1. Σύνοψη
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ
Ό,τι δεν θυμάσαι, επίλεξέ το και πάτα «Ρώτα τον Σωκράτη». Το ξαναλέμε μαζί.

🎭 Πρόλογος — Σύνοψη

Ένας πρόλογος που λέει τα πάντα

Αντίθετα με τη συνήθη πρακτική, ο Ευριπίδης αποκαλύπτει από την πρώτη στιγμή το μυστικό του είδωλου — ο θεατής ξέρει από την αρχή αυτό που οι άλλοι χαρακτήρες θα ανακαλύψουν σταδιακά. Έτσι όλη η υπόλοιπη τραγωδία στήνεται πάνω στη γνωστή σε εμάς αλλά κρυμμένη από τους ήρωες αλήθεια.

1η σκηνή (στ. 1-82)

Η Ελένη βρίσκεται στην Αίγυπτο, μπροστά στο παλάτι του Πρωτέα, κοντά στις όχθες του Νείλου. Σε έναν μονόλογο περιγράφει την ιστορία της: είναι κόρη του Τυνδάρεω — ή ίσως του Δία, που πλησίασε τη Λήδα με τη μορφή κύκνου. Εξηγεί πώς η Ήρα, θυμωμένη από την κρίση του Πάρη στο όρος Ίδα, δημιούργησε ένα είδωλο της από σύννεφο που ο Πάρης πήρε στην Τροία. Η πραγματική Ελένη μεταφέρθηκε από τον Ερμή στην Αίγυπτο. Το κεντρικό νόημα εκφράζεται στους στ. 35-36: «Νομίζει πως μ' έχει, μάταιη ελπίδα, ενώ δεν μ' έχει».

Η Ελένη θρηνεί τα δεινά της: το όνομά της φέρει την ντροπή του Τρωικού πολέμου αν και δεν ήταν ποτέ εκεί, η μητέρα της Λήδα κρεμάστηκε από τη θλίψη, οι δίδυμοι αδελφοί της Διόσκουροι εξαφανίστηκαν, και ο σύζυγός της Μενέλαος χάθηκε στη θάλασσα. Τώρα ο Θεοκλύμενος, γιος του Πρωτέα, θέλει να την παντρευτεί με το ζόρι, και αυτή καταφεύγει ικέτιδα στον τάφο του Πρωτέα.

2η σκηνή (στ. 83-191)

Ο Τεύκρος φτάνει στην Αίγυπτο. Βλέποντας την Ελένη τρομάζει γιατί μοιάζει απόλυτα με τη μισητή Ελένη της Τροίας και παραλίγο να τη σκοτώσει με το τόξο. Της αναφέρει την καταστροφή της Τροίας, την αυτοκτονία του αδελφού του Αίαντα, τον θάνατο της Λήδας και την εξαφάνιση των Διόσκουρων. Ο Τεύκρος εξορίστηκε από τον πατέρα του Τελαμώνα και αναζητά τη Θεονόη για να μάθει πώς να φτάσει στην Κύπρο, όπου ο Απόλλωνας τον πρόσταξε να ιδρύσει νέα πόλη. Η Ελένη τον προειδοποιεί να φύγει πριν γυρίσει ο Θεοκλύμενος, που σκοτώνει κάθε Έλληνα. Ο Τεύκρος φεύγει σχολιάζοντας ότι αυτή η γυναίκα μοιάζει με την Ελένη στο σώμα αλλά όχι στην ψυχή.

ΤΕΛΟΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ

Έφτασες στο τελευταίο βήμα. Μπράβο που έμεινες ως το τέλος! Πάμε παρακάτω;

ΕΠΟΜΕΝΗ ΕΝΟΤΗΤΑ
  1. 1η σκηνή στ. 1-82