Επειδή το προσωπείο κάλυπτε το πρόσωπο του ηθοποιού, το κοστούμι έπρεπε να κάνει όλη τη δουλειά της αναγνώρισης: ο βασιλικός μανδύας του Θεοκλύμενου δήλωνε την εξουσία του από την πρώτη στιγμή που έμπαινε στον χώρο, χωρίς να χρειάζεται καμία λεκτική σύσταση.
Ο Μενέλαος εμφανίζεται ως μέρος του μηχανισμού απάτης: ποιους στίχους θα εκφωνούσε με «κρυφό» νόημα; Ποιος είναι ο πραγματικός του ρόλος σε αυτή τη σκηνή; Τέλος, αναρωτιόμαστε αν το έργο λειτουργεί ως τραγωδία ή ως τραγικωμωδία, και πώς θα παρουσίαζε σκηνοθετικά τους ήρωες ένας σύγχρονος σκηνοθέτης 🎬.