Απρόοπτες εμφανίσεις 📜

Παράλληλο κείμενο — J. de Romilly

Ο Ευριπίδης ξέρει ακριβώς, όπως και ο Αισχύλος, να προκαλεί το φόβο ή την ελπίδα μιας εισόδου που έχει για πολύ επιβραδυνθεί. Αλλά ήδη εδώ εμφανίζεται ο νεοτερισμός. Γιατί, συχνότατα, αυτή η μακρά αναμονή που συντηρείται με επιδεξιότητα οδηγεί πραγματικά σε μια έκπληξη, σε νέα ώθηση. Αυτό ανήκε σε εκείνα τα παιχνίδια της τύχης που, όπως είδαμε, ήταν η έμμονη ιδέα του ποιητή μας. Έτσι, συμβαίνει να φέρει ως το αποκορύφωμα μια απελπισία σχεδόν πια αγιάτρευτη· αλλά τότε, την τελευταία στιγμή, εμφανίζεται ξαφνικά ένας σωτήρας.

Πηγή: J. de Romilly, Η Νεοτερικότητα του Ευριπίδη, μτφρ. Αγγελική Στασινοπούλου-Σκιαδά, Καρδαμίτσα

Σύνδεση με την Ελένη του Ευριπίδη 🔗

Η Ζακλίν ντε Ρομιγί αναλύει πώς ο Ευριπίδης χρησιμοποιεί την τεχνική της αναβολής — χτίζει αργά την αγωνία, φέρνει τους ήρωες στα όρια της απελπισίας, και ύστερα ανατρέπει τα πάντα με μια απρόσμενη εμφάνιση. Αυτό ακριβώς συμβαίνει στη 2η σκηνή: ο Αγγελιαφόρος φέρνει την είδηση ότι το είδωλο εξαφανίστηκε, λύνοντας τελικά το μυστήριο.