Β΄ Στάσιμο στ. 1425-1499 🎭

ΧΟΡΟΣ

Α΄ Στροφή

Κάποτε η Μάνα των θεών
χύθηκε απάνω στα βουνά,
σε λόγγους δασοσκέπαστους,
σε ποταμών νεροσυρμές
και πολυβούιστους γιαλούς,
γυρεύοντας ολούθε τη χαμένη κόρη της
με το ιερό κι ανείπωτο όνομα.
Τριγύρω τα κρόταλα βροντολογούσαν,
σέρναν τ' αμάξι της θεριά
κι εκείνη ακούραστα ζητούσε
τη θυγατέρα που 'χαν κλέψει
απ' τους κυκλόσυρτους χορούς των κοριτσιών.
Μαζί της ακράτητες σαν άνεμος ορμήσαν
η Άρτεμη βαστώντας τόξα
κι η Αθηνά με τη βαριά της λόγχη.
Όμως ο Δίας από ψηλά
στους λαμπερούς ουράνιους θρόνους
αλλιώς κανόνιζε τη μοίρα.

Α΄ Αντιστροφή

Κι όταν τον πολυπλάνητο δρόμο της
έπαψε η θεά,
ζητώντας ανωφέλευτα την κόρη
που δολερά είχαν κλέψει,
στα χιονοσκέπαστα της Ίδης
έφτασε κορφοβούνια,
τις βίγλες των Νυμφών·
απλώθη τότες η θλίψη της στα βράχια
τα χιονισμένα και στα δάση·
τους κάμπους άφησε της γης
δίχως χορτάρι,
τις σπορές δίχως καρπούς
κι αφάνιζε το γένος των ανθρώπων·
απόμειναν τα βοσκοτόπια κατάξερα
κι από τις πόλεις λιγόστεψε η ζωή·
θυσίες δε γίνονταν για τους θεούς
ούτε οι βωμοί είχαν προσφορές·
στέρεψε τις ολόδροσες πηγές
απ' την αγιάτρευτη θλίψη της κόρης που 'χασε.

Β΄ Στροφή

Όταν ανθρώπων και θεών
σταμάτησαν τα φαγοπότια,
για να γλυκάνει ο Δίας
της Μάνας τον πικρό θυμό,
στις Χάριτες μιλάει.
«Εμπρός, καλές μου, εσείς πηγαίντε
και με φωνές ολόχαρες
της Δήμητρας σκορπίστε την οργή·
κι εσείς οι Μούσες με χορούς
και με πασίχαρα τραγούδια».
Η Κύπριδα η πεντάμορφη
πρωτόπιασε ένα τύμπανο
κι ένα βαθύλαλο χαλκό·
γέλασε τότες η θεά
κι απ' τους αχούς χαρούμενη
την ηχερή στα χέρια της
πήρε βαριά φλογέρα.

Β΄ Αντιστροφή

🌿 Ελένη, όσα δεν έπρεπε
ν' αγγίζεις, πράγματα ιερά,
δοκίμασες στο σπίτι σου
κι οργίστηκε η θεά Μητέρα
που δε σεβάστηκες τις άγιες θυσίες της.
Δύναμη τρανή τα παρδαλόχρωμα κατέχουν
ελαφοτόμαρα
κι ο θύρσος,
στεφανωμένος με κισσό,
κι ο μαγικός ο δίσκος,
όταν γοργόδρομα στριφογυρνάει
μες στον αιθέρα,
τα μαλλιά που ορθοσηκώνονται,
τιμή στο Διόνυσο,
κι οι τελετές οι ολονύχτιες της θεάς.
Πάνω απ' το μέτρο η ομορφιά σου,
μα όλα καλά να σου έρθουν τώρα.