Το νερό στη φύση 💧
Το νερό δεν στέκεται ποτέ ακίνητο. Ανεβαίνει στον ουρανό, πέφτει ξανά στη γη, τρέχει στα ποτάμια, χώνεται στα πετρώματα και ξεκινάει από την αρχή. Αυτό το ατέλειωτο ταξίδι λέγεται κύκλος του νερού και είναι το πρώτο πράγμα που πρέπει να καταλάβουμε για να εξηγήσουμε πώς γεννιούνται τα ποτάμια, οι λίμνες και οι παγετώνες.
Ο κύκλος του νερού
Ο υδρολογικός κύκλος είναι η σταθερή και αδιάκοπη κίνηση του νερού από την ατμόσφαιρα στην επιφάνεια της Γης, στο υπέδαφος και πάλι στην ατμόσφαιρα. Λέγεται κύκλος ακριβώς επειδή δεν έχει ούτε αρχή ούτε τέλος: το ίδιο νερό ξαναχρησιμοποιείται συνέχεια.
Ο κύκλος αυτός έχει μερικά βασικά στάδια, το καθένα με το δικό του όνομα.
| Στάδιο | Τι συμβαίνει |
|---|---|
| Εξάτμιση | Το νερό της επιφάνειας της Γης (ωκεανών, λιμνών, ποταμών) μεταβάλλεται σε ατμό με την επίδραση της θερμότητας. |
| Εξάτμιση-διαπνοή | Κάθε φυτό μοιάζει με μια αντλία που παίρνει νερό από το έδαφος και το στέλνει στην ατμόσφαιρα, μέσα από τα στόματα του φυλλώματός του. |
| Ατμοσφαιρικά κατακρημνίσματα | Οι μορφές με τις οποίες το νερό πέφτει στη γη: χιόνι, χαλάζι, βροχή, δροσιά και άλλες. |
| Απορροή | Η κίνηση του νερού στην επιφάνεια του εδάφους με τη μορφή ρυακιών, ποταμών, χειμάρρων. |
| Κατείσδυση | Ένα μέρος του νερού εισέρχεται στη γη από τους πόρους ή τις ρωγμές των πετρωμάτων και από τα ρήγματα της Γης. |
Ας δούμε τι σημαίνουν αυτά στην πράξη. Η θερμότητα του Ήλιου ζεσταίνει το νερό των θαλασσών, των λιμνών και των ποταμών, και το μετατρέπει σε αόρατο ατμό που ανεβαίνει ψηλά: αυτή είναι η εξάτμιση. Ταυτόχρονα, τα φυτά ρουφούν νερό από το χώμα με τις ρίζες τους και το αποβάλλουν από τα φύλλα τους σαν να ήταν μικρές αντλίες. Αυτή η δεύτερη διαδρομή ονομάζεται εξάτμιση-διαπνοή.
Ψηλά στην ατμόσφαιρα ο ατμός ξαναγίνεται νερό και επιστρέφει στη γη ως ατμοσφαιρικά κατακρημνίσματα. Από εκεί και πέρα το νερό ακολουθεί δύο δρόμους. Άλλο κυλάει πάνω στο έδαφος και σχηματίζει ρυάκια, χειμάρρους και ποτάμια, και αυτή είναι η απορροή. Άλλο περνάει μέσα από τους πόρους, τις ρωγμές και τα ρήγματα των πετρωμάτων και κατεβαίνει στο υπέδαφος. Αυτή η διαδικασία λέγεται κατείσδυση και το νερό που φτάνει εκεί κάτω αποτελεί τα υπόγεια νερά.
Έτσι εξηγείται και η γέννηση ενός ποταμού. Το νερό της βροχής ή το χιόνι που λιώνει μαζεύεται στις πλαγιές, ενώνεται σε ρυάκια και, λόγω της βαρύτητας, κινείται πάντα προς τα χαμηλότερα σημεία, μέχρι να καταλήξει σε μια λίμνη ή στη θάλασσα.
Έχει υπολογιστεί ότι, λόγω της εξάτμισης, κάθε στιγμή βρίσκονται στην ατμόσφαιρα 400.000 κυβικά χιλιόμετρα νερό. Το 84% από αυτά προέρχεται από τις θάλασσες και μόλις το 16% από τις ηπείρους. Αυτή η τεράστια ποσότητα είναι η πηγή όλων των βροχών: επιστρέφει κατά 75% στη θάλασσα και κατά 25% στην ξηρά.
Πώς κατανέμεται το νερό στην επιφάνεια της Γης
Το νερό καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος της επιφάνειας του πλανήτη μας, όμως δεν είναι όλο ίδιο ούτε όλο χρήσιμο σε εμάς. Η συντριπτική του πλειονότητα είναι αλμυρό νερό των ωκεανών και των θαλασσών. Το γλυκό νερό αποτελεί ένα πολύ μικρό ποσοστό του συνόλου, και μάλιστα το μεγαλύτερο κομμάτι του δεν είναι εύκολα προσιτό: βρίσκεται παγωμένο στους παγετώνες ή κρυμμένο βαθιά στο υπέδαφος ως υπόγειο νερό. Έτσι, το γλυκό νερό που είναι κάθε στιγμή διαθέσιμο για τον άνθρωπο, δηλαδή αυτό των ποταμών και των λιμνών, είναι ελάχιστο σε σχέση με όλο το νερό της Γης.
Είναι εύκολο να σκεφτεί κανείς ότι, αφού ο πλανήτης είναι γεμάτος νερό, δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας. Το λάθος είναι ακριβώς εδώ: το τεράστιο απόθεμα είναι αλμυρό και δεν πίνεται, ενώ το γλυκό νερό που μπορούμε πραγματικά να χρησιμοποιήσουμε είναι μια μικρή μειοψηφία. Γι' αυτό το νερό θεωρείται πολύτιμο αγαθό και όχι ανεξάντλητο.
