🔥 Επιπάροδος — Β΄ Επεισόδιο — Σύνοψη
Η μακρύτερη και δραματικά πλουσιότερη ενότητα του έργου, από την αναγνώριση ως το σχέδιο διαφυγής.
Η επιπάροδος δεν είναι η πρώτη είσοδος του Χορού (αυτή είναι η πάροδος) αλλά μια έκτακτη, δεύτερη είσοδος ή έξοδος μέσα στην εξέλιξη του έργου — εδώ ο Χορός μπαίνει ξανά φέρνοντας τα νέα από τη Θεονόη.
1η σκηνή (στ. 576-658)
Ο Χορός μεταφέρει νέα από τη Θεονόη: ο Μενέλαος δεν έχει πεθάνει, περιπλανιέται ακόμη στις θάλασσες. Η Ελένη και ο Μενέλαος έρχονται πρόσωπο με πρόσωπο. Εκείνη τον αναγνωρίζει και ορμά να τον αγκαλιάσει, αλλά ο Μενέλαος οπισθοχωρεί μπερδεμένος — δεν μπορεί να συμφιλιώσει αυτή τη γυναίκα με εκείνη που φυλάει στη σπηλιά.
2η σκηνή (στ. 659-840)
Ένας Αγγελιαφόρος φέρνει την αποκαλυπτική είδηση: το είδωλο-Ελένη διαλύθηκε στον αέρα, ανέβηκε στον ουρανό δηλώνοντας πως ήταν απλά ένα σύννεφο και ότι η πραγματική Ελένη δεν πήγε ποτέ στην Τροία. Έλληνες και Τρώες υπέφεραν για τίποτα. Ο Μενέλαος δέχεται επιτέλους την αλήθεια. Η επανένωση είναι συγκινητική — η Ελένη εκφράζει τη λαχτάρα χρόνων και ο Μενέλαος επιβεβαιώνει την ταυτότητά της. Η κόρη τους Ερμιόνη παραμένει ανύπαντρη στη Σπάρτη.
3η σκηνή (στ. 841-941)
Η Ελένη και ο Μενέλαος ανταλλάσσουν ιστορίες. Η Ελένη τον προειδοποιεί ότι ο Θεοκλύμενος θα τον σκοτώσει. Η μόνη ελπίδα τους: να πείσουν τη Θεονόη να μη φανερώσει την παρουσία του. Ο Μενέλαος θέλει να πολεμήσει ηρωικά, αλλά η Ελένη προτείνει πονηριά αντί δύναμης. Ορκίζονται αμοιβαίο σύμφωνο θανάτου: αν πεθάνει ο ένας, θα ακολουθήσει ο άλλος.
4η σκηνή (στ. 942-1139)
Ο μεγάλος αγώνας λόγων μπροστά στη Θεονόη. Η Ελένη εκλιπαρεί με ηθικά και συναισθηματικά επιχειρήματα, ο Μενέλαος με τιμή και απειλές αυτοκτονίας. Η Θεονόη αντιμετωπίζει ένα δίλημμα: πίστη στον αδελφό της ή δικαιοσύνη; Τελικά επιλέγει τη δικαιοσύνη, ακολουθώντας το ενάρετο παράδειγμα του πατέρα της Πρωτέα, και τους συμβουλεύει να ζητήσουν βοήθεια από Ήρα και Αφροδίτη.
5η σκηνή (στ. 1140-1219)
Η Ελένη, τώρα στρατηγός του σχεδίου, προτείνει το τέχνασμα: θα προσποιηθεί ότι ο Μενέλαος πνίγηκε, θα κόψει τα μαλλιά της, θα φορέσει πένθιμα ρούχα και θα ζητήσει από τον Θεοκλύμενο πλοίο για θαλάσσια κηδεία (ελληνικό έθιμο για πνιγμένους). Ο Μενέλαος θα υποδυθεί τον ναυαγό που έφερε την είδηση. Μόλις βγουν στη θάλασσα, θα νικήσουν το πλήρωμα και θα φύγουν για την Ελλάδα.
Η σκηνή αναγνώρισης ανάμεσα στην Ελένη και τον Μενέλαο ακολουθεί ένα μοτίβο αγαπημένο στον Ευριπίδη: σύζυγοι ή συγγενείς που δεν αναγνωρίζουν ο ένας τον άλλον παρά μόνο μετά από δοκιμασία και αποδείξεις. Από εδώ και πέρα το έργο αλλάζει ύφος — από θρήνος γίνεται σχέδιο διαφυγής, πλησιάζοντας πιο πολύ σε κωμωδία παρά σε τραγωδία.
ΤΕΛΟΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ
Έφτασες στο τελευταίο βήμα. Μπράβο που έμεινες ως το τέλος! Πάμε παρακάτω;
ΕΠΟΜΕΝΗ ΕΝΟΤΗΤΑ- 1η σκηνή