Ειδικές Περιπτώσεις Ευθειών 📐
Ξέρεις ήδη ότι μια συνάρτηση συνδέει κάθε τιμή του με μία μόνο τιμή του . Υπάρχουν όμως μερικές πολύ ειδικές, πολύ απλές μορφές ευθειών που αξίζει να τις γνωρίζεις καλά, γιατί εμφανίζονται συνέχεια στα μαθηματικά: η ευθεία που περνάει από το κέντρο των αξόνων, η οριζόντια ευθεία, η κατακόρυφη ευθεία, και οι ίδιοι οι άξονες. Ας τις δούμε μία-μία.
Η ευθεία — η ευθεία που περνάει από το «κέντρο» 🎯
Η σχέση είναι μια από τις πιο βασικές συναρτήσεις που θα συναντήσεις. Το είναι ένας σταθερός αριθμός (μπορεί να είναι θετικός, αρνητικός, ακέραιος ή δεκαδικός) και ονομάζεται συντελεστής της συνάρτησης.
Το πιο σημαντικό χαρακτηριστικό αυτής της συνάρτησης είναι το εξής: η γραφική της παράσταση είναι πάντα μια ευθεία γραμμή που περνάει από το σημείο , δηλαδή από την αρχή των αξόνων.
Γιατί συμβαίνει αυτό; Ας το σκεφτούμε λογικά. Αν βάλουμε στη σχέση , παίρνουμε:
Δηλαδή, όποιος και να είναι ο αριθμός , όταν το βγαίνει πάντα . Άρα το σημείο ανήκει πάντα στη γραφική παράσταση αυτής της συνάρτησης, όσο κι αν αλλάξει το .
Παράδειγμα: Στη συνάρτηση , αν βάλουμε παίρνουμε . Πράγματι, η ευθεία περνάει από το . Αν βάλουμε , παίρνουμε , άρα η ευθεία περνάει και από το σημείο .
Το πρόσημο του καθορίζει την κατεύθυνση
Ο αριθμός δεν καθορίζει μόνο ένα σημείο — καθορίζει και το πώς «γέρνει» η ευθεία, δηλαδή την κλίση της:
- Αν (θετικός αριθμός), η ευθεία ανεβαίνει καθώς προχωράμε προς τα δεξιά. Λέμε ότι βρίσκεται στο 1ο και στο 3ο τεταρτημόριο.
- Αν (αρνητικός αριθμός), η ευθεία κατεβαίνει καθώς προχωράμε προς τα δεξιά. Λέμε ότι βρίσκεται στο 2ο και στο 4ο τεταρτημόριο.
Σκέψου το σαν έναν λόφο: αν , ανεβαίνεις τον λόφο περπατώντας προς τα δεξιά. Αν , κατεβαίνεις τον λόφο περπατώντας προς τα δεξιά.
Όσο μεγαλύτερη είναι η απόλυτη τιμή του , τόσο πιο «απότομη» (κατακόρυφη) είναι η ευθεία. Για παράδειγμα, η ευθεία ανεβαίνει πολύ πιο απότομα από την ευθεία , παρότι και οι δύο περνούν από το ίδιο σημείο .
Πολλοί μαθητές νομίζουν ότι «μεγάλο » σημαίνει «η ευθεία ανεβαίνει πολύ». Αυτό ισχύει μόνο αν το είναι θετικό. Αν το είναι αρνητικό, η ευθεία πάντα κατεβαίνει, ανεξάρτητα από το πόσο «μεγάλος» είναι ο αριθμός σε απόλυτη τιμή. Το πρόσημο αποφασίζει την κατεύθυνση (πάνω ή κάτω), το μέγεθος αποφασίζει μόνο πόσο απότομη είναι.
Η ευθεία — η σταθερή, οριζόντια ευθεία ➡️
Τώρα ας δούμε μια διαφορετική περίπτωση: τη σχέση , όπου είναι ένας σταθερός αριθμός. Εδώ δεν υπάρχει καθόλου στη δεξιά πλευρά — αυτό σημαίνει ότι το δεν εξαρτάται από το . Όποια τιμή κι αν βάλουμε στο , το παραμένει πάντα το ίδιο, ίσο με .
Μια τέτοια συνάρτηση ονομάζεται σταθερή συνάρτηση. Η γραφική της παράσταση έχει τα εξής χαρακτηριστικά:
- Είναι πάντα μια οριζόντια ευθεία.
- Είναι κάθετη στον άξονα (τον άξονα των τεταγμένων).
- Περνάει πάντα από το σημείο .
Παράδειγμα: Η συνάρτηση είναι μια οριζόντια ευθεία που περνάει από το σημείο . Αν δοκιμάσεις οποιαδήποτε τιμή του — π.χ. , , — το θα βγαίνει πάντα . Γι' αυτό η ευθεία είναι οριζόντια: το «ύψος» της δεν αλλάζει ποτέ.
Η ευθεία είναι κι αυτή μια σταθερή συνάρτηση (με ), αλλά έχει κάτι ξεχωριστό: ταυτίζεται ακριβώς με τον άξονα ! Θα το δούμε αναλυτικά παρακάτω.
