Ο Θρήνος 📜

Συφορά!
Πώς η δύστυχη, πώς να μην κλαίω, που μου χάθηκαν
τα παιδιά μου, η πατρίδα μου, ο άντρας μου;
Μεγαλεία των προγόνων πεσμένα· λοιπόν
μια σκιά, τίποτ' άλλο δεν ήσαστε.
Τι να πω, τι ν' αφήσω
και σαν τι να θρηνήσω;
Πώς οι κλείδωσες, αχ, μου πονούνε της δύστυχης,
ξαπλωμένη όπως είμαι δω χάμω
με την πλάτη σε στρώση σκληρή!
Οχ, οι πόνοι τρυπούν τα πλευρά μου,
τα μελίγγια μου εδώ, το κεφάλι.
Να σαλεύω πώς θέλω
του κορμιού το σκαρί
μια δεξιά, μια απ' την άλλη,
να κρατά το ρυθμό στους αστέρευτους θρήνους μου!
Θρήνοι, δίχως τραγούδια χορών,
είν' αυτή η μουσική που ταιριάζει στους δύστυχους.

Ευριπίδης, Τρωαδίτισσες, στ. 105-121 (μτφρ. Θ. Σταύρου)