«Ταπεινά και Κλαυτά κι Όπως το Θέλ' η Ανάγκη» 📜
Αισχύλος, Ικέτιδες, στ. 191-203 (μτφρ. Ι. Γρυπάρης)
Λοιπόν βιαστείτε και στ' αριστερά σας χέρια σεμνά κρατώντας τα κλαδιά της ικεσίας –του Δία καμάρι – ν' αποκρίνεστε στους ξένους ταπεινά και κλαυτά κι όπως το θέλ' η ανάγκη σαν πρόσφυγες οπού είμαστε, και να τους πείτε να μάθουν καθαρά πως καθαρός από αίμα είν' ο ερχομός μας· και θυμάστε πρώτ' απ' όλα όχι πολύ ξεθαρρετή να 'ναι η φωνή σας, μα η όψη σεμνοπρόσωπη με ήσυχο βλέμμα την άδολή σας να μηνά την ειλικρίνεια· κι ούτε να προτρέχει η γλώσσα σου κι ούτε του μάκρου να ξεσέρνεις τα λόγια σου, γιατί είναι, μάθε, πάρα πολύ του τόπου εδώ δύσκολοι οι ανθρώποι· θύμα να υποχωρείς, αφού είσαι της ανάγκης, ξένη κι αποδιωγμένη και ποτέ δεν πρέπει να 'χουν οι πιο μικροί τη γλώσσα τους μεγάλη.
🔗 Σύνδεση με την Ελένη
Ο Δαναός συμβουλεύει τις κόρες του να μιλούν ταπεινά ως ικέτιδες — ακριβώς όπως η Ελένη πέφτει ικέτισσα στα πόδια της Θεονόης, κρατώντας ταπεινή στάση, με σεμνή φωνή και συγκρατημένα λόγια.