Η ευθεία — η κατακόρυφη ευθεία που ΔΕΝ είναι συνάρτηση 🚫
Ας δούμε τώρα κάτι πολύ σημαντικό. Η σχέση , όπου είναι σταθερός αριθμός, μοιάζει με την προηγούμενη περίπτωση αλλά είναι στην πραγματικότητα πολύ διαφορετική.
Η γραφική παράσταση της είναι μια ευθεία με τα εξής χαρακτηριστικά:
- Είναι πάντα μια κατακόρυφη ευθεία.
- Είναι κάθετη στον άξονα (τον άξονα των τετμημένων).
- Περνάει πάντα από το σημείο .
Παράδειγμα: Η εξίσωση περιγράφει μια κατακόρυφη ευθεία που περνάει από το σημείο . Πάνω σε αυτή την ευθεία βρίσκονται όλα τα σημεία που έχουν τετμημένη , όπως τα , , , — άπειρα σημεία!
Αυτό είναι το πιο σημαντικό σημείο όλης της ενότητας, και είναι εύκολο να μπερδευτείς. Μια συνάρτηση πρέπει να δίνει μία και μόνο μία τιμή του για κάθε τιμή του . Όμως στην ευθεία , η τιμή του είναι πάντα η ίδια (το ), ενώ το μπορεί να πάρει άπειρες διαφορετικές τιμές. Αυτό έρχεται σε αντίθεση με τον ορισμό της συνάρτησης, άρα η σχέση δεν ορίζει συνάρτηση — είναι απλώς μια εξίσωση ευθείας.
Μην μπερδεύεις λοιπόν την (κατακόρυφη, ΔΕΝ είναι συνάρτηση) με την (οριζόντια, ΕΙΝΑΙ συνάρτηση). Είναι το αντίθετο νόημα, παρότι μοιάζουν οπτικά!
Οι άξονες του συστήματος συντεταγμένων ως ειδικές ευθείες 🧭
Τώρα που ξέρεις τις ευθείες και , μπορείς να καταλάβεις κάτι πολύ ωραίο: και οι δύο άξονες ενός συστήματος συντεταγμένων είναι στην πραγματικότητα ειδικές περιπτώσεις αυτών των ευθειών!
- Ο άξονας (άξονας των τετμημένων) είναι μια οριζόντια ευθεία, άρα έχει τη μορφή με . Η εξίσωσή του είναι:
Κάθε σημείο πάνω στον άξονα έχει τεταγμένη (δηλαδή τιμή ) ίση με — για παράδειγμα, τα σημεία , , βρίσκονται όλα πάνω στον άξονα .
- Ο άξονας (άξονας των τεταγμένων) είναι μια κατακόρυφη ευθεία, άρα έχει τη μορφή με . Η εξίσωσή του είναι:
Κάθε σημείο πάνω στον άξονα έχει τετμημένη (δηλαδή τιμή ) ίση με — για παράδειγμα, τα σημεία , , βρίσκονται όλα πάνω στον άξονα .
Το σημείο , η αρχή των αξόνων, είναι το μοναδικό σημείο που ικανοποιεί ταυτόχρονα και την και την . Γι' αυτό βρίσκεται ακριβώς εκεί που τέμνονται οι δύο άξονες.
Είναι πολύ συνηθισμένο λάθος να αντιστρέφεις τις εξισώσεις των αξόνων. Θυμήσου το εξής κόλπο: στην εξίσωση , αυτό που «μηδενίζεται» είναι το — άρα περιγράφει τον άξονα πάνω στον οποίο όλα τα είναι μηδέν, δηλαδή τον άξονα . Αντίστοιχα, η περιγράφει τον άξονα , αφού πάνω σε αυτόν όλα τα είναι μηδέν.
Ανακεφαλαίωση — πώς να τις ξεχωρίζεις γρήγορα 🔑
Αυτές οι τέσσερις ειδικές περιπτώσεις εμφανίζονται συνέχεια, οπότε αξίζει να μπορείς να τις αναγνωρίζεις με μια ματιά:
| Εξίσωση | Είδος ευθείας | Περνάει από | Είναι συνάρτηση; |
|---|---|---|---|
| Πλάγια, από την αρχή των αξόνων | Ναι | ||
| Οριζόντια | Ναι (σταθερή) | ||
| Κατακόρυφη | Όχι | ||
| Άξονας | Όλα τα σημεία με | Ναι (ειδική ) | |
| Άξονας | Όλα τα σημεία με | Όχι (ειδική ) |
Ο πιο γρήγορος τρόπος να ξεχωρίζεις μια οριζόντια από μια κατακόρυφη ευθεία είναι να ρωτάς: «Ποιο γράμμα είναι μόνο του, ίσο με έναν αριθμό;» Αν είναι το (π.χ. ), η ευθεία είναι οριζόντια. Αν είναι το (π.χ. ), η ευθεία είναι κατακόρυφη.