Επιπλέον, το γλυκό νερό δεν είναι μοιρασμένο ισότιμα στον κόσμο. Υπάρχουν περιοχές με άφθονες βροχές και μεγάλα ποτάμια και άλλες όπου το νερό σπανίζει. Αυτή η άνιση κατανομή δημιουργεί σοβαρά προβλήματα λειψυδρίας σε πολλούς λαούς του πλανήτη.
Οι παγετώνες
Οι παγετώνες είναι μεγάλες μάζες πάγων. Δημιουργούνται στα ψηλά βουνά ή στα μεγάλα γεωγραφικά πλάτη, δηλαδή σε μέρη όπου το χιόνι που πέφτει είναι περισσότερο από αυτό που προλαβαίνει να λιώσει.
Ο τρόπος με τον οποίο σχηματίζονται είναι απλός: νέο χιόνι συσσωρεύεται πάνω στο χιόνι που ήδη υπάρχει. Τα στρώματα του χιονιού συμπιέζονται και ο αέρας που είναι παγιδευμένος ανάμεσα στις νιφάδες φεύγει προς τα έξω, όπως ακριβώς συμβαίνει όταν σφίγγουμε μια χιονόμπαλα στα χέρια μας. Το χιόνι έτσι γίνεται συμπαγής πάγος.
Ο παγετώνας δεν μένει ακίνητος. Εξαιτίας της βαρύτητας κινείται προς τις υψομετρικά χαμηλότερες περιοχές και τις κοιλάδες. Καθώς συμβαίνει αυτό, ένα μικρό μέρος του παγετώνα εξατμίζεται, ενώ το μέρος του που λιώνει τροφοδοτεί τα ρυάκια και τους ποταμούς. Από τους παγετώνες, τέλος, δημιουργούνται και τα παγόβουνα: όταν ένας παγετώνας φτάσει στη θάλασσα, τεράστια κομμάτια του αποκολλώνται και επιπλέουν στο νερό.
Οι λίμνες
Οι λίμνες είναι αποθήκες γλυκού νερού και καλύπτουν το 2% περίπου της επιφάνειας της Γης. Δεν είναι τυχαίο ότι οι άνθρωποι, από τότε που άρχισαν να ζουν σε ομάδες, επιδίωκαν να διαμένουν κοντά σε πηγές γλυκού νερού: εκεί είχαν εύκολη πρόσβαση σε καθαρό νερό, σε τροφή και σε κυνήγι. Ακόμη και σήμερα, γύρω από τις μεγάλες λίμνες του κόσμου έχουν αναπτυχθεί πολλές και μεγάλες πόλεις.
Οι κατηγορίες των λιμνών
Οι λίμνες δεν σχηματίστηκαν όλες με τον ίδιο τρόπο. Ανάλογα με τον τρόπο δημιουργίας τους χωρίζονται σε κατηγορίες.
| Κατηγορία | Τρόπος σχηματισμού |
|---|---|
| Ηφαιστειογενείς | Το νερό συγκεντρώνεται στους κρατήρες σβησμένων ηφαιστείων. |
| Αλμυρές | Βρίσκονται σε περιοχές με μεγάλη εξάτμιση και μικρή τροφοδοσία σε γλυκό νερό. |
| Τεκτονικές | Βυθίζεται ένα τμήμα του φλοιού της Γης από ακτινωτά ρήγματα και το βύθισμα γεμίζει νερά. |
| Υποαλπικές | Δημιουργήθηκαν την εποχή των παγετώνων, από το λιώσιμο του χιονιού ή από υπόγειες πηγές που ήρθαν στην επιφάνεια μετά το λιώσιμο των παγετώνων. |
| Φραγματογενείς | Δημιουργούνται με την κατασκευή φραγμάτων από τους ανθρώπους. |
Οι φραγματογενείς λίμνες είναι η μόνη κατηγορία που δεν οφείλεται σε φυσικά αίτια: τις φτιάχνει ο άνθρωπος χτίζοντας φράγματα σε ποτάμια. Πρόσεξε επίσης να μην μπερδεύεις τις τεκτονικές με τις ηφαιστειογενείς λίμνες: οι πρώτες γεμίζουν ένα βύθισμα του φλοιού που δημιούργησαν τα ρήγματα, ενώ οι δεύτερες γεμίζουν τον κρατήρα ενός ηφαιστείου που έχει σβήσει.
Οι δέκα μεγαλύτερες λίμνες του κόσμου
Οι μεγαλύτερες λίμνες του πλανήτη έχουν έκταση που φτάνει τα μεγέθη ολόκληρων κρατών. Στην κορυφή βρίσκεται η Κασπία, τόσο μεγάλη που συχνά την αποκαλούν και θάλασσα.
| Λίμνη | Έκταση σε τετρ. χλμ. |
|---|---|
| Κασπία | 371.000 |
| Σουπίριορ | 82.400 |
| Βικτώρια | 68.800 |
| Αράλη | 66.500 |
| Χιούρον | 59.600 |
| Μίτσιγκαν | 58.000 |
| Ταγκανίκα | 32.900 |
| Βαϊκάλη | 31.500 |
| Μεγάλη Λίμνη Άρκτων | 31.000 |
| Νιάσα (Μαλάουι) | 30.800 |
Αν συγκρίνεις τους αριθμούς, θα δεις πόσο ξεχωρίζει η Κασπία: μόνη της είναι μεγαλύτερη από το άθροισμα των τεσσάρων επόμενων λιμνών του πίνακα.