«Και Ωσφράνθη Κύριος ο Θεός Οσμήν Ευωδίας» 📜
Αλ. Παπαδιαμάντης, Στο Χριστό στο Κάστρο (απόσπασμα)
«Και Ωσφράνθη Κύριος ο Θεός οσμήν ευωδίας.»
Ο παπά Φραγκούλης και η συνοδεία του φθάσαντες εισήλθον τέλος εις τον ναόν του Χριστού, και η καρδία των ησθάνθη θάλπος και γλυκύτητα άφατον . Ο ιερεύς εψιθύρισε μετ' ενδομύχου συγκινήσεως το «Εισελεύσομαι εις τον οίκον σου», κι η θεια το Μαλαμώ [...] ήρχισε να σαρώνη το έδαφος του ναού, ενώ αι γυναίκες αι άλλαι ήναπταν επιμελώς τα κανδήλια, και ήναψαν μέγα πλήθος κηρίων εις δύο μανουάλια, και παρεσκεύασαν μεγάλην πυράν με ξηρά ξύλα και κλάδους εις το προαύλιον του ναού, [...] κι εγέμισαν άνθρακας το μέγα πύραυνον, το σωζόμενον εντός του ιερού βήματος, κι έθεσαν το πύραυνον εν τω μέσω του ναού, ρίψασαι άφθονον λίβανον εις τους άνθρακας.
🔗 Σύνδεση με την Ελένη
Στην Ελένη η θυσία και η λατρεία αποτελούν κεντρικά θέματα — η Θεονόη καίει θυμίαμα για να εξαγνίσει το παλάτι. Ο Παπαδιαμάντης περιγράφει μια αντίστοιχη σκηνή λατρείας με λιβάνι και κεριά, δείχνοντας πώς η ιερή τελετουργία διατηρείται από την αρχαιότητα ως τη νεότερη Ελλάδα.